Αρα ποτέ μα ποτέ δεν θα μπορέσουμε οι Ολυμπιακοί να είμαστε 100% σύμφωνοι με κάποιον παίκτη, μια κατάσταση, ένα συμβάν. Πάντα θα υπάρχει η αντίθετη άποψη. Και για μένα αυτό είναι θετικό, άσχετα αν σε κάποιες στιγμές η αντίθεση κάποιου ή κάποιων σε ένα θέμα μπορεί να χαρακτηρίζεται τουλάχιστον εκκεντρική.

Πάμε παρακάτω. Ολοι τις τελευταίες μέρες μιλούν για τον Ντιακιτέ. «Σκύλο» τον ανεβάζουν, «παίκτη που θα τρέχει για όλη την ομάδα μαζί», τον κατεβάζουν. Για να πω την αμαρτία μου, δεν τον ξέρω. Δεν τον έχω τσεκάρει καθόλου, ενώ και σε κάποια παιχνίδια που έχω δει τη Νις δεν κρύβω ότι το μάτι μου δεν πήγε ποτέ στις -όποιες- δεξιότητές του. Μάλλον πέρασε απαρατήρητος. Ισως γιατί οι περισσότεροι (τουλάχιστον εγώ) το πρώτο πράγμα που προσπαθούμε να δούμε είναι τους ιδιαίτερους παίκτες. Εκείνους με το χάρισμα να είναι παραγωγικοί, μάλλον τεχνίτες, που κάνουν μια ντρίμπλα, που ξεσηκώνουν. Σίγουρα ο Ντιακιτέ δεν είναι τέτοιος. Και το παραδέχεται και ο ίδιος. Αλλωστε σε μια συνέντευξη που είχε παραχωρήσει παλαιότερα είχε πει πως γι' αυτόν «μια σωστή μεταβίβαση είναι μια τεχνική ενέργεια».

Διαβάστε αναλυτικά στο katimagiko.gr