Προσπαθώ να καταλάβω που ζω, αλλά ειλικρινά όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου με οδηγούν στον… γάμο.

Είμαι επαγγελματίας δημοσιογράφος, δεν μπορώ να πω πως ακολουθώ τη δεοντολογία 100% γιατί ουδέποτε πόθος μου ήταν η δημοσιογραφία. Όμως με αυτά που βλέπω τριγύρω μου λησμονώ την ανέμελη μετ΄ εφηβική μου φάση.

Παραμονές του αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού, έπαψα να νομίζω πως δεν ακολουθώ τη δημοσιογραφική δεοντολογία. Μπήκα στις ιστοσελίδες τους και έπαθα αμόκ.

Από τη μία, δημοσιογράφοι υποτίθεται και στην ανακοίνωση που έβγαλε ο ΠΑΟΚ είχαν εισαγωγή που τον ανέφεραν «Οι Μαλαματίνες», ενώ υπήρχε άρθρο που μας έλεγε κότες. Δεν το έγραφε ο Χάρος ή ο Σουγιάς 7 ή ο Πεταλούδας. Υπέγραφαν δημοσιογράφοι.

Αναζήτησα στην αίθουσα Τύπου κάποιον από αυτά τα σάιτ που έγραφαν όλα αυτά, αλλά δεν είχαν στείλει κανέναν. Δεν τον αναζήτησα βέβαια για να κάνω τραμπούκο, δεν έχω κάνει ποτέ άλλωστε εντός έδρας, αλλά ήθελα να δω τα μούτρα τους. Πως είναι αυτά τα πλάσματα που δεν έχουν αρχές και βασικούς κανόνες σεβασμού.

Και εγώ μπορώ να γράψω πως το σήμα του Ολυμπιακού είναι μία αρχαία λούγκρα, αλλά πρώτον θα δείξω τους ομοφυλόφιλους που δε μου φταίνε σε τίποτα και δεύτερον, λέω να σεβαστώ πέντε – δέκα πράγματα σε αυτή τη πόρνη τη ζωή.

Πάντως είναι εντυπωσιακός ο τρόπος που τα γαυροΜΜΕ και όχι μόνο, πιπιλίζουν τα του προέδρου τους. Αυτοεκτίμηση μηδέν.

Βέβαια, το παρατσούκλι «Μαλαματίνες» δεν βγήκε τυχαία. Βγήκε από δικούς μας φελλούς που δε φτάνει που πάνε στη κερκίδα με τα μπουκάλια απ έξω, αλλά τα πετάνε και μέσα στον αγωνιστικό χώρο.

Αν πλάκα – πλάκα ένας υπάλληλος της ΠΑΕ τα μάζευε, μία μεταγραφή θα τη βγάζαμε. Αντ αυτού, πληρώνουμε πρόστιμα από επάνω. Δεν έχουμε καθόλου επιχειρηματικό μυαλό.

Μία μέρα στο ράδιο, μου βγήκε ένας 40άρης και μου είπε με υπερηφάνεια πως μπαίνει με τη ρετσίνα στο γήπεδο αλλά έχει την ψυχραιμία και δεν την πετάει μέσα. Αναρωτιόμουν αν πέρασαν τόσα χρόνια που πηγαίναμε εμείς στο πέταλο ή αν οι ποσότητες ναρκωτικών που κυκλοφορούν στην αγορά είναι τόσες, ώστε να έχει καεί ο εγκέφαλος όσων συνεχίζουν να πίνουν.

Το πάτημα στους γαύρους, το δίνουν τα δικά μας τα ντουγάνια, αλλά κάπου εδώ όλα θα τελειώσουν.

Στον Αρούλη, αυτή τη δύσμοιρη ψυχή της πόλης, προκαλούσαν τόσο καιρό ενώ δεν έχουν φορολογική ενημερότητα, δεν μπορούν να κάνουν μεταγραφές και μάλιστα προκαλούν επισήμως.

Όταν το γραφείο Τύπου γράφει κάτι, εγώ δεν μπορώ να δεχτώ πως είναι η προσωπική του άποψη. Γνωρίζω πως αποτυπώνει τις συζητήσεις που κάνουν στο υπόγειο. Αυτοί οι ανύπαρκτοι, μας φθείρουν καθημερινά αλλά το δικό μας το κοινό περιμένει την ΠΑΕ να αντιδράσει ή δεν δίνει καθόλου σημασία.

Αυτοί σήμερα είχαν αποχή. Τους έδωσαν έξι ευρώ τον καθένα πριν μία εβδομάδα και έγραφαν πως οι παίκτες πληρώθηκαν. Σήμερα προπόνηση δεν έγινε, αλλά αύριο πάλι θα έχουν το θράσος να κράζουν τον ΠΑΟΚ.

Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, βγαίνει ο Τζιμπούρ και κράζει τους παίκτες του ΠΑΟΚ που βαρούσαν. Αυτοί φταίνε βέβαια, που δεν τον έστειλαν νοσοκομείο τον προκλητικό, αλλά από την πλευρά τους σου λένε πως και να τον ακουμπήσουν θα φάνε κίτρινη.

Αντιλαμβάνομαι πως το κείμενό μου για εσάς δεν έχει ειρμό. Είναι ότι βρέξει ας κατεβάσει. Λάθος.

Το κείμενο αφορά την έλλειψη μηχανισμού άμυνας του ΠΑΟΚ απέναντι σε εξωτερικά και εσωτερικά μέτωπα. Και επειδή όλοι έχουν βολευτεί με τη φράση «μα τι κάνει η ΠΑΕ», μάλλον θα πρέπει να ξεβολευτούν και να αρχίσουν να προστατεύουν την ομάδα από το κάθε ζώο.

Εκτός αν ανέχεστε τον… συνοπαδό να καταπατά την ελευθερία σας, τον αντίπαλο να σας χαρακτηρίζει, να ρίχνει λάσπη και να μειώνει τον σύλλογο σας.

Πηγή: paok24.gr
 

LIFE Ελλάδα Ποδόσφαιρο ΠΑΟΚ SPORTS