Στην πραγματικότητα μια είναι η δουλειά που δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα τον τελευταίο καιρό. Και ειδικά στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δικηγόροι! Και κυρίως οι «εξειδικευμένοι» με τα αθλητικά ζητήματα ή με άκρες στον «μαγικό» κόσμο της μπάλας. Μιλάμε τώρα για δουλειές με φούντες!

Δεν προλαβαίνουν, λοιπόν, να κλείνουν πελατεία τα δικηγορικά γραφεία. Μηνύσεις κάθε μέρα από τόσους ποδοσφαιράνθρωπους προς άλλους παράγοντες ή ΜΜΕ. Αγωγές. Αμ, τις εκδικάσεις υποθέσεων για τα στημένα, πού τις βάζετε; Τις εφέσεις; Τα τρεχάματα στα αρμόδια θεσμικά ποδοσφαιρικά όργανα; Στα ποινικά δικαστήρια; Στις εισαγγελίες;

Όπως, βέβαια, υπάρχουν και τα θέματα αγοραπωλησιών σε τόσες ομάδες. Και τα ντιλ αυτά είναι χρονοβόρα.  

Τρέχουν και δεν προφτάνουν οι δικηγόροι, λοιπόν. Χρυσές δουλειές κάνουν οι άνθρωποι. Και πολύ καλά ξηγιούνται. Άσε που έχουν και τζάμπα διαφήμιση αφού διαρκώς φιλοξενούνται οι θέσεις τους από τόσα ΜΜΕ. Θα τολμήσουμε, μάλιστα, να πούμε ότι με τόσες υποθέσεις που έχουν ανοίξει το τελευταίο διάστημα θα έχουν εργασία για πολλά χρόνια ακόμα, μέχρι να τελεσιδικήσουν κάποιες ιστορίες.

Και δεν είναι μόνο αυτά. Είναι και όσοι από την πιάτσα ψάχνονται να βγάλουν κανένα φράγκο τώρα με την κρίση. Οπότε βρίσκουν μια αφορμή, πάνε σε έναν δικηγόρο, τραβάνε μια αγωγή ό,τι να’ ναι τις περισσότερες φορές, έτσι για να πιάσουν πόρτα για τον χειμώνα.

Δεν είναι τυχαίο που θεωρούμαστε δικομανής λαός. Απλά τώρα έχει παραγίνει το κακό. Το κακό για τα δικαστήρια που φορτώνονται υποθέσεις, αλλά καλό για τους επαγγελματίες που βλέπουν την κρίση από… μακριά με τέτοια εκλεκτή πελατεία.