Ακόμα δεν είδαμε τίποτα με Τραμπ!

Ο Ιωάννης Μπαλτζώης, μιλώντας στη «Ναυτεμπορική», έβαλε ιστορικό και γεωπολιτικό πλαίσιο στις εξελίξεις που άνοιξαν με τη Βενεζουέλα και τη συζήτηση που αναζωπυρώνεται γύρω από τη Γροιλανδία, αποφεύγοντας –όπως φάνηκε– τις εύκολες υπερβολές περί «πρωτοφανούς» γεγονότος.

«Βενεζουέλα: δεν ήταν πρωτοφανές – προηγούμενο ο Παναμάς»

Κατά την παρέμβασή του, ο κ. Μπαλτζώης τόνισε ότι όσα συνέβησαν στη Βενεζουέλα δεν είναι «κάτι που δεν έχει ξαναγίνει», παραπέμποντας ευθέως στο ιστορικό προηγούμενο του Παναμά και την υπόθεση του Μανουέλ Νοριέγκα. Με αυτό το παράδειγμα υπογράμμισε ότι οι ΗΠΑ έχουν στο παρελθόν κινηθεί με μεθόδους άμεσης παρέμβασης, όταν έκριναν ότι διακυβεύονται στρατηγικά συμφέροντα και ασφάλεια.

«Η Γροιλανδία μπορεί να πουληθεί – και ο Τραμπ να την αγοράσει»

Στο δεύτερο σκέλος, ο Μπαλτζώης έστρεψε το βλέμμα στη Γροιλανδία, σημειώνοντας ότι –θεωρητικά– μπορεί να υπάρξει σενάριο “αγοράς”, με τον Ντόναλντ Τραμπ να επιχειρεί να το υλοποιήσει πολιτικά. Η προσέγγισή του ήταν ωμή: δεν μίλησε για ρομαντισμούς ή “αδύνατα”, αλλά για ένα παιχνίδι ισχύος, όπου το χρήμα, η γεωστρατηγική και οι πρώτες ύλες καθορίζουν τις κινήσεις.

«Δεν είναι νατοϊκό έδαφος»

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον χαρακτήρα της περιοχής, υποστηρίζοντας ότι η Γροιλανδία «δεν είναι νατοϊκό έδαφος» – μια παρατήρηση που, στη δική του ανάγνωση, μειώνει θεσμικά εμπόδια και αφήνει μεγαλύτερο πεδίο ελιγμών, εφόσον υπάρξει πολιτική βούληση και διπλωματική διαπραγμάτευση.

«Οι Γροιλανδοί δεν είναι φίλοι των Δανών – βαριά ιστορία»

Ο κ. Μπαλτζώης πρόσθεσε και μια κοινωνικο-ιστορική διάσταση: όπως ανέφερε, οι Γροιλανδοί δεν τρέφουν φιλικά αισθήματα προς τους Δανούς, καθώς «έχουν περάσει άσχημα στο παρελθόν». Με αυτή τη φράση φωτογράφισε υπαρκτές ρωγμές στη σχέση κέντρου–περιφέρειας, τις οποίες –σε ένα σκληρό γεωπολιτικό περιβάλλον– μπορούν να αξιοποιήσουν τρίτοι παίκτες.

Το συνολικό μήνυμα

Η παρέμβαση Μπαλτζώη κινήθηκε στη λογική ότι ο κόσμος επιστρέφει σε πιο κυνικές σταθερές: τα προηγούμενα υπάρχουν, οι μεγάλες δυνάμεις κάνουν αυτό που μπορούν και οι θεσμικές “βεβαιότητες” δεν αρκούν για να φρενάρουν στρατηγικές επιδιώξεις. Βενεζουέλα και Γροιλανδία, στη δική του αφήγηση, δεν είναι «ειδήσεις-στιγμές», αλλά επεισόδια ενός μακρού έργου ισχύος.