«Δεν είμαστε στην ελίτ, είμαστε η ελίτ» ειπώθηκε πολύ εύστοχα πέρυσι και η απόδειξη δεν είναι όταν σηκώνουμε τις κούπες, αλλά τώρα που είμαστε σε χειρότερη μοίρα και παλεύουμε με σφεντόνες απέναντι στα πυρηνικά όπλα!

Το ελληνικό μπάσκετ, ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός, φώναξαν «παρών» και σήμερα πετάνε για Μαδρίτη και Μόσχα, έχοντας κάνει σε μεγάλο βαθμό το καθήκον τους και βάζοντας τη Ρεάλ και την ΤΣΣΚΑ στην ψυχολογία του «κι αν την πατήσουμε;».

Ακόμη και τώρα η τύχη δεν είναι στα δικά μας χέρια, άλλωστε ποιος να το `λεγε πως θα κάναμε το 2-0 2-2, αλλά είμαστε πλέον και η μοναδική χώρα που αύριο το βράδυ μπορεί να υπερηφανεύεται πως κατάφερε την πρώτη ολική ανατροπή στην ιστορία, καθώς ουδείς έχει επιστρέψει στο παρελθόν από 0-2

Κι αν για τον Παναθηναϊκό χρειάστηκε η μαγκιά του Φώτση στην παράταση, για τον Ολυμπιακό τα πράγματα έγιναν απλά από τα μισά της β' περιόδου. Σ' ένα παιχνίδι καρμπόν με το προηγούμενο, οι «ερυθρόλευκοι» βάδισαν στην πετυχημένη οδό κι έφτασαν σε μια τεράστια νίκη, η οποία παίρνει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις αν σκεφθεί κανείς πως η Ρεάλ είχε μόλις τρεις ήττες σε 58 ματς σε Ευρωλίγκα και Ισπανία και μέσα σε 48 ώρες έκανε δύο σερί από τον ίδιον αντίπαλο και μάλιστα με παρόμοιο τρόπο.

Μ' έναν Ντάνστον που θύμισε Χάινς, ο Ολυμπιακός ξεπέρασε τις (λίγες) κακοτοπιές που του προέκυψαν στη διάρκεια του παιχνιδιού και επί της ουσίας έδειξε πως πλέον ξέρει τον τρόπο για να πάει στη Μαδρίτη και να διεκδικήσει την ανατροπή. Αποκόπτοντας τους ψηλούς της Ρεάλ, διεκδικώντας κάθε μπάλα που ήταν στον αέρα και τελειώνοντας με 19 ασίστ έναντι μόλις 10 των Ισπανών, οι πρωταθλητές Ευρώπης έφτασαν στο 2-2 και πλέον πάνε στη Μαδρίτη για να καταθέσουν την ψυχή του πρωταθλητή Ευρώπης και να προκαλέσουν τη μεγαλύτερη έκπληξη.

Η Ρεάλ αποδεικνύεται πως έχει τρωτά σημεία κι αυτά φαίνονται ακόμη περισσότερο όταν αναγκάζεται να νικήσει από την άμυνα κι όχι την επίθεσή της. Οταν υποχρεώνεται να πάει σε μεγάλες επιθέσεις χάνει το «καθαρό» μυαλό, σκέφτεται παραπάνω απ' όσο πρέπει και μοιραία δίνει χρόνο στον αντίπαλο για να την αντιμετωπίσει Οταν μάλιστα καλείται να νικήσει μέσα από την τακτική του προπονητή της και όχι το επιθετικό ταλέντο που καταθέτει στο παρκέ, τότε ξεκινούν τα προβλήματα, όπως φάνηκε και στα δύο ματς...

Ο μέγας Φώτσης έσωσε το «έγκλημα»

Αν δεν υπήρχε ο Φώτσης να ευστοχήσει στο τρίποντο της παράτασης, ακόμη θα συζητούσαμε για την επιλογή του Ούκιτς να ευστοχήσει στη δεύτερη βολή 2,9'' πριν από το τέλος της κανονικής διάρκειας με το σκορ στο 63-62.

Σε αυτές τις περιπτώσεις επιλέγεις σίδερο ώστε να τρέξει ο χρόνος και να μην δώσεις το δικαίωμα για επαναφορά από το κέντρο του γηπέδου. Ο Ούκιτς έδωσε τάιμ άουτ στον Μεσίνα και ο Φριτζόν τιμώρησε τον Παναθηναϊκό, μ' ένα σουτ που για δύο εκατοστά θα είχε αφήσει τους «πράσινους» εκτός διεκδίκησης φάιναλ φορ. Και, βεβαίως, η ευθύνη της απόφασης δεν ανήκει μόνο στον Ούκιτς, αλλά και στον πάγκο, που σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να έχει πιο «καθαρό» μυαλό.

Αναγεννημένος Μαυροκεφαλίδης

Αν κάποιος αισθάνεται άλλος άνθρωπος με την αλλαγή προπονητή αυτός δεν είναι άλλος από τον Λουκά Μαυροκεφαλίδη, ο οποίος έχει αποκτήσει ρόλο και εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Απειλεί κάθε φορά που πιάνει την μπάλα στα χέρια του και οι 8 σερί πόντοι του έκαναν τη διαφορά ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και ΤΣΣΚΑ στην τέταρτη περίοδο. Βοήθησε βεβαίως και η έμπνευση του Μεσίνα που επέμεινε στον Καούν, αφήνοντας στον πάγκο τον Χάινς, παρότι ο Ρώσος σέντερ δεν προλάβαινε ούτε στο πρώτο βήμα τον Ελληνα σέντερ.

Πηγή: Sentragoal.gr