Tα παλιά τα χρόνια (πριν από μερικές ...χιλιετηρίδες τώρα που το ξανασκέφτομαι), τη μέρα του Αγίου Πνεύματος την περιμέναμε. Όχι κατ΄ ανάγκην με αγωνία, ούτε με θρησκευτική ευλάβεια επειδή ήμασταν -καλά και σώνει- χριστιανόπουλα. Ωστόσο, την περιμέναμε...

Σημειολογικά κυρίως. «Καλό καλοκαίρι» ήταν το μήνυμά της και με τα -αγνά εν πολλοίς- εφηβικά μυαλά μας, συνήθως τουρτουρίζοντας μετά το πρώτο μπάνιο της χρονιάς, σχεδιάζαμε το τρίμηνο που θα ακολουθούσε...

Θα διαβάζαμε περισσότερο Μπλεκ, Αγόρι, Μπαλαδόρο και Σωφεράκι (ω, ποία αγνότης!)...

Θα βλέπαμε καμιά σεξοκωμωδία με τον Μπόμπο στα θερινά τα σινεμά...

Διαβάστε το υπόλοιπο σχόλιο στο gazzettaplus

Ψυχαγωγία