Σ’ αυτούς τους ρυθμούς, λοιπόν, αρχίζει σιγά – σιγά να κινείται και ο ελληνικός αθλητισμός. Κι όχι, βέβαια, ότι είναι κακό. Μπορεί να μας βγει σε πολύ κακό σαν χώρα.

Στο μπάσκετ, για παράδειγμα, τα βαριά ονόματα των Ομπράντοβιτς – Ίβκοβιτς θα καλύψουν δυο Έλληνες προπονητές, ο Πεδουλάκης και ο Μπαρτζώκας. Επίσης, περισσότερες ομάδες θα περιμένουν πλέον την προσφορά των Ελλήνων μπασκετμπολιστών.

Στο ποδόσφαιρο ο Ολυμπιακός κάνει διαρκώς κινήσεις για την απόκτηση Ελλήνων παικτών, ενώ ακολουθούν κι άλλοι σύλλογοι, που δίνουν βαρύτητα στην εγχώρια αγορά. Το ίδιο παρατηρείται και στο βόλεϊ, το πόλο κ.λπ.

Με λίγα λόγια, έχουμε μια ελληνοποίηση του αθλητισμού μας. Κι όπως ο κόσμος όταν ψωνίζει κάτι προτιμάει πια τα ελληνικά προϊόντα των καταστημάτων, έτσι αναλογικά γίνεται και με τον αθλητισμό.

Να αναφέρουμε και κάτι ακόμα; Βλέπουμε φως! Και στα ατομικά σπορ αφού υπάρχουν διακρίσεις σε διάφορα σπορ εν όψει ολυμπιακών αγώνων, αλλά και στα ομαδικά. Οι πιτσιρικάδες της under-19 πάνε εξαιρετικά στο ευρωπαϊκό. Στο μπάσκετ οι "μικρές" εθνικές πάντα φλερτάρουν με τις διακρίσεις.

Μήπως, λοιπόν, θα γίνει μέσα σ’ όλα και μια ανασυγκρότηση του ελληνικού αθλητισμού από την κορυφή μέχρι τα νύχια; Να κι ένα καλό της κρίσης, τελικά…