O Αντρέας Ιζακσον, για τον οποίο ο Βαγγέλης Μαρινάκης μίλησε με καλά λόγια στους οργανωμένους στην πρόσφατη συζήτηση που είχε μαζί τους, είναι αναμφίβολα τερματοφύλακας με καλό βιογραφικό. Πριν φτάσει στην PSV υπήρξε χαρισματικός πιτσιρίκος της Γιουβέντους, αγωνίστηκε στη Ρεν, πέρασε από τη Μάντσεστερ Σίτι, κοντεύει τις εκατό συμμετοχές στην εθνική Σουηδίας. Ο Καμενί, το όνομα του οποίου διαρκώς κυκλοφορεί γιατί έχει ίδιο μάνατζερ με τον Ερνέστο Βαλβέρδε, έχει επίσης καλό curriculum vitae. Από τη Χάβρη και τη Σεντ Ετιέν ο Νιγηριανός βρέθηκε στην Εσπανιόλ το 2004 και από τότε ήταν για επτά χρόνια βασικός και αναντικατάστατος μέχρι φέτος να χάσει τη θέση του από τον Αλβαρεζ. Εχει επίσης να επιδείξει αξιοπρόσεκτες προσωπικές διακρίσεις: έχει ψηφιστεί καλύτερος Αφρικανός πορτιέρο το 2007, έχει υπάρξει αρχηγός της εθνικής Νιγηρίας, αλλά και της Ολυμπιακής της ομάδας. Η πορεία των δυο είναι εξαιρετική –πλην όμως τρομερό βιογραφικό είχε και ο Κοστάντσο.

Λογική
Στο ποδόσφαιρο συχνά η λογική πάει περίπατο. Αν δίναμε τα στοιχεία του τερματοφύλακα που ψάχνει ο Ολυμπιακός σε έναν υπολογιστή και ζητούσαμε από το άψυχο μηχάνημα να μας βρει έναν τερματοφύλακα ιδανικό για τους «ερυθρόλευκους», ο Κοστάντσο θα ήταν πέρυσι μια από τις καλύτερες περιπτώσεις! Τι ζητάει ο Ολυμπιακός; Κάποιον με πείρα και προσωπικότητα: ο Κοστάντσο φαινόταν να τα έχει και τα δυο, αφού στη Βασιλεία ήταν αρχηγός. Ζητάει επίσης κάποιον ηγέτη: στη Βασιλεία οι οπαδοί δίνανε το όνομά του στα παιδιά τους! Κάποιον που να είναι χρήσιμος σε ομάδα που δεν «βομβαρδίζεται» γιατί κάνει πρωταθλητισμό: η Βασιλεία ήταν ακριβώς τέτοια περίπτωση κι ο Κοστάντσο τερματοφύλακας με λίγες, αλλά καίριες επεμβάσεις στα ματς. Σίγουρα θα ζητούσαμε από τον υπολογιστή να βρει κάποιον που να κατάγεται από χώρα που να του επιτρέπει να προσαρμοστεί στην Ελλάδα: κανείς Αργεντινός δεν είχε στην Αθήνα πρόβλημα! Αν κρίναμε αποκλειστικά από το βιογραφικό ακόμα και τώρα ο Κοστάντσο μοιάζει για τον Ολυμπιακό άψογος. Κι όμως για τον άνθρωπο βγήκαν ανέκδοτα, παρά τη στήριξη όλων.

Ικανότητες
Λένε ότι οι μεταγραφές είναι λαχείο: δεν διαφωνώ. Πριν όμως αφεθούμε οριστικά στη θεά Τύχη εκλιπαρώντας την να είναι καλή μαζί μας, καλό είναι να δούμε τι έγινε λάθος στην περίπτωση του Αργεντινού. Αυτό που εγώ υποψιάζομαι είναι ότι το πρόβλημα δεν ήταν τα κριτήρια (τα οποία ο Κοστάντσο έμοιαζε να πληροί και με το παραπάνω), αλλά η εκτίμηση των όποιων ικανοτήτων του –πρώτα θα 'λεγα των ψυχικών και μετά των αγωνιστικών. Προφανώς δεν μετρήθηκε η ανθεκτικότητα του συγκεκριμένου τερματοφύλακα στην πίεση: άλλο Ελβετία κι άλλο Ελλάδα. Επίσης δεν αξιολογήθηκε πόσο πρόβλημα μπορεί να είναι η αδυναμία του στις εξόδους ή η δυσκολία του στην προσαρμογή: και στην Ελβετία το ξεκίνημά του ήταν τραγικό –η διαφορά είναι ότι εδώ η υπομονή εξαντλείται γρηγορότερα.

Προηγούμενος
Πού θέλω να καταλήξω; Οτι πριν αποφασίσει για το αν θα αποκτήσει τον Ιζακσον ή τον Καμενί ή τον Σηφάκη ή οποιονδήποτε άλλο, ο Μαρινάκης πρέπει να αποκλείσει να προκύψει ο νέος τερματοφύλακας με βάση την ίδια διαδικασία που αποκτήθηκε ο προηγούμενος. Για να περιοριστεί η πιθανότητα του λάθους, πρέπει να ασχοληθούν άλλοι άνθρωποι και να μείνουν στην άκρη όσοι φέρανε τον Αργεντινό. Ο ένας, ο Μαθία, έφυγε, οι άλλοι δεν αποκλείεται να ξαναδώσουν τα φώτα τους. Αν αυτό συμβεί, δεν αποκλείεται να μας προκύψει νέος Κοστάντσο!

Αποτυχημένοι
Ο Σηφάκης πήγε στον Αρη κι έγινε βασικός στην Εθνική. Ο Πάρντο, με τον οποίο γελούσαμε, μονιμοποιήθηκε στον ΑΠΟΕΛ και του έδωσε την πρωτιά στον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Λέμενς φεύγοντας από τον Ολυμπιακό έκανε μια τρομακτική χρονιά στην Μπέβερεν παίζοντας 35 ματς! Ο «άχρηστος» Μπούτινα κέρδισε τρία πρωταθλήματα με την Ντιναμό Ζάγκρεμπ και σήμερα στα 37 του (!) δεν τον αφήνουν να κρεμάσει τα γάντια του, μήπως και τον ξαναχρειαστούν. Ολοι αυτοί υπήρξαν στον Ολυμπιακό αποτυχημένοι όσο ο Κοστάντσο. Πριν καταλήξει στο ποιος θα είναι ο διάδοχος του Αργεντινού, ο Μαρινάκης θα πρεπε να ζητήσει μια εξήγηση για αυτό το μυστήριο…   

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Sportday στις 28/12/2011