Μεταγραφή των 400 χιλιάδων να γίνεται θέμα παραμονής ή όχι του προπονητή του Παναθηναϊκού που πριν από τέσσερα χρόνια τέτοια λεφτά δεν θα δινόντουσαν ούτε για πριμ σε εκτός νίκης ματς με τον ΠΑΟΚ, δείχνει πού είμαστε.

Στο σημείο που και το ευρώ μετράει. Αλλο τώρα ότι το ευρώ του ξένου μετράει λιγότερο από το δικό μας και όταν οι δικοί μας σπάσουνε και κάποια βιτρίνα στο κέντρο, τι να κάνουνε ήταν αγανακτισμένοι από τα μέτρα. Στη χθεσινή διαδήλωση το θετικό είναι ότι δεν σπάσανε πολλές βιτρίνες από μαγαζιά. Το αρνητικό είναι ότι δεν υπάρχουν και πολλά μαγαζιά ανοιχτά για να τους τις σπάσουν και τα κλειστά έχουν κατεβασμένα ρολά. Τέλος κάποια στιγμή θα ήταν καλό να επισκευαστεί το διώροφο που στεγαζόταν το Costa Boda, στη γωνία Χρήστου Λαδά και Σταδίου. Αυτό που κάηκε στις περσινές διαδηλώσεις μαζί με τις στοές Νικολούδη και Φέξη, αν θυμάμαι καλά. Σε δεύτερη όμως σκέψη μπορεί να μείνει και έτσι, αφού τα καμένα δεν καίγονται μέχρι να βγει μια κυβέρνηση που να μπορεί να εφαρμόζει τον νόμο.

Οχι φυσικά να εφαρμόζει απίθανους νόμους για γελοιότητες, όπως στην περίπτωση του Γέροντος Παστίτσιου. Μέσα στο χάος της ελληνικής νομοθεσίας προφανώς υπάρχει κάποιος νόμος για τον κάθε έναν, στην κοινή λογική όμως το να κινητοποιείς την Αστυνομία επειδή οι θρήσκοι ένιωσαν ότι ένα ίνδαλμά τους θίγεται από μία σατιρική σελίδα, είναι επιεικώς υπερβολικό. Οχι φυσικά ότι δεν είναι υποκριτικές και οι αντιδράσεις των συριζαίων που παρουσίαζαν την Ελλάδα σαν τη θεοκρατική χώρα της Ευρώπης. Πρώτον, στις θεοκρατικές χώρες τους «βέβηλους» δεν τους κρατάνε ένα 24ωρο στο κρατητήριο, αλλά τους κρεμάνε και δεύτερον, είναι εύκολο να το παίζεις άνετος με τα σύμβολα του αντιπάλου, αλλά η πραγματική άνεση φαίνεται όταν κάνουν πλάκα με τα δικά σου σύμβολα. Ας πούμε αν κάποιος έκανε blog που να ονομαζόταν ο Νέων Γρηγορόπουλος. Κακόγουστο, ε; Αλλά και οι θεούσοι το ίδιο κακόγουστο βρίσκουν το αστείο με τον Παΐσιο. Στην Ελλάδα σάτιρα είναι το χωρατό σε βάρος του άλλου.

Κaποια στιγμή θα έπρεπε να απασχολήσει την ΕΣΗΕΑ ο νόμος περί Τύπου. Οχι για να επιστρέψουμε στο παρελθόν που οι εκδότες βάζανε έναν «αυτοφωράκια» που ήταν πάνω από 70 και δεν είχε περιουσία για να πηγαίνει στα δικαστήρια σαν υπεύθυνος σύμφωνα με τον νόμο, ούτε στο σύστημα να βάζουν «επιστολές» που έβριζαν κάποιον και να λένε μετά «ο αναγνώστης τον έβρισε και όχι η εφημερίδα». Αλλά σε έναν νόμο που δεν θα είναι η σημερινή γελοιότητα με τις αγωγές. Σύμφωνα με τον σημερινό νόμο, αν ένας εστιάτορας αποφασίσει ότι ο Γέρων Παστίτσιος έκανε ζημιά στο μαγαζί του επειδή του κακολόγησε το πιάτο, μπορεί να του κάνει αγωγή και να τον τρέχει στα δικαστήρια για αποζημίωση. Αν 100 εστιάτορες αποφασίσουν να του κάνουν μήνυση, ο Παστίτσιος θα πρέπει να αφιερώσει και 300 πρωινά στην υπεράσπισή του είτε πηγαίνοντας στον ανακριτή, είτε στις εκδικάσεις που συνήθως αναβάλλονται δύο και τρεις φορές. Αυτό που θα μπορούσε να γίνει, είναι το αστικό να μην μπορεί να γίνει χωρίς το ποινικό. Ετσι ώστε να αποφασίζει ο ανακριτής ποιες υποθέσεις θα πηγαίνουν για εκδίκαση και ο δημοσιογράφος στις εξωφρενικές περιπτώσεις να μπορεί να καταφύγει στην «ψευδή καταμήνυση».

Ας ρίξει εκεί το βάρος

Για μια ακόμα φορά ένας υφυπουργός Αθλητισμού, ο Γιάννης Ιωαννίδης, αντιλαμβάνεται την αποστολή του όπως την αντιλαμβανόντουσαν όλοι οι προκάτοχοί του, αλλά και ο ίδιος στην προηγούμενη θητεία του.
Σαν υφυπουργoς Επαγγελματικού Αθλητισμού. Ο Γιάννης Ιωαννίδης ασχολήθηκε να πιέσει τον ΟΠΑΠ -που δεν είναι κρατικός, όπως λέει και ο Μώραλης- να βάλει λεφτά για να παίξουν οι τρεις στη δεύτερη κατηγορία και τώρα ασχολείται να κλείσει τηλεοπτικά συμβόλαια της ΕΤ3 για τους τρεις, αφού δεν θα πάρουν όσα οι υπόλοιπες ομάδες που ήταν στην κατηγορία. Και το όνομα του Ιωαννίδη θα ξανακουστεί την επόμενη φορά που κάποια επαγγελματική ομάδα, ιδιαίτερα της Βόρειας Ελλάδας, θα έχει πρόβλημα. Μόνο που αθλητισμός είναι περισσότερο αυτό που κάποιος κάνει για να διατηρήσει τη φόρμα και την υγεία του και λιγότερο κάτι που κάνει υποχρεωτικά για να βγάλει το ψωμί του. Σε αυτό άπαντες μα άπαντες όσοι πέρασαν από το υπουργείο πήραν κάτω από τη βάση. Αν ο Ιωαννίδης θέλει να ασχοληθεί με κάτι που να έχει σχέση με τον αθλητισμό, να δίνει προβολή, αλλά να είναι σημαντικό και για την Ελλάδα ας ασχοληθεί με τον Διεθνή Μαραθώνιο που θα γίνει στις 11 Νοεμβρίου υπό την αιγίδα της UNESCO.

Ολες οι αθλητικές διοργανώσεις της Ελλάδας δεν δίνουν τη δημοσιότητα που δίνει ο Μαραθώνιος. Ο Διεθνής Μαραθώνιος είναι must για τους φίλους του αγωνίσματος. Κάτι σαν να παίξεις golf στην Augusta.

Επίσης ο Μαραθώνιος είναι ό,τι μαζικότερο στον στίβο, αφού το θέμα δεν είναι να κερδίσεις του αντιπάλους αλλά τη διαδρομή, οπότε ο κάθε αθλητής, που νομίζει ότι έχει ελπίδα, μετέχει χωρίς να νιώθει κατώτερος από τον άλλο. Τέλος ο Διεθνής Μαραθώνιος είναι ευκαιρία να δείξουμε ότι εκτός από διαδηλώσεις κάνουμε και κάτι άλλο. Ας ρίξει εκεί το βάρος ο υφυπουργός και πολλά καλά θα του συμβούν. Δεν το λέω εγώ, αλλά ο Γέρων Μαραθωνίσιος.

Πηγή: Sportday