Όπως έχουμε ξαναγράψει, ο Σέρβος ήταν από πέρσι ένα στοίχημα για τον Ολυμπιακό. Την ποιότητά του δεν την αμφισβητεί κανείς και από τη στιγμή που φέτος είναι υγιής, υπάρχουν από αυτόν μεγάλες απαιτήσεις.

Το ζήτημα, όμως, είναι πως μέχρι στιγμής υπήρχαν απαιτήσεις από αυτόν σε ...λάθος θέση! Γιατί μπορεί ο Φέισα να είναι κεντρικός μέσος, αλλά ανήκει στην κατηγορία του "δημιουργικού χαφ" και όχι του "σκύλου".

Αυτό που με άλλα λόγια λέμε "οχτάρι" και όχι "εξάρι". Ήταν γνωστό από πριν, δηλαδή, πως δεν μπορεί να κάνει τη βρώμικη δουλειά στο χώρο του κέντρου. Χρειαζόταν έναν παίκτη στο πλάι του για να αναδειχθεί. Έναν καθαρό κόφτη, όπως είναι ο Ντιακιτέ.

Δεν είναι δυνατόν να ζητάει ο Ζαρντίμ από τον Σέρβο να γίνει η σκούπα μπροστά από την άμυνα. Ήταν σαν να ζητούσε για παράδειγμα, πέρσι, ο Φερέιρα από τον Σιμάο να βγάλει τον Παναθηναϊκό στην επίθεση!

Θεωρητικά, δηλαδή, μπορούσε να το κάνει και ήταν μέσα στα καθήκοντά του, αλλά πρακτικά ήταν αδύνατο! Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει με τον Φέισα στη μεσαία γραμμή του Ολυμπιακού, αλλά από την ανάποδη: δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του "εξαριού".

Γι' αυτό και τώρα που αποκτήθηκε ο άσος από το Μάλι, υπάρχει η αισιοδοξία από όλο και περισσότερους στο Λιμάνι ότι σιγά-σιγά ο Φέισα θα βρει τον ρόλο του στην 11άδα του Ολυμπιακού. Κι αυτός δεν είναι να πάρει τη θέση του Ορμπάιθ, αλλά εκείνη του Ιμπαγάσα.

Σε μία σεζόν, μάλιστα, που ο Αργεντινός άσος θα χρειαστεί πολλές ανάσες και ο Ζαρντίμ δεν φαίνεται να υπολογίζει πολύ στον Τάτο, ίσως η ευκαιρία του Φέισα έρθει από εκεί που δεν την περίμενε...

LIFE Ελλάδα Ποδόσφαιρο SPORTS Ολυμπιακός