Τρεις μαχητές του Λαϊκού Μετώπου για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης πέρασαν τα σύνορα με το Λίβανο και σκότωσαν δεκαοκτώ Ισραηλινούς σε μια ημέρα που έμεινε στην ιστορία ως η σφαγή της Κιριάτ Σμόνα. Η μικρή πόλη των 23 χιλιάδων κατοίκων που απέχει λιγότερο από δύο χιλιόμετρα από το Λίβανο ζει εδώ και πολλές δεκαετίες ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά Αράβων και Ισραηλινών, όμως για πρώτη φορά ελπίζει σε καλύτερες μέρες με σύμμαχο το ποδόσφαιρο.

Για τους κατοίκους της Κιριάτ Σμόνα τα καταφύγια είναι θέαμα τόσο συνηθισμένο όπως και τα φανάρια στους δρόμους, ο ήχος των πυραύλων που εξαπολύουν οι δυο αντίπαλοι πλέον δεν γίνεται καν αντιληπτός, ενώ η φτώχεια και η ανεργία έχουν χτυπήσει κόκκινο. Αυτή η τραγική κατάσταση έφερε πριν από μια δεκαετία στην είσοδό της τον Ιζι Σεράτσκι, έναν πολυεκατομμυριούχο από το Ισραήλ που βλέποντας τις εικόνες μιας πόλης ισοπεδωμένης από πυραύλους, αποφάσισε να τη βοηθήσει με όλες του τις δυνάμεις.

Αρχικά έβαλε μπρος στα συσσίτια για τους φτωχούς, ίδρυσε μια οδοντιατρική κλινική για τα παιδιά και ένα αγγλόφωνο σχολείο, όμως σύντομα διαπίστωσε πως εκείνο που οι δυστυχείς συμπατριώτες του είχαν μεγαλύτερη ανάγκη μετά από ένα πιάτο φαΐ, ήταν η ενίσχυση του ηθικού του. Και ποιος καλύτερος τρόπος από το ποδόσφαιρο;

Κοιτάζοντας σήμερα κάποιος τη βαθμολογία της ισραηλινής λίγκας θα δει στην πρώτη θέση όχι τις παραδοσιακές δυνάμεις όπως η Μακάμπι του Τελ Αβίβ ή εκείνη της Χάιφα αλλά την Ιρόνι Κιριάτ Σμόνα. Μόλις δέκα χρόνια από την ημέρα που ο Σεράτσκι αγόρασε δύο τοπικές ομάδες, που έπαιζαν στην τέταρτη και την πέμπτη κατηγορία και τις ένωσε για να δημιουργήσει την Ιρόνι, η ομάδα προηγείται με 11 βαθμούς, κατέκτησε το πρώτο της κύπελλο και ετοιμάζεται για το Τσάμπιονς Λιγκ!

«Ο Ιζι έφτασε μια μέρα, άνοιξε την πόρτα των αποδυτηρίων και μας είπε πως σύντομα θα ανέβουμε στην πρώτη κατηγορία, μετά θα πάρουμε το πρωτάθλημα και αμέσως μετά θα παίξουμε στο Τσάμπιονς Λιγκ», θυμάται ο τότε ποδοσφαιριστής της ομάδας και νυν γενικός διευθυντής Γιόσι Εντρι που παραδέχεται γελώντας πως ο ζάπλουτος Σεράτσκι είχε γίνει ανέκδοτο, αφού μόνο ένας τρελός μπορούσε να πιστεύει πως η Ιρόνι από τη βομβαρδισμένη και πάμφτωχη Κιριάτ Σμόνα θα έφτανε σύντομα να παίζει με την Μπαρτσελόνα.

Επενδύοντας σε μια ακαδημία που προσπαθεί να μαθαίνει τα μυστικά της μπάλας στα πιο ταλαντούχα παιδιά του βόρειου Ισραήλ και έχοντας στη σύνθεσή της έξι Αραβες, η Ιρόνι πετυχαίνει μέρα με τη μέρα θαύματα. «Για εμάς αυτό έχει τη μεγαλύτερη σημασία», λέει σχολιάζοντας την παρουσία Αράβων στο ρόστερ ο Εντρι καθώς «με το ποδόσφαιρο μπορείς να πετύχεις την ειρήνη, να δεις να συνυπάρχουν οι Αραβοϊσραηλινοί με τους Εβραίους».

Η κατάκτηση του Τότο Καπ έφερε δάκρυα χαράς στα μάτια των Μπλε Λιονταριών, όπως είναι το παρατσούκλι των οπαδών της Ιρόνι και έβγαλε για πρώτη φορά στους δρόμους χωρίς φόβο τους κατοίκους της πόλης. «Η σημερινή ημέρα μοιάζει με όνειρο. Είναι η πρώτη φορά από την ίδρυση της Κιριάτ Σμόνα που η πόλη δεν βρίσκεται στις ειδήσεις των εφημερίδων λόγω πυραύλων και πολεμικών συγκρούσεων αλλά χάρη στο ποδόσφαιρο», είπε στους «Τάιμς» της Νέας Υόρκης ο 23χρονος οπαδός της Αρμόργκ Μοργιούσεφ.

Αυτή είναι και η μεγαλύτερη δικαίωση για τον Σεράτσκι που απέδειξε σε όλο τον κόσμο πως με την επιμονή δεν κερδίζεις μόνο τους αντιπάλους… Αλλά και τον ίδιο τον φόβο του πολέμου…

Πηγή: Εξέδρα

Κοινωνία LIFE Ποδόσφαιρο Διεθνή SPORTS