Μολονότι κυκλοφορούν στιγμιότυπα των αγώνων μετά τη λήξη τους, φαίνεται ότι δεν υπάρχει πλήρης τηλεοπτική παραγωγή από τον τηλεοπτικό τομέα της FIBA. Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία έχει στρέψει τους προβολείς της στο αντίστοιχο τουρνουά των κοριτσιών, αλλά όχι στους 19χρονους μαντράχαλους.


Η ιντερνετική τηλεοπτική κάλυψη του Ευρωμπάσκετ των Νέων αρχίζει μεθαύριο με την προημιτελική φάση. Η ελληνική ομάδα εξασφάλισε την παρουσία της στον επόμενο γύρο, αφού πέτυχε την 3η σερί νίκη της, σε ισάριθμους αγώνες: Σερβία, Γερμανία, Γεωργία.


Ανυπομονώ να παρακολουθήσω την προσπάθεια των μικρών για διάκριση. Κάτι μου λέει, ότι αυτή η φουρνιά, σε συνδυασμό με την επόμενη (Παπαγιάννης, Χαραλαμπόπουλος κ.λπ.) θα τροφοδοτήσει κατά κόρον την Εθνική Ανδρών όταν πια τριανταρίσουν τα αστέρια της γενιάς Παπανικολάου, Σλούκα, Παππά, Γιάνκοβιτς, Μάντζαρη. Μπορεί να παρουσιάζει σκαμπανεβάσματα ο δείκτης ποιότητας, αλλά υπάρχει συνέχεια.


Δεν έχουμε δα την πολυτέλεια παραγωγής ταλέντων με τη σέσουλα ούτε βγάζουμε δίμετρα παιδιά στα κλαδιά των δέντρων. Δεν είμαστε Γαλλία ούτε Σερβία ούτε Λιθουανία ούτε Γερμανία. Είμαστε η μικρή Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων ψυχών, του χαμηλόκωλου σωματότυπου, του υποανάπτυκτου αθλητισμού, της οπισθοδρόμησης, της οικονομικής κρίσης, της φραπεδιάς και του τσιγάρου. Η αέναη πρόοδος του μπάσκετ σε βάθος 25-30 χρόνων και σε πείσμα των αντιξοοτήτων ισοδυναμεί με μικρό, ή μάλλον μεγάλο, θαύμα.


Μου αρέσει η φετινή ομάδα των Νέων. Τα παιδιά παίζουν μπάσκετ γρήγορο, μοντέρνο, έξυπνο και μυαλωμένο, χωρίς ξελευτερίες και χωρίς αλεφαντισμούς. Ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί δίνουν την εντύπωση ότι είναι εικόνα από το αύριο. Η παρουσία ενός ενσωματωμένου μετανάστη -του Γιάννη Αντετοκούνμπο- στην καρέκλα του συνοδηγού είναι εύσημο για την ελληνική κοινωνία, στα μάτια τουλάχιστον όσων (ξένων) αγνοούν τι εστί Χρυσή Αυγή και νεοελληνική ξενοφοβία.


Στους συνοδοιπόρους του συμπεριλαμβάνονται μήλα που έπεσαν κάτω από τη μηλιά, ο Γιάννης Παπαπέτρου του Αργυρίου και ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης του Αίαντος. Ο Κώστας Γόντικας είναι γιος του πασίγνωστου βολεϊμπολίστα! Πηγαία ταλέντα όπως ο Λευτέρης Μποχωρίδης και ο Δημήτρης Αγραβάνης άνθισαν μέσα από τις κακοτοπιές του ελληνικού πρωταθλήματος.


Χρειάζεται να πω ότι όλα τα παιδιά είναι μορφωμένα και σοβαρά; Ο Παπαπέτρου μάλιστα ζει, σπουδάζει και παίζει μπάσκετ στην Αμερική, στο σπουδαίο κολέγιο του Τέξας. O Γόντικας, στο ΝΥU της Νέας Υόρκης.


Ακόμη και ο μοναδικός παίκτης που είχε κάθε λόγο να προσπεράσει το σχολείο για να κυνηγήσει ολημερίς τα προς το ζην πέρασε τα πρωινά του στο σχολείο. «Να γιατί είμαι περήφανος για τον γιο μου, επειδή έμαθε και γράμματα εκτός από το μπάσκετ», καμαρώνει σήμερα ο Τσαρλς Αντετοκούνμπο.


Σε ένα αφιέρωμα που διάβασα πρόσφατα, οι περισσότεροι παίκτες της τωρινής Εθνικής Νέων δήλωσαν ότι θα ήθελαν να γυρίσουν τον χρόνο πίσω για να ζήσουν από κοντά όχι μόνο το χρυσό ’87, αλλά και το Ευρωμπάσκετ του 2005 στο Βελιγράδι ή τον θρίαμβο της Εθνικής Ανδρών επί των ΗΠΑ το 2006 στην Ιαπωνία.

Τείνω να ξεχνώ πόσο πιτσιρίκια είναι αυτά τα πιτσιρίκια... 

Πηγή: sday.gr

Ελλάδα Διεθνή Μπάσκετ SPORTS