Φαφλατάδες και ιστορίες για αγρίους

Θα το ήθελα πολύ να μιλήσουμε ποδοσφαιρικά. Να κάνουμε κουβέντα για μπάλα. Δε βοήθησε όμως το ντέρμπι του Καραϊσκάκη, κυκλοφορώντας πάντως από την άλλη, διατροφικά υλικά στον μύλο της αντιπαράθεσης. Της ίδιας, κουραστικής σκιώδους κόντρας των Ολυμπιακών με όλους τους υπόλοιπους.

Οι ερυθρόλευκοι δεν ήταν σε καλό φεγγάρι την Κυριακή. Έψαχνες μάταια να ξεχωρίσεις κάποιον από τα ατού τους. Πηγαινοέρχονταν οι κενές φόρμες στα δημοσιογραφικά θεωρεία για να συμπληρωθεί το όνομα του παίκτη ο οποίος είχε ουσιαστική συμβολή στη βραδιά και στην ερυθρόλευκη νίκη και ο ένας ρωτούσε τον διπλανό του, τι… ψηφίζει! Δεν υπήρχε κρυστάλλινη άποψη, ξεκάθαρη γνώμη. Κάπως έτσι πλειοψήφησε ο Ελαμπντελαουί ως MVP, μόνο και μόνο γιατί από το δικό του γκολ κρίθηκε το καλύτερο ματς της αγωνιστικής. Που μέσα στο κρύο της νύχτας που έπεφτε όσο περνούσε η ώρα στο Φάληρο ήταν μεν… σούπα όχι όμως και τόσο ζεστή όσο θα τη θέλαμε για να τρέξει το αίμα και να δώσει ζωντάνια.
Ο Ολυμπιακός κρατάει το νικηφόρο σερί στην έδρα του, το αήττητο στο πρωτάθλημα, το… 3-0 επί του ΠΑΟΚ σε Θεσσαλονίκη και Αττική φέτος και το θετικό ψυχολογικό έναυσμα με την εμφάνιση της καρό σημαίας εκκίνησης των ντέρμπι του Φεβρουαρίου, υπολογιζόμενων και των δύο ευρωπαϊκών με την Άντερλεχτ.

Ο ΠΑΟΚ πρέπει να νιώθει γενικά κάπως σαν τον προπονητή του. Αφού η γεύση μιας «αξιοπρεπούς ήττας» όσο να ‘ναι έχει κάποιες φορές… τη γλύκα της. Ο Τούντορ δεν ετράπη σε άτακτη φυγή και το ομαδικό γόητρο δεν καταρρακώθηκε. Γιατί με το που βρέθηκε ο Δικέφαλος με το κεφάλι σφηνωμένο στην τρύπα καθηλωμένος στο κυνήγι του σκορ από τόσο νωρίς στον αγώνα, μη μου πει κανείς τώρα κανείς ότι το πλάνο του τρόμου δεν τον σκέπασε, για το τι πιθανά να ακολουθούσε! Και τότε από τη Λάρισα και πάνω, ούτε ο Πηνειός ξέπλενε κανέναν τους. Με πρώτο και καλύτερο τον Κροάτη τεχνικό που βρίσκεται μεταξύ σφύρας και άκμονος.

Η ατολμία και ο φόβος που είχε ο ΠΑΟΚ να βγει από το καβούκι του, να πατήσει με αξιώσεις έστω μια φορά για δείγμα στα 90 λεπτά την ερυθρόλευκη περιοχή, είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας για το πόσο… σίγουρη την είχαν την ήττα οι ασπρόμαυροι κόντρα στο μεγάλο φαβορί της αναμέτρησης. Αν τους έλεγαν φεύγοντας από το αεροδρόμιο «Μακεδονία» ότι θα έχαναν με 1-0, θα ήταν από πριν ευχαριστημένοι. Κακά τα ψέματα όσο και αν ο ΠΑΟΚ δεν είναι δα κανένα μικρό μέγεθος. Είναι όμως μεγάλη η απόσταση, η ανωτερότητα του Ολυμπιακού. Σαν που είναι άλλωστε και με κάθε άλλη ελληνική ομάδα αυτή τη στιγμή.

Παρόλο που οι ερυθρόλευκοι δεν έκαναν καθόλου καλή εμφάνιση, κέρδισαν ευκολότερα από πολλές άλλες φορές φέτος και αυτό δείχνει ακόμα πιο πολύ την αδυναμία των βορειοελλαδιτών να έπαιρναν κάτι περισσότερο από το ¨0¨. Μηδέν στο σκοράρισμα, μηδέν σε φάσεις, μηδέν σε βαθμούς.

Ο Ολυμπιακός είναι εκείνος όμως που έδωσε δικαίωμα για επί μέρους συζητήσεις:

• «Για τη φιλοξενία» που είπε ο Ιβάν Σαββίδης, έχοντας παράπονα για συνθήματα από την εξέδρα. Όχι πως δεν είναι καταδικαστέα τα «ποιηματάκια» της κερκίδας, μα την πίστη μου όμως, αν σκόπευε το αφεντικό του Δικεφάλου να πάει σε… εκκλησία, λάθος ώρα διάλεξε, Κυριακή πρωί είναι το κάλεσμα του ποιμνίου! Στην Τούμπα (και σε κάθε γήπεδο, αλλά ειδικά στην έδρα του ΠΑΟΚ) στον Ολυμπιακό τι είδους «σέρβις» παρέχεται; Πεντάστερου ξενοδοχείου; Εδώ έγινε ματς και το έχασαν οι Πειραιώτες με χιλιάδες πυρσούς αναμμένους και τις αναθυμιάσεις από την ψαρίλα του πάγκου τους να μην τις σκορπίζει ούτε ο Βαρδάρης που λυσσομανούσε!

• Για αντιαθλητικό παιχνίδι από κάποιους ερυθρόλευκους (με τα πυρά να εκτοξεύονται στους Μιλιβόγεβιτς, Πάρντο, Μποτία), όταν ο Τζαβέλλας έχει βάλει σκοπό της ζωής του την «ετήσια παράσταση» στο Καραϊσκάκη παρουσιάζοντας κάθε φορά και ένα νέο «ρεπερτόριο ηρωισμού», πλασάροντας ολοένα αυξημένο «οπαδιλίκι» στους συνδεσμίτες του ΠΑΟΚ!

• Και, βεβαίως, κλασικά, για τη διαιτησία του Δημητρόπουλου, για τις δύο λάθος υποδείξεις οφσάιντ του βοηθού του – γιατί ότι στραβό έχει να του αποδώσει κανείς αυτές ήταν – άσχετα αν έκοψε και τον Ολυμπιακό μία ή απέβαλε (ως όφειλε) τον Ζντιέλαρ, 5 λεπτά μετά την κόκκινη που είχε βγάλει από το τσεπάκι για τον Τζαβέλλα. Όμως τι νόημα θα είχε το «σώσε» που έγινε από την Τετάρτη που μαθεύτηκε το όνομα του ρέφερι το ντέρμπι, αν δεν είχαμε να του προσάψουμε κάτι μετά το ματς; Έφταιγε, δεν έφταιγε (που δεν έφταιγε) για το χαμένο ματς του ΠΑΟΚ.

Εδώ μία μέρα νωρίτερα ο Παναθηναϊκός έκανε επανάσταση για μια αποβολή παίκτη του, ορατή χωρίς… τηλεσκοπικούς φακούς και από τον μακρινότερο πλανήτη και ο πρόεδρος του με αφορμή αυτή τη… σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι (της αγανάκτησης ή της γελοιότητας;) αποκάλεσε, περιφραστικά – για να μην το πούμε και ευθέως και τρέχουμε στα δικαστήρια μηνυμένοι – «βλάκα» κοτζάμ υπουργό!

Ο Σαββίδης δεν θα έπρεπε κάπως να κρατήσει ψηλά το θόρυβο για τις σφυρίχτρες, συμμετέχοντας και συμπάσχοντας με τον «συνοδοιπόρο» του, στην αδιάφθορη μάχη κατά της διαπλοκής, του παρασκηνίου και των «οργανώσεων»; Θα έπρεπε…

Ποιος φταίει για όλη αυτή τη φαρσοκωμωδία που συνεχίζεται αμείωτα; Ο Ολυμπιακός ασφαλώς. «Άραξε» στο 1-0 και δικαιοδότησε τους φαφλατάδες να λένε λόγια και να πλάθουν ιστορίες για αγρίους…

Πηγή: sportit.gr