θανάτωση ενός ζώου είναι μια θλιβερή υπόθεση και αυτή του δύσμοιρου χιμπατζή στο Αττικό Πάρκο δεν αποτελεί εξαίρεση. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι όλοι όσοι εμπλέκονται σε αυτή την ιστορία δεν έπραξαν όπως έπραξαν ελαφρά τη καρδία, αυτό όμως δεν αλλάζει το προφανές που δεν είναι άλλο από την διαπίστωση ότι τέτοιου τύπου δομές «φιλοξενίας» άγριας ζωής είναι πλέον αναχρονιστικές και δεν είναι δυνατό να προωθούνται ως η «καλύτερη δυνατή λύση» ελλείψει οποιασδήποτε εναλλακτικής.

Διαβάστε τη συνέχεια στο menshouse.gr