Αν δεν πάει, λέει ο Μωάμεθ στον βουνό, πάει το βουνό στο Μωάμεθ, αλλά στην προκειμένη περίπτωση, το ένα δεν αναιρεί το άλλο και αμφότερα συνέβησαν ταυτοχρόνως: την ώρα που ο Χορόζογλου, ο Βλαχόπουλος, ο Συρίδης και ο Καραγιώργης (τέσσερις εκλεκτοί δημοσιογράφοι και καλοί φίλοι) παρουσίαζαν στην Αθήνα το βιβλίο “Θεσσαλονίκη: Η πόλη του μπάσκετ”, αυτή η πόλη του μπάσκετ μαζευόταν στην πλατεία της ΧΑΝΘ για να ξαναπαίξει το αγαπημένο της άθλημα...

Να διευκρινίσω ότι όντως στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, απέναντι από το “Παλέ ντε Σπορ” (δεν κείται απλώς, αλλά) δεσπόζει η πλατεία ΧΑΝΘ, που μπορεί κιόλας να συνιστά παγκόσμια πρωτοτυπία: το γράφω αυτό, διότι δεν θυμάμαι να 'χω συναντήσει σε κάποια άλλη πόλη του κόσμου πλατεία που να φέρει το όνομα ενός συλλόγου, αν και αυτό παίζεται, διότι η ΧΑΝΘ δε ν είναι αυτό που συμβατικώς θεωρείται ένας αθλητικός σύλλογος...

Διάβασε περισσότερα στο: Η ΧΑΝΘ και το Μνημείο της UNESCO! | gazzetta.gr