Μιλάει ο αποδυτηριάκιας. Μεγάλος, τεράστιος ο Χριστός, όμως όσο κι αν ήταν ταλαντούχος και χαρισματικός το ήθελε το συμπλήρωμα από τον μύστη. Απ’ αυτόν τον αιρετικό ρεμπάι που κουβαλούσε γνώσεις απόκρυφες κι εμπειρίες ανεξάντλητες για τις ανθρώπινες σχέσεις.

Ο ραβίνος αυτός, δεν χρειάζεται να πούμε ονόματα, λόγω του πάθους του, αλλά και λόγω του αντικοινωνικού χαρακτήρος του, δεν μας προσφερόταν για να πάρει την φανέλλα με το Νο9. Επελέγη για σέντερ-φορ ο Τζήσας. Ο παικταράς. Με το ατελείωτο νταηλίκι. Το οποίο, βέβαια, το πήρε από εκεί που το πήρε. Από κάποιους αγριομαγκίτες νυχτόβιους που όταν τον γνώρισαν τον Ιησού, πριν αυτός βγει στο κλαρί, κατάλαβαν ότι το παλληκάρι δεν μάσαγε από τσαμπουκά.

Διαβάστε τη συνέχεια στο apodytiriakias.gr