Γράφει ο Ανδρέας Κωνσταντάτος.

Παραμένει καθηλωμένο σε αρχές και αξίες του παρελθόντος.Στήριξε το «πελατειακό κράτος» που έκτισε τις τελευταίες δεκαετίες και επιβεβαίωσε τον αυξημένο φόβο και την αγωνία του για το πολιτικό κόστος που συνεπάγονται οι απολύσεις στο δημόσιο τομέα.

Υπουργοί, ακόμα και τώρα, αποφεύγουν να εκστομίσουν τη λέξη απόλυση για εργαζόμενους του Δημοσίου . Δεν ισχύει όμως το ίδιο για τον ιδιωτικό τομέα. Εκεί οι εργοδότες δεν είναι πολιτικά πρόσωπα , δεν είναι κυβερνήσεις και κόμματα, δεν εκλέγονται είναι ιδιώτες .

Όμως η οικονομική κρίση , δεν κάνει διακρίσεις. Έτσι, η αδήριτη ανάγκη μείωσης του κόστους του Δημοσίου οδήγησε την τρόικα και την κυβέρνηση στη λύση της …εφεδρείας .

Αλλά η εφεδρεία είχε ένα κόστος . Θα αποχωρούσαν νωρίτερα 30 000 εργαζόμενοι από τη δουλειά τους. Έπρεπε, λοιπόν, να βρεθεί μια λύση να τετραγωνιστεί ο κύκλος προκειμένου και απολύσεις να μη γίνουν και να τηρηθεί η συμφωνία με την τρόικα . Έτσι έβγαλαν στην εφεδρεία τους …συνταξιούχους!
Φαίνεται πως είναι αδύνατο για κυβέρνηση και κόμματα αντιπολίτευσης , που «έκτισαν» το μεγάλο και αδηφάγο δημόσιο τομέα , να τον κατεδαφίσουν και να τον ξανακτίσουν.

Θεωρείται, όμως, μείζον θέμα πολιτικής και ηθικής τάξης στη χώρα μας το γεγονός ότι μέσα σε δυο χρόνια έχασαν τη δουλειά τους πάνω από 400 000 εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα και ούτε ένας του δημοσίου τομέα ,στη σπάταλη και αναποτελεσματική λειτουργία του οποίου, οφείλεται το μεγαλύτερο μέρος των ελλειμμάτων και, φυσικά, της σημερινής κρίσης.

Η πολιτική αυτή δημιουργεί προφανή κοινωνική ανισότητα και ενισχύει το επιχείρημα ότι το πολιτικό σύστημα διαμορφώθηκε, μέσα στις τελευταίες δεκαετίες, στη βάση ενός πελατειακού ψηφοθηρικού κράτους και ακόμα προσπαθεί να επιζήσει με την ίδια μέθοδο διατηρώντας τις αμαρτωλές σχέσεις με τους ψηφοφόρους .

Είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι υπουργοί αρνούνται να δουν το πρόβλημα και ακολουθούν ακόμα και τώρα που είμαστε στον γκρεμό, παρελκυστικές πολιτικές ;

Δυο παραδείγματα μόνο.

-Πρόσφατα ο πρόεδρος της Βουλής ανακοίνωσε ότι οι υπάλληλοι που εργάζονται στο Κοινοβούλιο θα ενταχθούν στο ενιαίο μισθολόγιο και θα απολέσουν μέρος του εισοδήματος των . Παράλληλα όμως εξήγγειλε τη θεσμοθέτηση μπόνους , προκειμένου να αναπληρωθεί μέρος του χαμένου εισοδήματος. Το ύψος του μπόνους δεν έγινε γνωστό για να μην προκληθούν νέες αντιδράσεις .

- Ο ΟΣΕ, με το τεράστιο χρέος , για τον οποίο έχουν γίνει προγράμματα εξυγίανσης ,επεχείρησε να μειώσει το έλλειμμά του μεταφέροντας το κόστος λειτουργίας του σε άλλα υπουργεία με τις μετατάξεις υπάλληλων . Αυτή, όμως, η διαδικασία δε μείωσε το συνολικό κόστος του δημοσίου τομέα .

Η εφευρετικότητα των ελλήνων πολιτικών, προκειμένου να μη διαταράξουν την ησυχία του δημοσίου τομέα , για να αποφύγουν το πολιτικό κόστος που συνεπάγεται η καθαρή μείωση του προσωπικού του κράτους δεν έχει τέλος . Μοιάζουν με τις καθαρίστριες που βάζουν τα σκουπίδια κάτω από το χαλί .

Φαίνεται, όμως, ότι τώρα η ανοχή του κόσμου στα υπάρχοντα κόμματα εξαντλείται. Δυο χρόνια τώρα παρακολουθεί μια ανίκανη κυβέρνηση, μια ευθυνόφοβη αντιπολίτευση, και αριστερά κόμματα που απλά ξέρουν επιτήδεια να χαϊδεύουν αυτιά των πολιτών, να πολιτεύονται με όρους προ κρίσης , με όρους παρελθόντος .

Έχουν χάσει την αίγλη τους γι αυτό και το εύρημα της δημοσκόπησης της MARC στο Έθνος της Κυριακής (ότι το 75 % των πολιτών αναζητά νέα κόμματα), προκάλεσε πανικό στους κομματικούς μηχανισμούς .

Ζούμε μια μεταβατική περίοδο και η Ελλάδα χρειάζεται νέες ιδέες, νέα πρόσωπα και νέα κόμματα που θα θέλουν να επανιδρύσουν το κράτος σε σύγχρονες και υγιείς βάσεις, που θα θέλουν να δημιουργήσουν μια νέα Ελλάδα, γιατί το φιάσκο της εφεδρείας έδειξε ότι μερικοί είναι αμετανόητοι…

Πηγή: aixmi.gr

Πολιτική Κοινωνία LIFE Ελλάδα