Θα τα γράψω πριν από το ματς με τον Παναιτωλικό, για να μην αρχίσουν τα γνωστά «είστε μετά Χριστόν προφήτες». Αφήνω στην άκρη τη μέγιστη ανοησία του Ζεσουάλδο περί δήλωσης του Λέτο να εκτίσει την ποινή του στο πιο δύσκολο ματς του Ιανουαρίου (για την οποία είχα αναφερθεί σε προηγούμενο σημείωμα) και όχι στο εντός έδρας με τον Αστέρα Τρίπολης. Προχωρώ στη διαχείριση της κατάστασης που έχει προκύψει με την απουσία όχι μόνο του Κουίνσι, αλλά και του Ρούντολφ, ο οποίος θα μπορούσε να πάρει τη θέση είτε του Αργεντινού είτε του Γκανέζου στο αρχικό σχήμα του μεθαυριανού ματς με τον Παναιτωλικό.

Διαβαζω ότι ο κόουτς προτίθεται να αντικαταστήσει Λέτο – Κουίνσι με Μαυρία – Μαρίνο, κρατώντας εκτός ενδεκάδας και Βιτόλο και Καραγκούνη και Τοτσέ και Πετρόπουλο. Sorry κόουτς, αλλά διαφωνώ, οριζοντίως, καθέτως και διαγωνίως. Δεν θεωρώ ότι σε τόσο κρίσιμο παιχνίδι ο ταχύτατος, αλλά «εύθραυστος» πιτσιρικάς και ο καλός μπακ πρώην παίκτης του Ατρόμητο θα μπορέσουν να δημιουργήσουν πολλούς κινδύνους στην αντίπαλη εστία.

Θεωρώ, αντιθέτως, ότι ειδικά στο συγκεκριμένο ματς ο Παναθηναϊκός χρειάζεται τον Κατσουράνη πιο κοντά στην αντίπαλη περιοχή, προκειμένου να «πάρει» από τον Πατρινό όσο το δυνατόν περισσότερες προσπάθειες για ασίστ και γκολ σε ρόλο «κρυφού» (όπως επί Τεν Κάτε), διότι θα λείψουν σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό όχι μόνο οι ατομικές προσπάθειες του Λέτο και του Κουίνσι (που παίρνουν περίπου 70%-80% των επιθετικών ενεργειών του Παναθηναϊκού από την αρχή της σεζόν), αλλά και οι πάσες τους, καθώς συχνά – πυκνά, λόγω της ικανότητάς τους στο «1 Vs 1» αξιοποιούν τους συμπαίκτες τους όταν αποκτούν αριθμητικό πλεονέκτημα έχοντας περάσει λόγω ταχύτητας ή τεχνικής τον πρώτο αντίπαλό τους.

Για να συμβεί αυτό, για να παίξει δηλαδή ο Κατσουράνης πιο κοντά στην αντίπαλη περιοχή, σε ρόλο δεξιού εσωτερικού μέσου, δύο είναι τα ενδεχόμενα: α) πρέπει να μετασχηματιστεί η διάταξη σε 4-3-3, με Βιτόλο ή «Κάρα» αριστερό εσωτερικό μέσο, Κλέιτον έξω αριστερά, Κατσουράνη δεξιό εσωτερικό μέσο, Ζέκα έξω δεξιά και Τοτσέ φορ β) – και ίσως προτιμότερο για τον Ζεσουάλδο, ο οποίος δεν συνηθίζει να αλλάζει διατάξεις: 4-2-3-1, πάλι με Βιτόλο ή Κάρα δίπλα στον Σιμάο, Κλέιτον και Ζέκα στις πτέρυγες και Κατσουράνη πίσω από τον Τοτσέ. Αυτό το τελευταίο, τώρα που το γράφω, ίσως να είναι και πιο λειτουργικό και πιο αποδοτικό, διότι μου μοιάζει πιο συμπαγής η μεσαία γραμμή.

Σε κάθε περίπτωση αυτό το (θεωρητικά, διότι δεν έχει δοκιμάσει τίποτα μετά και τη σημερινή προπόνηση) Σιμάο – Κατσουράνης στον άξονα, Μαρίνος – Μαυρίας στα άκρα και Ζέκα πίσω από τον Κλέιτον απλά δεν… υπάρχει. Απαραίτητη κατά τη γνώμη μου είναι η παρουσία και του Τοτσέ εφόσον απουσιάζουν οι Λέτο – Κουίνσι, αλλά και του «Κάτσο» πιο κοντά στο αντίπαλο τέρμα, προκειμένου ο Παναθηναϊκός να αυξήσει τις πιθανότητές του για τρίποντο, το οποίο θεωρώ καθοριστικό.

Πάντως, ανεξάρτητα από τα πρόσωπα που τελικά θα επιλεγούν, αν δεν αντιμετωπίσουν το ματς ως ντέρμπι με τα όλα του, ο Παναθηναϊκός δεν πρόκειται να φύγει νικητής από το Αγρίνιο. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι η μοναδική εφετινή ήττα του Τριφυλλιού προέκυψε στο μοναδικό (εκτός έδρας) ματς στο οποίο οι Πράσινοι μπήκαν με «νουνού και light» νοοτροπία στον αγωνιστικό χώρο και έκαναν τον Αρη που αμέσως μετά έχασε στην Τρίπολη από τον Αστέρα, να μοιάζει με… Παναθηναϊκό στα πρώτα 20 λεπτά του αγώνα.

Υ.Γ. Πώς τα έχει καταφέρει ο Παναθηναϊκός να μην έχει ούτε έναν γκολκίπερ του 100% πανέτοιμο και fit, μόνο το… προπονητικό τιμ το ξέρει (σήμερα ο Καπίνο παραπονέθηκε για ενοχλήσεις στον δικέφαλο μετά τη λήξη της προπόνησης). Ας το ψάξουν οι αρμόδιοι…

Υ.Γ. 1 Με όσα συμβαίνουν στην περίπτωση του Ρούντολφ αλλάζω άποψη και συμφωνώ με τον Φερέιρα. Αν μπορέσει ο Παναθηναϊκός να φέρει (δεν ξέρω με ποιο τρόπο) έστω ΕΝΑΝ καινούριο παίκτη αυτόν τον Ιανουάριο, αυτός μάλλον δεν πρέπει να είναι στόπερ, αλλά επιθετικός που να ταιριάζει στο στυλ και στην αγωνιστική νοοτροπία του κόουτς.

Πηγή: leoforos.gr