O Ελληνοαυστραλός Ντίλαν Τομπίδης που γεννήθηκε στο Περθ και από τα 15 του ανήκε στη Γουέστ Χαμ, άφησε την τελευταία του πνοή νικημένος από τον καρκίνο το πρωϊ της Μεγάλης Παρασκευής σε ηλικία 20 ετών. Επί τρία χρόνια έδωσε σκληρή αλλά άνιση μάχη, έχοντας στο μυαλό του ένα μόνο πράγμα, να παίξει ποδόσφαιρο! Και σε όλες τις φωτογραφίες, παρά την τεράστια ταλαιπωρία από τις αναρίθμητες χημειοθεραπείες και επεμβάσεις, ποτέ δεν το έβαλε κάτω και πάντα χαμογελούσε, όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες. Ούτε τον ενοχλούσε ότι είχε χάσει κάποιο διάστημα και τα μαλλιά του, αφού για αυτόν, μόνο η μπάλα ήταν η ζωή του.
Το μοιραίο τηλεφώνημα

O Tομπίδης διεθνής με τις μικρές ομάδες της Αυστραλίας, ήταν στην ομάδα των αναπληρωματικών της Γουέστ Χαμ και περίμενε να ενσωματωθεί στην προετοιμασία της βασικής ομάδας, το καλοκαίρι του 2011. Αλλωστε η σεζόν είχε κλείσει με τον καλύτερο τρόπο, καθώς ήταν στον πάγκο των αναπληρωματικών στο τελευταίο ματς της Πρέμιερ Λιγκ κόντρα στη Σάντερλαντ. Μόλις είχε παίξει στο Παγκόσμιο Κύπελλο κάτω των 17 με εξαιρετικές εμφανίσεις και γκολ κόντρα στην Ακτή Ελεφαντοστού κι είχε έρθει η ώρα για διακοπές με τον πατέρα του στο Κανκούν στο Μεξικό, όταν το τηλέφωνο χτύπησε. Η κλήση εκείνη θα του άλλαζε τη ζωή καθώς τον ενημέρωσαν για τα αποτελέσματα των εξετάσεων, μετά από τον έλεγχο ντόπινγκ στο ματς κόντρα στο Ουζμπεκιστάν! Καρκίνος στους όρχεις, με τον 17χρονο τότε Τομπίδη που είχε προλάβει να καθίσει στον πάγκο της Γουέστ Χαμ σε αγώνα της Πρέμιερ Λιγκ να ρωτάει τον πατέρα του: «Μπαμπά, μπορεί αυτό να με σκοτώσει;», με τον πατέρα του να χάνει τα λόγια του.

Αργότερα, τον Μάιο του 2012 ο Τομπίδης είχε πει για εκείνη την ημέρα: «Ημουν 17, νέο παιδί και δεν ήξερα τίποτα για τον καρκίνο. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να παίξω με τη Γουέστ Χαμ και να βγάλω δίπλωμα οδήγησης». Από τότε ξεκίνησαν ο Γολγοθάς των ατελείωτων εγχειρήσεων και των χημειοθεραπειών με τον Ντίλαν να μεγαλώνει απότομα και από παιδί να γίνεται άντρας λόγω της κατάστασης του. «Δεν καταλάβαινα τότε τι σημαίνει αυτό. Ηθελα να γίνω επαγγελματίας και μόνο αυτό είχα στο μυαλό μου.Κάτι κατάλαβα στο ματς κόντρα στη Βραζιλία σε εκείνη τη διοργάνωση αλλά μόνο όταν δέχθηκα εκείνο το τηλεφώνημα αντιλήφθηκα τη σοβαρότητα της κατάστασης. Επιστρέφοντας στην Αγγλία μου είπαν ότι πρέπει αμέσως να υποβληθώ σε αφαίρεση όρχι. Επρεπε να το δεχθώ αν και με πλήγωνε τόσο πολύ».

Διάβασε περισσότερα στο gazzetta.gr

Ποδόσφαιρο SPORTS