Πόσες φορές σε παρέες και κοινωνικές συναναστροφές δεν έχει ακουστεί η φράση «κάνε με πρωθυπουργό για μία μέρα και να δεις τι θα πετύχω»; Κι όμως, παρ' όλ' αυτά, μπήκαμε ήδη στο τέταρτο 24ωρο όπου αναζητούνται και δεν βρίσκονται (!) πρωθυπουργός και υπουργοί μιας μεταβατικής κυβέρνησης...

Πού, δηλαδή, και να μην είχαν τα δύο μεγάλα κόμματα της ελληνικής Βουλής τη βούληση, λόγω της κρισιμότητας της οικονομικής κατάστασης σε περίπτωση μη υλοποίησης της συμφωνίας της 27ης Οκτωβρίου, να συνεργαστούν έστω και με το στανιό! Σύρονται, επιχειρούν να συνεννοηθούν με το ζόρι κι ούτε αυτό (το μίνιμουμ) μπορούν να πετύχουν! Με συνέπεια, το αποτέλεσμα της -εκ των πραγμάτων- δυστοκίας τους είναι να γελάει μαζί τους (ή να κλαίει εδώ που φτάσαμε) και ο τελευταίος πολίτης αυτού του τόπου...

Κυβέρνηση και μείζονα αντιπολίτευση μοιάζουν (τραγικά) με τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Σε εξαγγελίες τύπου «επιδιώκουμε την πρόοδο» ή «είμαστε ανοιχτοί σε συζητήσεις για τη βελτίωση του ποδοσφαίρου» πλειοδοτούν (εύκολα άλλωστε τα λόγια, ανέξοδα και επικοινωνιακά θετικά), αλλά μόλις η θεωρία πρέπει να γίνει πράξη αποκαλύπτεται η απόσταση μεταξύ λόγων και έργων. Απόσταση που καθορίζεται κάθε φορά από τα μικροσυμφέροντα της στιγμής...

Ομοίως και στο πολιτικό μας σκηνικό οι «πράσινοι» και οι «γαλάζιοι» θέλουν να (μας) σώσουν ό,τι σώζεται όχι συμβιβάζοντας για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα τις όποιες (αν υπάρχουν) ιδεολογικές διαφορές τους, αλλά επιβάλλοντας όσο το δυνατόν περισσότερους όρους που θεωρούν ότι θα τους ευνοήσουν στο τετράμηνο μέχρι τις πρόωρες εκλογές στα μέσα Φλεβάρη! Τραγικό επειδή το κάνουν τόσο άκομψα ώστε το αντιλαμβάνεται ο καθένας εντός των τειχών, αλλά και διότι τους πήραν μυρωδιά και οι «επιτηρητές» μας στο εξωτερικό και -φυσικό γι' αυτούς- μας βάζουν εκβιαστικότατα διλήμματα...

Να προσπαθείς τέσσερις μέρες να βρεις πρωθυπουργό και υπουργούς την ώρα που λες ότι κάθε λεπτό που περνάει καιγόμαστε και περισσότερο είναι παράλογο και ανακόλουθο. Δείχνει, επιπλέον, και την κατάντια των πολιτικών ανδρών. Ή είμαστε σε κατάσταση εθνικού συναγερμού, οπότε όλα γίνονται τάχιστα, ή δεν (καταλαβαίνετε ότι) είμαστε, αφού υπάρχει τόσος άσκοπος χρόνος για διαπραγματεύσεις θολών διακυβευμάτων. Και τα δύο ταυτόχρονα δεν γίνονται...

Από το περιβόητο «δημοψήφισμα» της 31ης Οκτωβρίου έως σήμερα διανύσαμε ένα 10ήμερο απόλυτης επιβεβαίωσης του πόσο λίγοι είναι κι εκείνοι που μας κυβερνούν κι εκείνοι που υποτίθεται ότι συνταγματικά τους ελέγχουν. Απόλυτης επιβεβαίωσης του πόσο προβληματικοί είμαστε ως εκλεκτορικό σώμα, αφού εμείς τους ψηφίσαμε. Εχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν ως πολίτες και την πολιτική (σε κάθε επίπεδο -οικονομικό, κοινωνικό, αθλητικό) που μας αρμόζει...

Πηγή: Goal

Πολιτική Κοινωνία LIFE Ελλάδα