Γράφει ο Παύλος Παπαδημητρίου...

Άλλωστε το ματς το έβλεπα και ξέρω ότι όποιος είχε έμπνευση να ποντάρει έστω και λίγα χρήματα στο διπλό, τα πληρώθηκε επί 20 από τον φίλτατο ΟΠΑΠ. Οπότε Αντώνη μου μην ανησυχείς, γλίτωσες την καζούρα χρονιάρες μέρες. Είχε και ελλείψεις η ομάδα...

Σκεπτόμουν πάντως παρατηρώντας την ξινισμένη μούρη του σερ Άλεξ στα εβδομηκοστά του γενέθλια ότι τελικά είναι καλύτερο την παραμονή της πρωτοχρονιάς να μην κάνουμε απολογισμό κοιτάζοντας προς τα πίσω (όσο κι αν αυτό είναι χρήσιμο πολλές φορές), αλλά να κοιτάζουμε μόνο μπροστά. Κυρίως μάλιστα μέσα σ' αυτό το περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί τον τελευταίο καιρό για τις οικογένειες όλων μας.

Ένας βασικός πυλώνας αισιοδοξίας (διότι για τέτοιους οφείλουμε να ψάχνουμε) είναι... ο διπλανός μας. Όσο ''παρτάκιδες'' κι αν υπήρξαμε, όσο άπληστοι κι αν ήμασταν, δεν θα είμαστε πλέον. Κι αυτό σας το λέω με σιγουριά, για να μην... το ονειρεύεστε τουλάχιστον οι άνθρωποι της δικής μου της γενιάς. Τώρα είμαστε σχεδόν υποχρεωμένοι να αναζητάμε την στήριξη και την βοήθεια του διπλανού. Σ' όλα τα επίπεδα της ζωής μας εκτός... απ' τα ερωτικά φυσικά! Όπως επίσης είμαστε υποχρεωμένοι να απλώνουμε κι εμείς το χέρι, όταν ο διπλανός (μέσα στην ανάγκη και την πίεσή του) μας το ζητάει.

Και πιστέψτε με ότι αυτό δεν είναι ούτε σχήμα λόγου, ούτε ρομαντική εκδοχή όσων ζούμε και κυρίως όσων θα ζήσουμε. Είναι μια ρεαλιστική ματιά στα πράγματα του παρόντος και (κυρίως) του μέλλοντος. Και δεν σας μιλάω μόνο για το 2012 φυσικά, αλλά για τα επόμενα (ζωή να 'χουμε) 15 χρόνια. Μ' αυτό που λέω δεν εννοώ ότι έρχονται υποχρεωτικά 15 μαύρα χρόνια. Όμως ακόμα και στη στιγμή της μικρής έστω ανάκαμψης, της ελάχιστης αχτίδας μέσα από τα σύννεφα, πάλι δεν θα μπορούμε μόνοι μας!

Πάλι θα χρειαζόμαστε τον διπλανό μας, όπως κι εκείνος θα χρειάζεται εμάς. Γι' αυτό, ανεξαρτήτως του τί πιστεύει ο καθένας για την πολιτική, για τον Θεό και για την μοίρα, ένα πράγμα θα πρέπει να 'χει στο νου του. Ότι το πεπρωμένο μας έστειλε (για καλό λέω εγώ) την εντολή: ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!

Καλή χρονιά, με υγεία και ευτυχία για τον καθένα από εσάς, την οικογένειά του και τον διπλανό του!

Υ.Γ: Για να κλείσουμε με γέλιο το στρυφνό 2011 σας μεταφέρω τρομερό πλάνο που είδα το μεσημέρι στις ειδήσεις. Η Αλέκα Παπαρήγα έχει ακούσει τα κάλαντα από χορωδία ακριτικού νησιού στον Περισσό στις 10 το πρωϊ και κάνει τις καθιερωμένες δηλώσεις στις κάμερες. Πίσω της είναι στημένος ένας μικρός μπουφές με γλυκίσματα. Και η πόρνη η κάμερα εκ των πραγμάτων εστιάζει σε μια κυρία που κρατώντας δυο πλαστικά ποτήρια μιλάει με μια συντρόφισσά της, σερβίροντας μια μεγαλοπρεπή μερίδα βότκας. Να 'ναι καλά οι άνθρωποι, τέτοια ώρα πιστεύω ότι με αυτούς τους ρυθμούς θα είναι ήδη ντίρλα!

Πηγή: pamesports.gr

Κοινωνία LIFE