Δεν πρόκειται για σκηνή από αρχαίο έπος ούτε για κάποιο ευφάνταστο κινηματογραφικό σενάριο. Ο Δαβίδ και ο Αχιλλέας συναντώνται στη σύγχρονη Ανατολική Μεσόγειο, αυτή τη φορά μέσα από ραντάρ, κατευθυνόμενους πυραύλους, συστήματα αναχαίτισης και μία συμφωνία που αλλάζει τα δεδομένα στην άμυνα της Ελλάδας.

Η ισραηλινή Rafael Advanced Defense Systems παρουσίασε ένα εντυπωσιακό βίντεο για τη συμμετοχή της στην «Ασπίδα του Αχιλλέα», το φιλόδοξο πρόγραμμα δημιουργίας ενός ενιαίου, πολυεπίπεδου ελληνικού Θόλου.

Στο βίντεο εμφανίζεται ο βιβλικός Δαβίδ να περιστρέφει τη σφεντόνα του. Η πέτρα φεύγει από το χέρι του, μεταμορφώνεται σε σύγχρονο πύραυλο αναχαίτισης και καταστρέφει την εισερχόμενη απειλή.

Ο συμβολισμός είναι ξεκάθαρος: η «Σφεντόνα του Δαβίδ» μπαίνει στην «Ασπίδα του Αχιλλέα» και η βιβλική παράδοση του Ισραήλ συναντά την ομηρική κληρονομιά της Ελλάδας.

Πίσω από τη δυνατή εικόνα, όμως, υπάρχει μία ακόμη ισχυρότερη στρατηγική πραγματικότητα. Η Ελλάδα αποκτά μία ολοκληρωμένη αμυντική αρχιτεκτονική, ικανή να αντιμετωπίσει αεροσκάφη, drones, πυραύλους cruise και βαλλιστικούς πυραύλους.

Και στην Άγκυρα ασφαλώς καταλαβαίνουν ποιον αφορά το μήνυμα.

Το ιστορικό deal των 3 δισ. ευρώ

Η συμφωνία, συνολικού ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ, υπογράφηκε στις 31 Αυγούστου στο Τελ Αβίβ από τον γενικό διευθυντή του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας, απόστρατο υποστράτηγο Αμίρ Μπαράμ, και τον Έλληνα ομόλογό του, Ιωάννη Μπούρα.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αμυντική εξαγωγική συμφωνία στην ιστορία των σχέσεων Ελλάδας και Ισραήλ, αλλά και για μία από τις μεγαλύτερες που έχει υπογράψει ποτέ το ισραηλινό κράτος.

Το σημαντικότερο είναι ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μία απλή αγορά πυραύλων ή ορισμένων μεμονωμένων οπλικών συστημάτων.

Για πρώτη φορά το Ισραήλ θα προμηθεύσει άλλη χώρα με μία ολοκληρωμένη εθνική αρχιτεκτονική αεράμυνας. Δηλαδή με ένα δίκτυο στο οποίο τα ραντάρ θα εντοπίζουν την απειλή, τα κέντρα διοίκησης θα την αξιολογούν και το κατάλληλο σύστημα θα αναλαμβάνει την αναχαίτισή της.

Αυτό ακριβώς είναι η «Ασπίδα του Αχιλλέα»: όχι ένα όπλο, αλλά ένα ολόκληρο πλέγμα προστασίας της ελληνικής επικράτειας.

Τι περιλαμβάνει ο ελληνικός Θόλος

Η νέα ελληνική αμυντική αρχιτεκτονική θα περιλαμβάνει ορισμένα από τα πιο προηγμένα συστήματα του ισραηλινού οπλοστασίου:

  • Το David’s Sling, τη «Σφεντόνα του Δαβίδ», με τη Rafael ως βασική εταιρεία ανάπτυξης.

  • Το σύστημα SPYDER της Rafael.

  • Το BARAK MX της Israel Aerospace Industries.

  • Τα πολυλειτουργικά ραντάρ MMR της ELTA Systems.

  • Ένα νέο εθνικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου, το οποίο θα συνδέει όλες τις βαθμίδες της ελληνικής αεράμυνας.

Παράλληλα, υπογράφηκε συμπληρωματική συμφωνία, ύψους 26 εκατ. ευρώ, για την προμήθεια συστημάτων Drone Dome, τα οποία προορίζονται για την προστασία στρατηγικών εγκαταστάσεων από μη επανδρωμένα αεροχήματα.

Η Ελλάδα γίνεται, μάλιστα, η δεύτερη ευρωπαϊκή χώρα μετά τη Φινλανδία που αποκτά το David’s Sling.

Η συμφωνία προβλέπει ακόμη μεταφορά τεχνογνωσίας και τεχνολογίας, καθώς και συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας. Το ζητούμενο, φυσικά, είναι η ελληνική συμμετοχή να είναι ουσιαστική και να μη μείνει σε διακηρύξεις ή σε εργασίες περιορισμένης προστιθέμενης αξίας.

Δεν είναι Iron Dome

Υπάρχει μία σημαντική διευκρίνιση. Το David’s Sling δεν είναι κάποια παραλλαγή του γνωστού Iron Dome.

Το Iron Dome έχει σχεδιαστεί κυρίως για την αντιμετώπιση ρουκετών και απειλών μικρότερου βεληνεκούς. Η «Σφεντόνα του Δαβίδ» βρίσκεται σε διαφορετική βαθμίδα της πολυεπίπεδης άμυνας και προορίζεται για πιο σύνθετες και μεγαλύτερου βεληνεκούς απειλές.

Στον σύγχρονο πόλεμο ο «Γολιάθ» δεν είναι απαραίτητα ένας γίγαντας με σπαθί και πανοπλία. Μπορεί να είναι ένας βαλλιστικός πύραυλος, ένα σμήνος drones, ένα μαχητικό αεροσκάφος ή μία συνδυασμένη επίθεση με πολλαπλά μέσα.

Η απάντηση του Δαβίδ είναι η ίδια όπως στη βιβλική αφήγηση: ακρίβεια, ταχύτητα, έγκαιρος εντοπισμός και πλήγμα στο κατάλληλο σημείο.

Η Ασπίδα που προστατεύει ολόκληρο τον κόσμο

Η επιλογή της ονομασίας «Ασπίδα του Αχιλλέα» έχει επίσης τη δική της σημασία.

Στη ραψωδία Σ της Ιλιάδας, ο Ήφαιστος κατασκευάζει τη νέα ασπίδα του Αχιλλέα μετά τον θάνατο του Πατρόκλου. Πάνω της δεν απεικονίζει μόνο πολεμιστές. Χαράσσει πόλεις, καλλιέργειες, γάμους, γιορτές, δικαστήρια, κοπάδια, τον ουρανό, τη γη και τον ωκεανό.

Η ασπίδα δεν συμβολίζει μόνο την προστασία ενός στρατιώτη. Περικλείει όλα όσα εκείνος καλείται να υπερασπιστεί.

Αυτή είναι και η αποστολή του σύγχρονου ελληνικού Θόλου. Να προστατεύει όχι μόνο στρατιωτικές μονάδες, αλλά πόλεις, λιμάνια, αεροδρόμια, ενεργειακές εγκαταστάσεις, τηλεπικοινωνίες, κρίσιμες υποδομές και, πάνω απ’ όλα, τον άμαχο πληθυσμό.

Η Ελλάδα δεν αγοράζει απλώς πυραύλους. Επιχειρεί να δημιουργήσει μία ενιαία ομπρέλα προστασίας από τον Έβρο και το Αιγαίο μέχρι την Κρήτη και τις εσχατιές της ελληνικής επικράτειας.

Η Τουρκία στο κάδρο

Η συμφωνία έρχεται σε μία περίοδο κατά την οποία οι σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία επιδεινώνονται διαρκώς. Κεντρικό πεδίο του ανταγωνισμού είναι η Συρία, όπου η Άγκυρα επιχειρεί να διευρύνει τη στρατιωτική και πολιτική επιρροή της.

Οι Times of Israel συνέδεσαν ευθέως την «Ασπίδα του Αχιλλέα» με την αυξανόμενη ένταση ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία, επισημαίνοντας ότι τα νέα συστήματα θα ενισχύσουν σε σημαντικό βαθμό την ελληνική άμυνα απέναντι στη γειτονική χώρα.

Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Ισραέλ Κατς, δεν κατονόμασε την Τουρκία. Μίλησε, όμως, για «παράγοντες με ηγεμονικές φιλοδοξίες», μία διατύπωση που δύσκολα μπορεί να παρερμηνευθεί.

«Το Ισραήλ και η Ελλάδα μοιράζονται κοινά στρατηγικά συμφέροντα και αντιμετωπίζουν κοινές περιφερειακές προκλήσεις», δήλωσε, προσθέτοντας ότι οι δύο χώρες θα συνεχίσουν να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους απέναντι σε όσους επιχειρούν να υπονομεύσουν την περιφερειακή σταθερότητα.

Στην Άγκυρα γνωρίζουν πολύ καλά ότι η ανάπτυξη ενός ελληνικού πολυεπίπεδου Θόλου δυσκολεύει σημαντικά οποιονδήποτε σχεδιασμό μαζικής αεροπορικής, πυραυλικής ή μη επανδρωμένης επίθεσης.

Η αποτροπή δεν βασίζεται μόνο στην ικανότητα ανταπόδοσης. Βασίζεται και στη δυνατότητα να στερήσεις από τον αντίπαλο την πεποίθηση ότι το πρώτο του πλήγμα θα πετύχει.

Ο άξονας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ

Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου ενέταξε τη συμφωνία στο ευρύτερο στρατηγικό σχήμα της Ανατολικής Μεσογείου.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός χαρακτήρισε τη συμφωνία άμεση συνέχεια της συμμαχίας που δημιουργήθηκε πριν από μία δεκαετία ανάμεσα στο Ισραήλ, την Ελλάδα και την Κύπρο.

Η αναφορά του στη Λευκωσία μόνο τυχαία δεν ήταν.

Το Ισραήλ αντιμετωπίζει την «Ασπίδα του Αχιλλέα» ως τμήμα μιας μακροχρόνιας στρατηγικής σύγκλισης με την Αθήνα και τη Λευκωσία. Μίας συνεργασίας που περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις, εκπαίδευση, κυβερνοασφάλεια, αντιμετώπιση drones, ενέργεια και θαλάσσια ασφάλεια.

Η προμήθεια των νέων συστημάτων δημιουργεί πλέον ένα κοινό τεχνολογικό και επιχειρησιακό οικοσύστημα. Αυτό σημαίνει διαρκή υποστήριξη, αναβαθμίσεις, ανταλλαγή τεχνογνωσίας και μία σχέση που δεν τελειώνει με την παράδοση των όπλων.

Η Γεωπόλδου βλέπει...

Η πέτρα του Δαβίδ έγινε πύραυλος. Η ασπίδα του Αχιλλέα έγινε δίκτυο ραντάρ, αισθητήρων και αναχαιτιστών.

Πίσω από τους ιστορικούς συμβολισμούς υπάρχει μία απλή και σκληρή αλήθεια: στην Ανατολική Μεσόγειο οι συμμαχίες μετρούν όταν μετατρέπονται σε πραγματική στρατιωτική ισχύ.

Η Ελλάδα και το Ισραήλ κάνουν ακριβώς αυτό. Παίρνουν δύο πανάρχαια σύμβολα και τα μετατρέπουν σε κοινή γραμμή άμυνας.

Ο Δαβίδ εντοπίζει και καταρρίπτει την απειλή. Ο Αχιλλέας υψώνει την ασπίδα για να προστατεύσει την επικράτεια.

Και ο σύγχρονος Γολιάθ, που παρακολουθεί από την απέναντι πλευρά του Αιγαίου, καλείται πλέον να υπολογίσει ξανά το κόστος οποιασδήποτε επιθετικής κίνησης.

Εθνική Άμυνα Τουρκία Ισραήλ LIFE Ελλάδα