Ο Κοντονής εμφανίζεται σαν ο καπετάν γαμάω. Σαν ο όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω. Ο άτεγκτος τιμωρός της διαφθοράς και της ανομίας. Του αρέσει να παίζει αυτόν τον ρόλο. Τη βρίσκει. Ενδεχόμενα, όταν ήταν πιτσιρικάς στη Ζάκυνθο, τις απόκριες να τον ντύνανε Ζορό (φωτό).

Με μάσκα, μαύρη μπέρτα και ξίφος στο χέρι. Κι όταν μάλιστα τυγχάνει να ασκείς την τέχνη του πολιτικού σαλτιμπαγκισμού, το απωθημένο βρίσκει και τη δικαίωση και την ολοκλήρωσή του: Ο υπουργός τιμωρός, που επιβάλλει τον νόμο και την τάξη. Ο υπουργός, που σπέρνει τον φόβο και τον τρόμο στο πέρασμά του. Ο τρόπος είναι απλός: Πετάμε στρακαστρούκες κι όποιος τσιμπήσει, τσίμπησε.

Οι πολιτικοί στην Ελλάδα άλλωστε το έχουν αυτό το προνόμιο: Λένε ό,τι γουστάρουνε και πουθενά δεν δίνουνε λογαριασμό. Ο εν λόγω Κοντονής, λοιπόν, αφού σαν σύγχρονος Ηρακλής τα έβαλε με την εγχώρια αλλά και τη διεθνή διαφθορά στο ποδόσφαιρο, αποφάσισε να ασχοληθεί και με την τρέχουσα καθημερινότητα. Αναφερόμενος, λοιπόν, στο ΟΑΚΑ, βρήκε την ευκαιρία για μια ακόμα στρακαστρούκα:

«ΠΑΡΑΛΑΒΑΜΕ χρέη στο ΟΑΚΑ 13 εκατομμυρίων ευρώ. Υφιστάμεθα πιέσεις και απειλές παντός τύπου για να κάνουμε ό,τι κάνανε οι προηγούμενοι: Να κλείνουμε τα μάτια και να αφήνουμε αυτά τα χρέη είτε να παραγράφονται είτε ποτέ να μη διεκδικούνται».

ΘΥΜΙΖΟΥΜΕ ότι όλα αυτά δεν τα λέει κάποιος Κλαπανάρας στο καφενείο εκεί που πίνει τσίπουρα με την παρέα του. Τα λέει κάποιος που φέρει την ιδιότητα του υπουργού. Και για να μην ξεχνιόμαστε, αριστερής κυβέρνησης. Που παριστάνει τον παραμύθι φούρναρη θεματοφύλακα του δημοσίου χρήματος. Και το κάνουμε πενηνταράκια. Να δεχτούμε, λοιπόν, ότι έτσι όπως τα λέει ο Κοντονής, έτσι είναι. Οτι πράγματι κάποιοι κάνανε τα στραβά μάτια για να φτάσουν τα χρέη προς το ΟΑΚΑ 13 εκατομμύρια γιούρο. Που σαν νούμερο είναι εξωπραγματικό, δεδομένου δηλαδή ότι στο ενάμισι εκατομμύριο είναι το χρέος του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού και στα εφτά κατοστάρικα η «εκκρεμότητα» του μπασκετικού. Τα άλλα ποιοι τα χρωστάνε; Τι θα έπρεπε να κάνει, λοιπόν, ένας κανονικός υπουργός κι όχι ένας φαφλατάς;

-Δίνει στη δημοσιότητα, με διευθύνσεις και ονόματα, σε ποιους ανατρέχει το χρέος των 13 εκατομμυρίων. Ομάδες (ποδοσφαίρου-μπάσκετ), ομοσπονδίες και φυσικά πρόσωπα από συναυλίες κ.λπ.

-Αναφέρει συγκεκριμένα από πότε ανατρέχει η κάθε περίπτωση. Κατονομάζει τους «προηγούμενους» που έκλειναν μάτια. Ποιοι ήταν υπουργοί και κατά συνέπεια έχουν την πολιτική ευθύνη για χρέη που είτε παραγράφηκαν είτε εκκρεμούν: Ο Ανδριανός; Ο Ιωαννίδης; Ο Γερουλάνος; Ολοι μαζί;

-Καταθέτει μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα για τα μέλη των ΔΣ του ΟΑΚΑ, που δεν διεκδίκησαν την είσπραξη των χρημάτων για απιστία. Καταγγέλλει επίσης στον εισαγγελέα ποιοι από τους οφειλέτες τον απειλούν.

ΑΥΤΑ, ξαναλέμε, οφείλει να κάνει ένας κανονικός υπουργός. Είτε αυτοπροσδιορίζεται σαν αριστερός είτε όχι. Είναι σαφής και συγκεκριμένος. Κινεί τις διαδικασίες για να αποδοθούν ευθύνες. Για δημόσιο χρήμα πρόκειται. Που κάποιοι έκαναν συνειδητά τα στραβά μάτια για να μην πληρώνουν κάποιοι άλλοι. Ο Κοντονής αντίθετα κάνει μισές δουλειές. Ο δήθεν αριστερός Κοντονής κάνει από τη δικιά του την πλευρά στραβά μάτια. Αν δεν κατονομάζεις, καλύπτεις. Αν δεν ζητάς την επέμβαση της δικαιοσύνης, καλύπτεις. Κι όταν καλύπτεις, δεν είσαι εξυγιαντής. Είσαι παραμυθατζής.

Δεν θα ρίξουμε την ευθύνη στην ΕΠΟ, που έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη
-Νίκος Καρούλιας

Το να προσδιορίζεις την προσφορά με βάση τις αποδοχές είναι λαϊκισμός

ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΕΣ. Του Βούτση, που ζήλεψε τη δόξα της Ζωής και θέλει να δείξει κι αυτός ότι σαν πρόεδρος της Βουλής δεν είναι σαν όλους τους άλλους. Πρώτη του δουλειά, λοιπόν, να κατεβάσει νομοσχέδιο για μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης κατά 10%. Από τα 5.705 γιούρο που είναι ο μισθός κόβονται τα 570. Για να δείξουν στην πράξη οι βουλευτές ότι συμμετέχουν κι αυτοί στις νέες θυσίες του τρίτου μνημονίου. Οτι δεν κόβουμε δηλαδή μόνο από όλους τους άλλους, κόβουμε κι από την πάρτη μας. Τρίχες κατσαρές.

Κατ' αρχάς δεν είναι οι αποδοχές του βουλευτή στα 5.705 ευρώ. Είναι πολλά περισσότερα. Αν συνυπολογισθούν οι επιτροπές, τα επιδόματα, τα νοίκια για τα γραφεία των βουλευτών της επαρχίας, βενζίνες, κινητά και σταθερά τηλέφωνα, αυτοκίνητα, αεροπορικά εισιτήρια και διάφορες άλλες παροχές που είναι μάλιστα κι αφορολόγητες. Και εν πάση περιπτώσει, το τελευταίο για το οποίο θα κριθεί ένας βουλευτής, ένας υπουργός, είναι οι αποδοχές του. Το να προσδιορίζεις την προσφορά με βάση τις αποδοχές είναι λαϊκισμός. Το πρόβλημα δεν είναι αν παίρνουν πολλά οι βουλευτές.

Ούτε θα λυθεί αν με τον λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ θα τους κόψουνε ένα πεντακοσάρικο. Το πρόβλημα έχει να κάνει αν ο βουλευτής, αν ο πολιτικός είναι λαμόγιο. Η ζημιά δεν γίνεται από τον υψηλό μισθό. Η ζημιά γίνεται από τις αρπαχτές.

Οι αθλητικοί δημοσιογράφοι δεν ξέρουν να χρησιμοποιούν την ελληνική γλώσσα
ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ το ματς της Εθνικής με την Ουγγαρία κι ο Μπακόπουλος κάνει την αποφώνηση: «Λέγαμε πριν από το παιχνίδι ότι οι παίκτες της Εθνικής ομάδας πρέπει να δείξουν φιλότιμο». Κι ο χρόνος γυρίζει τριάντα και πλέον χρόνια πίσω. Προϊστάμενος στο αθλητικό τμήμα του «Ελεύθερου Τύπου» του Βουδούρη ο συχωρεμένος ο Χρήστος Ράπτης. Από τους καλύτερους δημοσιογράφους της γενιάς του. Και ψείρας. Διάβαζε όλα τα χειρόγραφα. Μιλάμε για μια εποχή όπου οι περισσότεροι δημοσιογράφοι ήταν της πυρκαγιάς.

Γράφει, λοιπόν, κάποιος ένα ματς και καταλήγει στην απόδοση των ποδοσφαιριστών: Κορυφαίοι από τον Ολυμπιακό Αναστόπουλος-Μητρόπουλος, σταθερός ο Σαργκάνης, αλάνθαστοι στην άμυνα Μίχος-Βαμβακούλας, φιλότιμος ο Κουσουλάκης. Εξαλλος ο Ράπτης: «Τι είναι αυτά που γράφεις; Οι άλλοι ποδοσφαιριστές δεν έχουν φιλότιμο;». Κι είχε χίλια δίκια. Αν χαρακτηρίσεις έναν αθλητή φιλότιμο, εμμέσως πλην σαφώς οι άλλοι που δεν αναφέρονται στερούνται φιλότιμου. Κι αυτή η ελληνική γλώσσα είναι τόσο πλούσια που σου δίνει τη δυνατότητα να πεις αυτό που θέλεις με δέκα διαφορετικούς τρόπους. Οτι ο τάδε ποδοσφαιριστής ήταν δραστήριος.

Οτι έτρεξε επί 90 λεπτά και κατάπιε αμέτρητα χιλιόμετρα. Υστερα, λοιπόν, από 30 χρόνια ακούς να μιλάνε για φιλότιμο. Οτι δηλαδή η εθνική ήταν δώδεκα ματς χωρίς νίκη επειδή δεν υπήρχε φιλότιμο. Μιλάνε χωρίς να έχουνε συναίσθηση τι λένε. Και χωρίς ποτέ να έχει βρεθεί έστω κι ένας να τους διορθώσει και να τους το πει.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Εσιέν ή Τζεμπούρ;

Πηγή: Goal