Τον μετέτρεπες σε προσωπικό σου ταξιτζή

Γράφει ο Κώστας Καίσαρης...

Στα νησιά το καλοκαίρι η κούρσα μπορεί να είναι και τετραπλή. Χειρότερα μπορείς να βρεις μόνο σε Αφρική και Ασία.

Στην Αίγυπτο μέχρι πριν από είκοσι χρόνια τουλάχιστον, που είχα πάει για τελευταία φορά, τα ταξί δεν είχανε ρολόι. Η αμοιβή ήταν θέμα συμφωνίας και παζαριού. Σου έλεγε δηλαδή πεντακόσια σε δικό τους νόμισμα, του έδινες εκατόν πενήντα και σε είχε ρίξει στα σίγουρα. Μπάι δε γουέι, μέχρι τότε το Κάιρο (φωτό) ήταν από τις πλέον θορυβώδεις πόλεις στον κόσμο. Επειδή δεν υπήρχαν φανάρια, όλοι κόρναραν για να περάσουν πρώτοι. Στην Κωνσταντινούπολη ακόμα και σήμερα κυκλοφορούν πειρατικά ταξί. Βαμμένα κίτρινα με το ρολόι τους, σαν τα κανονικά. Συχνό φαινόμενο στις πιάτσες κανονικοί ταξιτζήδες να πλακώνονται με τους πειρατές.

Οχι μόνο με τα χέρια, αλλά να βγάζουν και μαχαίρια. Στο Παρίσι, από μια ώρα και μετά αργά το βράδυ, ταξί δεν κυκλοφορούν στους δρόμους. Αν δεν το ξέρεις, κινδυνεύεις να την πατήσεις κι αν έχεις να διανύσεις μεγάλη απόσταση, να κάνεις για καμιά ώρα ποδαρόδρομο. Ακόμα και σ' ένα ξενοδοχείο να απευθυνθείς να σου βρει ταξί, αργά τη νύχτα, αν δεν είσαι πελάτης του, δεν σε εξυπηρετεί. Ενδεχόμενα όλα αυτά λόγω εγκληματικότητας. Στο Λονδίνο για παράδειγμα και μέρα μεσημέρι πρώτα θα πεις στον οδηγό πού πας κι αφού κόψει τη φάτσα σου και σε εγκρίνει θα πατήσει το κουμπί να ξεκλειδώσουν οι ασφάλειες, ν' ανοίξουν οι πόρτες, για να μπορείς να μπεις μέσα.

Υπάρχουν βέβαια και τα απρόοπτα. Οπως στη Μόσχα επί Γκορμπατσόφ. Δεν ήταν ανάγκη να ψάξεις να βρεις ταξί για να εξυπηρετηθείς. Εβγαινες στο δρόμο, σήκωνες το χέρι κι έκανες σήμα σ' όποιο Lada πέρναγε από μπροστά σου. Εχοντας τσεκάρει τις τιμές, έλεγες στον οδηγό: Σου δίνω αυτά τα δολάρια για να με πας εκεί. Κι αυτόματα τον μετέτρεπες σε προσωπικό ταξιτζή σου. Ανάθεμα αν ένας στους πέντε έλεγε όχι.

Πιο πολλά και από τα ΙΧ

ΑΥΤΗ ήταν η νοοτροπία του σοβιετικού πολίτη ύστερα από εβδομήντα χρόνια σοσιαλισμού. Κι αυτή ήταν η σχέση το με το χρήμα. Οταν μάλιστα για να διαθέτει ΙΧ δεν ήταν κι από τους φτωχούς. Αν λοιπόν οι Μοσχοβίτες κάνανε πριν από εικοσιτόσα χρόνια τους ταξιτζήδες για μια χούφτα δολάρια, ο Ραγκούσης με το νομοσχέδιο για την απελευθέρωση του επαγγέλματος θα κάνει τους μισούς Ελληνες ταξιτζήδες. Και ειδικά τους Αθηναίους. Απαξ και η άδεια είναι δωρεάν, όποιος έχει ΙΧ θα το βάφει κίτρινο, θα βάζει ένα ρολόι και θα το κάνει ταξί.

Το αν θα σταυρώνει βέβαια πελάτη είναι άλλο θέμα. Στην Αθήνα τώρα με την κρίση το επάγγελμα του ταξιτζή έχει πεθάνει. Ωρες ολόκληρες ξεροσταλιάζουνε στις πιάτσες μπας και πάρουνε καμιά κούρσα. Κι επειδή ακριβώς δεν βγαίνει το μεροκάματο, οι ιδιοκτήτες έχουνε κατεβάσει τους οδηγούς και δουλεύουνε μόνοι τους. Ο οδηγός, αν τον πάει στράφι η μέρα, μπορεί να κλείσει δώδεκα ώρες και να μην έχει βγάλει ούτε είκοσι ευρώ για πάρτη του. Ασε που κάποιες φορές μπορεί να μπει και μέσα. Μύγες βαράνε τα 13-14 χιλιάδες ταξί που κυκλοφορούν στην Αθήνα. Στην επαρχία και ειδικά στις τουριστικές περιοχές το καλοκαίρι υπάρχει δουλειά.

Στην Αθήνα το ταξί έχει τελειώσει. Ο Ραγκούσης όμως δεν έχει κανένα πρόβλημα να κάνει τους Αθηναίους ταξιτζήδες. Μπρος στην απελπισία του από την ανεργία ο άλλος θα στραφεί στην εύκολη λύση του ταξιτζή. Ο,τι βγάλω σου λέει. Είκοσι ευρώ; Είκοσι. Δέκα; Δέκα. Καλύτερα είναι από το τίποτα. Εύκολα τα ταξί στην Αθήνα μπορεί να φτάσουνε τις πενήντα και τις εκατό χιλιάδες. Θα κάνει ο άλλος μια κούρσα τη μέρα να βγάλει τα τσιγάρα του. Θα κιτρινίσει ο τόπος και δεν θα έχουνε πού να τα παρκάρουνε. Η Αθήνα θα γίνει η πρώτη πόλη στον κόσμο που τα ταξί που θα κυκλοφορούν στους δρόμους θα είναι πιο πολλά από τα ΙΧ. Χαίρετε.

Εγινε Πουλόπουλος

ΞΑΝΑ στους δρόμους ο υπερήφανος κόσμος του Παναθηναϊκού. Αγανακτισμένοι οι οπαδοί από την πώληση του Σισέ θα μαζευτούνε σήμερα τ' απόγευμα στην Κηφισίας έξω από τα γραφεία της ΠΑΕ που θα συνεδριάσει το διοικητικό συμβούλιο. Να διαμαρτυρηθούνε όμως εναντίον ποιου; Του Γόντικα που έβαλε την υπογραφή του να φύγει ο Σισέ; Δεν είναι αφεντικό ο Γόντικας.

Ούτε ασκεί την οικονομική πολιτική. Διαχειριστής είναι. Την κρίση στον Παναθηναϊκό διαχειρίζεται. Να ξαναφωνάξουνε εναντίον του Τζίγγερ; Τον Βαρδινογιάννη τον έχουνε ήδη νικήσει από το συλλαλητήριο στο Πεδίο του Αρεως. Να σηκώσουνε πάλι τα πανό «Τζίγγερ πούλα»; Για να αγοράσει ποιος; Ο Κανένας; Τσάμπα τις έδωσε τις μετοχές στον Ανδρέα, αλλά ο Βγενόπουλος (φωτό) έγινε Πουλόπουλος.

Ούτε τρία χρόνια δεν κράτησε ο έρωτας

ΝΑ φωνάξουνε εναντίον του Νικόλα Πατέρα; Αυτό δεν μπορεί να γίνει σε καμιά περίπτωση. Καπετάνιο των ονείρων τους τον έχουνε αποκαλέσει. Ολα τα χατίρια τους έκανε κι αυτοί τον έχουνε κορόνα στο κεφάλι τους. Οι ξεσηκωμοί λοιπόν και οι επαναστάσεις γίνονται μια φορά. Δεν γίνονται κάθε μέρα. Τότε, πριν από τρία χρόνια στο Πεδίο του Αρεως, υπήρχε λόγος. Κι υπήρχε και προοπτική. Αλλο αν στην πραγματικότητα αυτοί που μιλάγανε για τους «πράσινους Αμπράμοβιτς» πουλάγανε φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Και μέσα σε τρία χρόνια ο Παναθηναϊκός από οικονομικής πλευράς είναι στο σημείο μηδέν. Χωρίς αφεντικό και χωρίς μεγαλομετόχους. Να μαζευτούνε λοιπόν σήμερα έξω από τα γραφεία της ΠΑΕ να φωνάξουνε τι; Ανδρέα και Νικόλα, γυρίστε πίσω; Τζάμπα ο κόπος. Μαύρη πέτρα έχουνε ρίξει και οι δύο. Ούτε τρία χρόνια δεν κράτησε ο έρωτας των «πράσινων καρδιών» για τον Παναθηναϊκό.

Δεν είναι για χόρταση

ΕΦΥΓΕ από τον Πανιώνιο ο Κωνσταντίνος Τσακίρης και βρήκε την υγειά του. Στο «Island» στη Βουλιαγμένη ήτανε τις προάλλες και χόρευε με τις ώρες. Στη συνέχεια εθεάθη στο «Αστρα» στη Μύκονο. Πάλι να χορεύει μέχρι πρωίας και πάλι μούσκεμα στον ιδρώτα. Θα πει κάποιος, καλοκαίρι είναι, όταν χορεύεις, θα ιδρώσεις. Δεν είναι όμως κανένα παιδάκι ο Τσακίρης να χάνει το μέτρο. Κι όπως είπε κάποιος εύστοχος παρατηρητής: «Εχεις ξαναδεί εφοπλιστή ιδρωμένο;». Καλά κάνει που χορεύει λοιπόν ο Κωνσταντίνος, αλλά δεν είναι για χόρταση.

Πηγή: Goal