To ντέρμπι της Τούμπας ήταν το πρώτο "crash test" για τους 2... δελφίνους του πρωταθλήματος, τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ. Για την ακρίβεια ήταν η πρώτη σκληρή δοκιμασία του Δικέφαλου, σε σχέση με το ερωτηματικό αν μπορεί να αμφισβητήσουν την πρωτοκαθεδρία του Ολυμπιακού, την απόλυτη κυριαρχία του στον ελλαδικό χώρο.

Βέβαια πλέον όποιον και να ρωτήσεις στον χώρο του ποδοσφαίρου, ακόμη κι έναν μη αντικειμενικό, θα σου πει για τον Ολυμπιακό ότι όχι μόνο είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί για τίτλο, αλλά πιθανότατα πως είναι ήδη πρωταθλητής! Γίνεται από Οκτώβριο μήνα αυτό κι ενώ οι "ερυθρόλευκοι" δεν έχουν παίξει ακόμη με ΑΕΚ και Παναθηναϊκό; Τα δυο "διπλά" μέσα σε 6 βράδια, σε «Εμιρεϊτς»-Τούμπα και με τα 5 γκολ ενεργητικό ήταν... καθηλωτικά ακόμη και για τους σφοδρούς πολέμιους της ομάδας του Βαγγέλη Μαρινάκη...

Ειδικότερα οι συνθήκες με τις οποίες ήρθε η νίκη στη Θεσσαλονίκη αποτέλεσε... βούτυρο στο ψωμί του Ολυμπιακού αφού όχι μόνο πιστοποίησε την ανωτερότητά του, αλλά έκλεισε και στόματα. Δηλαδή σε μια καυτή ως τρελαμένη έδρα και με μια εχθρική δαιτησία από τον "τρομοκρατημένο" Γιάχο! Ουσιαστικά κατέρρευσε κάθε επιχείρημα της άλλης ("αντι-Ολυμπιακής") πλευράς, που μέχρι και την Κυριακή το βράδυ μπορεί να αποψίλωνε την "ερυθρόλευκη" κυριαρχία...

Ποια, όμως, ήταν η διαφορά Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ; Με μια πιο ποδοσφαιρική ματιά μπορούμε να πούμε ότι στον αγωνιστικό χώρο είχαμε 2 ομάδες ή καλύτερα 2 προπονητές με την εξής ουσιώδη διαφορά: ο ένας, ο Σίλβα, που έχει αυτό που θέλει και ο άλλος, ο Τούντορ, που ακόμη το ψάχνει...
Ο προπονητικός θησαυρός που λέγεται... Μάρκο Σίλβα

Ο Πορτογάλος στην Τούμπα απέδειξε οριστικά ότι εχει προσαρμόσει απόλυτα τον Ολυμπιακό στις επιθυμίες του. Κάποιοι έσπευσαν να το πουν μετά τον θρίαμβο επί της Αρσεναλ, αλλά η νίκη της Τούμπας ήταν αυτή που το κατέδειξε. Με αλλαγές και καινούργια πρόσωπα σε σχέση με το Λονδίνο, ο Ολυμπιακός αγωνίστηκε με τον ΠΑΟΚ σχεδόν με την ίδια τακτική, με την ίδια προσέγγιση και με την ίδια λογική στο παιχνίδι του. Ουσιαστικά το έφερε στα μέτρα του, επέβαλε τον ρυθμό του και το εκτέλεσε τακτικά, όπως ο Σίλβα έχει φροντίσει από την προετοιμασία να επιβάλει. Και αυτό με διαφορετικές επί της ουσίας ενδεκάδες!

Από την άλλη ο Τουντορ δείχνει για μια ακόμη φορά ότι προσπαθεί να φέρει τον ΠΑΟΚ στα μέτρα του ή καλύτερα στις επιθυμίες του, αλλά έχει ακόμη πολύ χρόνο και δρόμο να διανύσει. Θιασώτης του "τρεις πίσω" ή καλύτερα του 3-4-3 της Γιουβέντους παλεύει να το καθιερώσει ή το προσαρμόζει για να βολέψει τους Μπερμπάτοφ - Αθανασιάδη (μετατρέποντάς το σε 3-5-2) αλλά ακόμη δεν του... κάθεται 100%. Ειδικά όταν αντίπαλος είναι ο Ολυμπιακός (αλλά και η Ντόρτμουντ άσχετα αν ήρθε ισόπαλος) που διαθέτει εκ των πραγμάτων υπεραριθμία στις πλευρές (λόγω των δυο παιχτών στα δεξιά και αριστερά, έναντι του ενός του ΠΑΟΚ) και υπεροχή (λόγω ανώτερης ποιότητας-πληρότητας του ρόστερ).

Ο ΠΑΟΚ, όμως, είναι σε καλό δρόμο αφού ο Κροάτης κόουτς: 1ον) φαίνεται ότι ξέρει το σύστημά του, προσπαθεί να το μεταλαμπαδεύσει στους παίχτες του, επιμένει σε αυτό έστω και με... ακρότητες (ρίχνει εύκολα ευθύνες σε εκείνους που δεν πάνε καλά), 2ον) αλλά δείχνοντας και υπομονή ακόμη κι όταν βλέπει (δεν μπορεί να μην το βλέπει) ότι έχουν λειτουργικά και ψυχισμού προβλήματα οι τρεις κεντρικοί του αμυντικοί (οι αντιδράσεις Κόστα, Βίτορ, Τζαβέλλα δεν εξηγούνται αλλιώς -χτυπούσαν και τη... μάνα τους).

Στο διά ταύτα: ο Ολυμπιακός βρήκε κατά τη γνώμη μου στο πρόσωπο του Μάρκο Σίλβα έναν προπονητικό θησαυρό. Το μόνο που πλέον χρειάζεται στο πλάνο του είναι η ποιοτική αναβάθμιση στο ρόστερ του. Οχι ότι δεν είναι καλό -ειδικά για την Ελλάδα- αλλά γιατί εχθρός του καλού είναι το καλύτερο.

Για τον ΠΑΟΚ; Υπομονή και σοβαρότητα, όπως αυτή που έδειξε με τις δηλώσεις του στο τέλος ο Τούντορ αλλά και οι "σταρ" του Μπερμπάτοφ και Μακ που ευθαρσώς παραδέχθηκαν ότι ο Ολυμπιακος δεν παίζεται. Γιατί κάπως έτσι μπορεί και να αρχίσει να... παίζεται.

Πηγή: Goal