Με τη μεταθετική ιδιότητα που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι "ο φίλος του εχθρού μου είναι και δικός μου εχθρός", ο Παναθηναϊκός δεν αντιμετωπίζει την Παρασκευή απλώς έναν αντίπαλο, αλλά έναν... εχθρό: Η μάλλον (κρίνοντας κι από τηνπρεμούρα για την απευκταία εμφάνιση φιλάθλων της Crvena Zvezda στο ΟΑΚΑ) έναν έχθιστο!

Υπερβάλλω βεβαίως, αν και η αδελφοποίηση του Ολυμπιακού με τον Ερυθρό Αστέρα- και ως αντίπραξη αυτής, εκείνη του ΠΑΟΚ με την Παρτίζαν Βελιγραδίου- συνιστά ένα ιδιότυπο θέμα στις ούτως ή άλλως πολυποίκιλες σχέσεις των δυο χωρών, που ξεφεύγουν κατά πολύ από τη βαλκανική γειτνίαση και πιάνουν την (θρησκευτική) ομοδοξία και την μπασκετική... αιμομιξία!
Έχουν κάμποσα πράγματα που τους χωρίζουν, αλλά και αρκετά που τους ενώνουν οι "πράσινοι" της Αθήνας και οι "ερυθρόλευκοι" του Βελιγραδίου. Πρόσωπα και πράγματα που βρίσκονται ανάμεσα τους και μάλιστα δεν περιορίζονται μονάχα στο μπάσκετ, αλλά εκτείνονται και στα ποδοσφαιρικά γήπεδα...

Διάβασε περισσότερα στο: Εις το όνομα του πατρός και των... 5 φάουλ! | gazzetta.gr