Οι κρυφές πτυχές του πρωταθλήματος

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος.

Ρητορικό ερώτημα, όμως η απάντηση δεν είναι τόσο προφανής. Δηλαδή, τηρουμένων πάντα των συγκεκριμένων αναλογιών που προέκυψαν από τα ασφυκτικά οικονομικά προβλήματα, το πρωτάθλημα που ολοκληρώθηκε την περασμένη Κυριακή είχε σασπένς, είχε ενδιαφέρον, ορισμένες φορές άγγιξε και τα χαμηλά όρια ενός κάποιου θεάματος.

Θα μπορούσε να είναι καλύτερα τα πράγματα εκτός των γηπέδων. Ομως τι μπορεί να περιμένει κανείς από κάποιους παράγοντες που ψάχνουν και ψάχνονται με το γνωστό άλλοθι της διαιτησίας; Τι περιμένει κανείς από αφιονισμένους οπαδούς που για λόγους αλλότριους του αθλήματος χρησιμοποιούν το χώρο του γηπέδου για να εκφράσουν μια μορφή τυφλής και άγονης βίας;

Κατά τα ψέματα, το φετινό πρωτάθλημα για μεγάλο διάστημα επισκιάστηκε από το... σκοτεινό νέφος που άφησε το περσινό. Η σκιά ήταν βαριά και ασήκωτη και μετέτρεψε κάμποσο κόσμο σε... ελέφαντα. Ολοι βρέθηκαν στο στόχαστρο, οι περισσότεροι έμειναν στο χώρο με το στίγμα του μέλους μιας παράνομης ομάδας που δημιούργησε τα γνωστά και μη εξαιρετέα της «παράγκας». Φυσικά, το τεκμήριο της αθωότητας υπάρχει για όλους, όμως ο μέσος οπαδός δύσκολα πείθεται πως όλα είναι καλώς καμωμένα και ότι εξέλιπαν τα... αόρατα χέρια που καθορίζουν τις τύχες των ομάδων στο παρασκήνιο.

Παράξενο όμως, ο μέχρι πρότινος βασικός θεσμικός παράγοντας της διοργανώτριας αρχής (ως εκ της θέσεώς του), ο Απόστολος Παπουτσάκης, έριξε στο τέλος μια γερή μαχαιριά στο στήθος του πρωταθλήματος. Και κάτι τέτοια στίγματα μένουν (όπως η λάσπη που πετιέται από τον ανεμιστήρα) δίχως να αξίζει κανείς να τους δίνει περισσότερη σημασία. Με φήμες δεν στοιχειοθετείται αδίκημα.

Αλήθεια, ποιος αμφισβητεί ότι το πρωτάθλημα το κατέκτησε η καλύτερη ομάδα; Ο Παναθηναϊκός, που για μεγάλο διάστημα οδηγούσε την κούρσα, ήταν αναμενόμενο να σκάσει με το... κοντό ρόστερ και την έλλειψη του Λέτο. Οι άλλοι «βαρόνοι» του τίτλου βρίσκονται έτη φωτός μακριά κι έτσι οι «ερυθρόλευκοι» -την κατάλληλη στιγμή- πήραν κεφάλι και κατέκτησαν το πρωτάθλημα με χαρακτηριστική άνεση.

Ποιος μπορεί να σκεφτεί κάτι άλλο από αυτό που συνέβη μέσα στο γήπεδο; Δεν υπήρξε σωστή απόδοση... δικαιοσύνης από την μπάλα; Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο η κάθε ομάδα πήρε αυτό που της άξιζε. Ακόμα και ο Εργοτέλης, που διαμαρτύρεται για κάποια «περίεργα» αποτελέσματα στις τελευταίες αγωνιστικές, οφείλει να κάνει τη δική του σκληρή κριτική για την αγωνιστική του καθίζηση επί μακρό χρόνο.

Ολα εδώ αποδίδονται και προσφέρονται ή χάνονται. Αν κάποιος επιθυμεί να βρει φαντάσματα και κρυφούς... θεούς του παρασκηνίου, τότε θα ζει μια ζωή με το μαράζι. Τρανό θετικό παράδειγμα είναι ο Λεβαδειακός. Ξεκίνησε αργά, χρειάστηκε να δίνει δύο ματς την εβδομάδα, είχε ένα συγκεκριμένο ρόστερ με ακόμα πιο συγκεκριμένες δυνατότητες, κι όμως με την παρουσία του Παράσχου όχι μόνο κατάφερε να μείνει στην κατηγορία αλλά και να πιάσει την πρώτη 8άδα.

Μα, ακόμα και η Δόξα Δράμας, που δεν μπόρεσε να κάνει το θαύμα, στάθηκε με τον πλέον αξιοπρεπή τρόπο στην κατηγορία. Δεν άφησε ματς που να μην το πάλεψε, έβγαλε το λάδι ακόμα και στους μεγάλους (για τους θιασώτες των κλειστών... θυρών, ας θυμηθούμε το χουνέρι που έκανε στον Ολυμπιακό) και τελικώς «προδόθηκε» από τις περιορισμένες λύσεις που είχε σε έμψυχο υλικό.

Είναι εύκολο και πολλές φορές καθησυχαστικό να ψάχνουμε άλλοθι ή να ρίχνουμε το ανάθεμα στον πρώτο τυχόντα για να αποκρούσουμε τις δικές μας ευθύνες. Ναι, το πρωτάθλημα που έχουμε πόρρω απέχει από το να χαρακτηριστεί «πρώτης γραμμής». Ναι, η διαιτησία έχει ακόμα κάμποσα αμαρτήματα στην καμπούρα της. Ναι, η βία παραμένει ένα κακό σπυρί στα πλευρά του αθλήματος. Ναι, χρήματα δεν υπάρχουν και οι προοπτικές για την επόμενη σεζόν δεν είναι οι καλύτερες δυνατές.

Το να ρίχνεις, όμως, «μαύρη πέτρα» και να λες πως το πρωτάθλημα ήταν «φτιαχτό» ή να απαξιώνεις την προσπάθεια κάποιων όχι μόνο δεν προσφέρεις υπηρεσίες, αλλά είναι σαν να πριονίζεις το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεσαι. Θέλουμε κάτι καλύτερο του χρόνου; Ιδού ο δρόμος, για όλους... Τίποτα δεν μας εμποδίζει να το πράξουμε. Δεν είναι τα λεφτά το παν, πάνω από όλα μετράει η διάθεση.

Πηγή: Goal