Η συναισθηματική προσέγγιση από την πλευρά του πάντα ΜΟΝΑΔΙΚΑ ευαίσθητου Γιώργου Νικολάου, με καλύπτει απόλυτα, οπότε δεν έχω να γράψω τίποτα περισσότερο.

Περισσότερο ως πατέρας αναζητώ απαντήσεις στο ερώτημα της εποχής: Τί είναι το bullying; Μοντέρνα η ονομασία, παλαιά η δράση. Στο σχολείο, στον στρατό, στις παρέες, παντού υπάρχει ένας αδύναμος κρίκος, ο οποίος γίνεται εύκολο θύμα για πειράγματα, που άλλοτε ξεφεύγουν, άλλοτε προσδίδουν ιχνοστοιχεία χαβαλέ στη συντροφιά.

Σκέφτομαι, θυμωμένος από τον χαμό του Βαγγέλη, αλλά και με υπερπροστατευτική διάθεση για τα δικά μου παιδιά, πως αν κάποιος τολμήσει να τα τρομοκρατήσει, να τα μετατρέψει σε θύματα του bullying, μπορώ εύκολα και χωρίς να ανεβάσω σφυγμούς να τον ταΐσω με τα μέζεα του στεατοπυγικού του υποσυστήματος, που λέει κι ο Ζουράρις, αλλά είναι αυτή η λύση; Πρόδηλα όχι.

Η συνέχεια στο ebasket.gr

LIFE Ελλάδα