Τόσο μεγάλη φοβόμουν πως θα ήταν η συγκίνηση στη χθεσινή τελετή στο Προεδρικό Μέγαρο, που είπα να την αποφύγω! Αστειεύομαι, αλλά ευτυχώς, οι πατριώτες μου από το Ρέθυμνο (και από τις Καλύβες του όμορου νομού των Χανίων , ελέω Κωστή Ζομπανάκη) δεν έχουν καμιά όρεξη για πλάκα και οι πράξεις τους είναι συνειδητές.

Εκτός από συνειδητές είναι επίσης μια κατάθεση ψυχής, απ' αυτήν που την έχει μπόλικη ο αθλητισμός, απλώς την κρύβουμε από μόνοι μας και δεν την αναδεικνύουμε, όπως της αρμόζει, διότι δεν πουλάει, πανάθεμα μας!

Το εννοώ αυτό, διότι άλλο βάρος έχει η (συνηθισμένη πάντως) είδηση ότι σε κάποιο γήπεδο έγινε της... πουτάνας το κάγκελο και άλλο ότι μια ομάδα και μάλιστα εκτός των τειχών έχει αναγάγει σε στάση ζωής το κοινωφελές έργο!

Διαβάστε τη συνέχεια στο Gazzetta.gr

Μπάσκετ SPORTS