Στην εθελοντική κατανομή των ρόλων, που προέκυψε σχεδόν φυσιολογικά από τις τοποθετήσεις των κομμάτων της Αριστεράς και των ηγεσιών τους, το ΚΚΕ παρέμεινε εγκλωβισμένο στην στρατηγική του, να βρίσκεται απέναντι από το σύστημα. Παρότι προσπάθησε, ο Κουβέλης δεν μπόρεσε να ξεπεράσει ποτέ το σνομπισμό της ανανεωτικής Αριστεράς για ένα συγκεκριμένο είδος πασόκων αλλά και τον καθωσπρεπισμό του ευρωπαϊσμού του. Ο Τσίπρας δεν είχε τέτοιου είδους αναστολές. Το καλοκαίρι του 2010 προσδιόρισε τον ΣΥΡΙΖΑ ως το κατεξοχήν αντιμνημονιακό κόμμα και έκανε ότι ήταν δυνατόν για να το κατοχυρώσει αυτό στη συνείδηση του κόσμου.

Διαβάστε ολόκληρο το θέμα στο newpost.gr

Πολιτική LIFE