"Μια βασική προϋπόθεση για την κοινωνική συμβίωση οποιασδήποτε ανθρώπινης ομάδας είναι η δυνατότητα επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη της. Όσο ανετότερα επικοινωνούν τόσο συνεκτικότερη είναι η κοινωνία τους". (Παπακωνσταντίνου Δ. Νίκος, Αγωγή του λόγου-Ορθοφωνία, Εκδόσεις Κράτση, Αθήνα 2005).

Σίγουρα όλοι δεν θα γίνουν δάσκαλοι, συγγραφείς, δημοσιογράφοι, ερευνητές. Μπορεί μερικοί άνθρωποι να μην σπουδάσουν καν σε κάποιο από τα ανώτερα ή ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα ημεδαπής κι αλλοδαπής. Όμως ΟΛΟΙ θα μιλούν. Και πρέπει να γίνονται κατανοητοί από τους ακροατές-συνομιλητές τους.

Ιδιαιτέρως κάποια επαγγέλματα-λειτουργήματα το έχουν ιερά… υποχρέωση. Σκέψου σε ένα θέατρο να μην καταλαβαίνεις τι λέει ο ηθοποιός, σε μια τάξη ή αμφιθέατρο τι λέει ο δάσκαλος-καθηγητής, σε μια προεκλογική συγκέντρωση ποιο είναι το πρόγραμμα του πολιτευτή (σύνηθες φαινόμενο...).

Κι όμως δεν καταλαβαίνεις! Είναι γεγονός! Όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες αυτών...

Γι' αυτό το λόγο δε θά 'πρέπε ο καθένας μας να έχει πάρει έστω κάποια μαθήματα σωστής εκφοράς του προφορικού λόγου στη ζωή του, πέρα από την τυπική ανάγνωση που διδάσκεται στα σχολεία; Γιατί, εδώ που τα λέμε, και το μάθημα της ανάγνωσης -ναι! πρόκειται για μάθημα!- έχει καταντήσει μια στερεότυπη, βαρετή, αναγκαστική, υπόθεση ρουτίνας...έτσι επειδή το προβλέπει το Αναλυτικό Πρόγραμμα. Και πώς να μην καταντήσει όταν εμείς οι δάσκαλοι-καθηγητές διαβάζουμε λάθος; Και τι εννοώ λάθος: παρατονισμούς, λάθη ύφους, φυσική βραχνάδα, εσφαλμένη προφορά γραμμάτων, φαρυγγική εκφορά του λόγου κλπ κλπ. Αν και στο σπίτι συνεχίζονται απ' τους γονείς τα ίδια "λάθη", τότε από πού θα ακούσουν τα παιδιά το σωστό τρόπο ομιλίας; Ό, τι ακούνε μιμούνται. Ιδιαιτέρως το λάθος!!

Μην απογοητευόμαστε! Όλα διορθώνονται με σωστές ασκήσεις λόγου. Ιδιαιτέρως ωφελούν οι γλωσσοδέτες που σχεδόν πετάχτηκαν απ' τα σχολικά εγχειρίδια ως δήθεν εκφραστές μια άλλης, ξεπερασμένης εποχής. Επίσης και η οργανωμένη ορθοφωνία βοηθά, για όποιον μπορεί, διότι είναι ολίγον ακριβό...σπορ. Ή η απλή ενημέρωση για το θέμα.

Ωστόσο προκειμένου να φτάνουμε σε μεγάλη ηλικία για να συνειδητοποιούμε αυτό το γεγονός, καλό θα ήταν το αρμόδιο Υπουργείο να έθετε ως υποχρεωτικό το μάθημα της ορθοφωνίας στα σχολεία και πανεπιστήμια της χώρας μπας και δούμε άσπρη μέρα.

Γιατί καλύτερα να προλαβαίνουμε παρά να θεραπεύουμε.
Για να μη γίνουμε Βαβέλ...αν, δηλαδή, δεν έχουμε ήδη γίνει...

ΠΗΓΗ: ekpaideutikasenaria.blogspot.gr/