Την πρώτη φορά τον έπιασε και τον βάραγε κάτω σαν χταπόδι, τη δεύτερη τον άφησε στήλη άλατος στην εκπνοή, ε, με τις δυο νίλες που έχει κάνει ο Ιτούδης στον μέντορά του δεν θέλει και πολύ ο Ομπράντοβιτς να πιστεύει ότι βρήκε τον μάστορά του!

Εδώ λοιπόν πηγαίνουν περίπατο όλες οι αλληγορίες και οι παροιμίες: και ο μαθητής βάζει τα γυαλιά στον δάσκαλο και η αλεπού του Τσάτσακ κάνει εκατό, αλλά το αλεπουδάκι από τη Βέροια μπορεί να κάνει εκατόν δέκα!

Να, λοιπόν, που (όχι μόνο το ελληνικό και το τουρκικό αλλά) συλλήβδην το ευρωπαϊκό μπάσκετ ανακαλύπτει τον Ιτούδη: τον ανεξάρτητο και αυτόφωτο προπονητή Ιτούδη εννοώ, ο οποίος μετά από 13 χρόνια στη σκιά του Ζέλικο αποφάσισε να κάνει σόλο καριέρα και να βγει μονάχος του στην πίστα για να τραγουδήσει!

Κρίνοντας από το black jack το οποίο πέτυχε προχθές η Μπάνβιτ (με την 21η νίκη της σε 22 αγώνες του τουρκικού πρωταθλήματος), νομίζω ότι ο Δημήτρης αποδεικνύει αφενός ότι μπορεί να διαπρέψει σε αυτή τη σόλο καριέρα και αφετέρου ότι με τόση φόρα που πήρε δίνει ρεσιτάλ ακόμη και a cappella!

Αποδεικνύει και κάτι άλλο, που διστάζω να το γράψω, διότι μπορεί κιόλας να καίω την (όποια) υποψηφιότητά του, αλλά ας το πάρει το ποτάμι: το πήρε άλλωστε από χθες το πρωί, όταν πολύ επιφυλακτικά τον ρώτησα στον ραδιοφωνικό αέρα του Sentra 103,3 εάν θα έβλεπε τον εαυτό του ως δυνητικό υποψήφιο για τον πάγκο της εθνικής ομάδας!

Τον βλέπει και τον... παραβλέπει ο ίδιος, αλλά δεν ξέρω εάν τον βλέπει και ο Βασιλακόπουλος, που σιγά σιγά ανάβει το τζάκι στο Καπιτώλιο του ΟΑΚΑ ώστε τις επόμενες μέρες να βγει επιτέλους ο λευκός καπνός από την καμινάδα και όλοι μαζί, έμπλεοι ενθουσιασμού και εμφορούμενοι από την μπασκετική ευλάβεια, ν' αναφωνήσουμε «habemus papam»!

Την ίδια τόλμη στην αποδοχή της τουρκικής πρόκλησης πιστώνεται και ο Βαγγέλης Αγγέλου που μαθήτευσε δίπλα στον Ιβκοβιτς, ο οποίος τον εμπιστεύεται τόσο πολύ, ώστε (λέγεται πως) τον έστειλε στην Αναντολού Εφές ως προπομπό του εν όψει της επόμενης σεζόν.

Αντίπαλοι τώρα στο τουρκικό πρωτάθλημα, ο Ιτούδης και ο Αγγέλου ατενίζουν ο ένας τον Βόσπορο και ο άλλος τον Μαρμαρά, με την ικανοποίηση ότι οι Τούρκοι τους εμπιστεύθηκαν δυο μεγάλα καράβια χωρίς τον φόβο ότι θα τα ρίξουν στην ξέρα!

Τους εμπιστεύθηκαν όχι μονάχα γι' αυτό που υπήρξαν (δηλαδή, συνεργάτες του Ζοτς και του Ντούντα), αλλά και γι' αυτό που είναι και κυρίως για εκείνο που μπορούν να γίνουν από μόνοι τους...

WE WANT THE WORLD AND WE WANT IT NOW!

Στο τραγούδι «When the Music's over» o συχωρεμένος ο Jim Morrison τραγουδούσε μαζί με τους Doors αυτό που έγινε το λάβαρο και το σύνθημα μιας (όσο δεν παίρνει άλλο, λόγω προέλευσης και ονόματος) ελληνικής ομάδας μπάσκετ! Το «We want the world and we want it now» ταιριάζει απολύτως στα κορίτσια του Ελληνικού, που μόλις στη δεύτερη σεζόν τους στην Α1 δεν αφήνουν τίποτε να πέσει κάτω! Στην κορύφωση της... ιμπεριαλιστικής λογικής της η ομάδα που προέκυψε από τη συγχώνευση των Σουρμένων με το Ελληνικό κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας (νικώντας στον τελικό τον Παναθηναϊκό με το buzzer beater της πρώην πράσινης Ανθής Μπαλτά), ενώ τερμάτισε πρώτη στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος της Α1, με 17 νίκες σε 18 αγώνες και βλέπει στον ορίζοντά της το νταμπλ!

Ο «ΖΟΤΣ» ΚΑΙ Η ΑΦΟΡΜΗ ΝΑ ΞΑΝΑΦΟΥΝΤΩΣΕΙ Ο... ΕΡΩΤΑΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ!

Δεν το κάνω για να ευλογήσω τα γένια μας , αλλά πάλι (λένε πως) εάν δεν παινέψεις το σπίτι του, πέφτει και σε πλακώνει!

Σήμερα λοιπόν το «Goal News» κυκλοφορεί με ένα περιοδικό που είναι αφιερωμένο στον βίο και στην πολιτεία του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς . Πρόκειται για την τέταρτη κατά σειρά τέτοια ειδική έκδοση μετά από εκείνες που αφορούσαν το γήπεδο της ΑΕΚ, την πρόκριση της εθνικής ομάδας στο Μουντιάλ και την ιστορία του Ολυμπιακού στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης.

Δεν ασχολούμαι με τα νούμερα και τις κυκλοφορίες και ειλικρινά δεν ξέρω ούτε με νοιάζει εάν τα συγκεκριμένα περιοδικά ξεπούλησαν ή έμειναν στο ράφι! Εκείνο που με νοιάζει και με συναρπάζει ακόμη σε αυτή τη... ρουφιάνα τη δουλειά την οποία κάποιοι από τη γενιά μου (τώρα που πενηνταρίσαμε) την αντιμετωπίζουμε ακόμη σαν χόμπι -για να μη γράψω καμιά χοντράδα και με μαζέψουν σηκωτό- είναι ότι θέλουμε, μπορούμε και πρέπει να κάνουμε αντίσταση!

Βαλλόμενες πανταχόθεν από το Internet, από τα κάθε λογής blogs και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και βλέποντας να φυλλοροούν όχι μονάχα οι πωλήσεις αλλά και η αξιοπιστία και η αποδοχή τους από την κοινωνία, οι εφημερίδες είναι καταδικασμένες να περπατήσουν σε έναν μονόδρομο, σαν αυτόν που χαράζει το «Goal News»: να προσφέρουν στον κόσμο μια καλή αφορμή, που ωστόσο δεν θα είναι απλό πυροτέχνημα, για να τις αγαπήσει και πάλι!

Και εις άλλα με υγεία!

Πηγή: Goal