Σήμερα, δεν έχω καμία διάθεση να το κάνω. Για έναν πολύ απλό λόγο. Για την εξοργιστικά μονόπλευρη παρουσίαση της δήθεν επένδυσης του Ελληνικού. Μίας τεράστιας έκτασης που είναι σχεδόν διπλάσια από το Χάιντ Παρκ του Λονδίνου, παρατήρηση που βέβαια έχει σημασία, αν κάποιος έχει εικόνα από το Χάιντ Παρκ. Και κυρίως αν μπορεί να εκτιμήσει τη σπουδαιότητα που έχει ένα τέτοιο πάρκο, στη ζωή μίας σύχρονης μεγαλούπολης. Αν μπορεί να εκτιμήσει τη σπουδαιότητα που έχουν άλλα πάρκα που βρίσκονται σε αλλες ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις. Στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες, στο Παρίσι. Αν μπορεί να εκτιμήσει τη σημασία που θα είχε για τη ζωή μίας πόλης τόσο φορτωμένης πολεοδομικά, όσο η Αθήνα.
Η «επένδυση» εμφανίζεται ως υποχρεωτική, αφού με την παραχώρηση της έκτασης σε ιδιώτες -για 99 χρόνια- το Δημόσιο θα έχει έσοδα που θα το βοηθήσουν να μειώσει το χρέος (παρακάμπτω το γεγονός ότι το δημόσιο χρέος εκτοξεύθηκε με τα μνημόνια, αντί να μειωθεί με τον δανεισμό και ΔΕΝ είναι βιώσιμο).
Τι θα ωφεληθεί, όμως, το Δημόσιο; Πρώτον, θα εισπράξει ένα ποσόν 500 εκατομμυρίων ευρώ. Οχι «ντούγκου», που λένε, αλλά μιά προκαταβολή 25% και το υπόλοιπο σε βάθος… 15ετίας. Ενα ερώτημα που δεν έχει απαντηθεί είναι πώς το διαφημιζόμενο «καλύτερο οικόπεδο της Ευρώπης» ξεπουλιέται σε αυτή την τιμή που στην ουσία, είναι χάρισμα. Άλλο «όφελος». Οι εγκαταστάσεις που θα δημιουργηθούν από τους ιδιώτες, μετά την περίοδο των 99 χρόνων θα περιέλθουν στο Δημόσιο (το οποίο θα επιβαρυνθεί το κόστος συντήρησής τους ή καταστροφής τους, αφού θα είναι γερασμένες). Τρίτο «όφελος». Μία μελέτη του ΙΟΒΕ (του ινστιτούτου, του οποίου προΐστατο ο Γ. Στουρνάρας και έχει σερί αποτυχημένων προβλέψεων) υποστηρίζει ότι θα δημιουργηθούν 30 χιλιάδες θέσεις εργασίας, σε βάθος 15ετίας (νούμερο που αποτελεί αυθαίρετη εκτίμηση, ενώ δεν γίνεται λόγος για το πόσες από αυτές τις θέσεις θα διατηρηθούν, με τι μισθούς, τι εργασιακά δικαιώματα και άλλα τέτοια ενοχλητικά), ενώ θα ενισχυθεί κατά 1,2% το ελληνικό ΑΕΠ. Αυτά είναι τα εντελώς αόριστα οικονομικά «οφέλη».
Δυό τρία πραγματάκια που αποκρύπτονται εντελώς, πέραν του κόστους της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης, αφού οι ιδιώτες σκοπεύουν να κτίσουν κατοικίες που θα πουλήσουν σε όσους έχουν χρήματα να τις αγοράσουν. Προφανώς, μιλάμε για αγοραστές εκτός Ελλάδος, η οποία είναι βυθισμένη στην κρίση και όπου το 30% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Δεν αναφέρεται πουθενά αν το Δημόσιο θα ενισχύσει την επένδυση –και με ποιον τρόπο- και ποιο θα είναι το κόστος που θα επωμιστεί το Δημόσιο από τη μετεγκατάσταση κτισμάτων, υποδομών και υπηρεσιών που λειτουργούν μέσα στην έκταση. Επίσης, δεν αναφέρεται το κόστος των συμπληρωματικών υποδομών που θα πρέπει να πραγματοποιηθούν πριν παραδωθεί η έκταση στον «επενδυτή».
Δύο ακόμη σημεία που χρήζουν επισήμανσης. Δεν είναι κομματάκι περίεργο που για «το καλύτερο οικόπεδο της Ευρώπης» υπάρχει ένας μόνο υποψήφιος επενδυτής; Δεν είναι επίσης περίεργο που ο υποψηφιος επενδυτής είναι η εταιρεία Lamda development του ομίλου Λάτση, καθώς δεν μαθαίνουμε τίποτε για τα βασικά οικονομικά μεγέθη της εταιρείας (κέρδη, ζημίες, τραπεζικό δανεισμό); Να θυμίσω πως μία θυγατρική της εταιρείας ανέλαβε την εκμετάλλευση ενός ολυμπιακού ακινήτου -που έκανε εμπορικό κέντρο- έναντι ενός σκανδαλώδους τιμήματος όπως καταγγέλθηκε και στη Βουλή; Τέλος, ένα ακόμη ερωτηματάκι με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Για εκείνα τα 2,5 δισ. που έπρεπε να πληρώσει η οικογένεια Λάτση στη Eurobank πριν τη φορτώσει στο Δημόσιο, ξέρουμε κάτι; Ολη εκείνη η μεθόδευση της Eurobank δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον για κανέναν εισαγγελέα;
Κάνεις δεν μπορεί να είναι τόσο βλαξ, που να αρνείται την αξιοποίηση μίας τέτοιας έκτασης προς όφελος του περιβάλλοντος, των πολιτών και του Δημοσίου και να μη συζητεί τους όρους. Από ό,τι φαίνεται, όμως, μπoρεί να είναι πολύ αναίσθητος και μεγάλο λαμόγιο για να χαρίζει σε ιδιώτες κάτι που ανήκει σε όλους. Τη δημόσια περιουσία.
 

ΠΗΓΗ: SportDay

LIFE Ελλάδα