Οι Τούρκοι εμφανίστηκαν στο Φάληρο με θράσος χιλίων σουλτάνων, προηγήθηκαν με διαφορά 16 πόντων και έφτασαν λίγα βήματα από μία κοσμοϊστορική ανατροπή. Ο Ολυμπιακός κατόρθωσε να μείνει όρθιος, αφού υπερείχε σε ποιότητα και είχε στο πλευρό του το πολύτιμο όταν μιλάμε για Ελλάδα πλεονέκτημα της έδρας.

Αυτό, όμως, δεν αλλάζει την ουσία. Όταν το 2-0 γίνεται 2-2, το αύριο χαμογελάει στην ομάδα που προέρχεται από δύο απανωτές νίκες, ιδίως όταν αυτή έχει στο dna της το μέταλλο και την προσωπικότητα του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού.

Γελιέται όποιος νομίζει ότι η ΤΣΣΚΑ κοιμάται ήσυχη μετά το στραπάτσο της Τετάρτης και γελιέται ακόμα περισσότερο εκείνος που ακόμη θεωρεί αδιαπραγμάτευτη την αλαζονική αυτοπεποίθηση της Ρεάλ.

Θα τολμήσω να γράψω ότι στην αυριανή σκακιέρα παίζουν οι δικές μας ομάδες με τα λευκά. Αν δεν είναι φαβορί, πάντως έχουν στο σακούλι τους ένα γεμάτο 50% των πιθανοτήτων. Ποιος να το περίμενε, ότι θα επέστρεφαν και οι δύο, με τα νύχια έτοιμα να ξεσκίσουν, στα γήπεδα όπου σήκωσαν σταυρό μαρτυρίου τη Μεγάλη Εβδομάδα...

Γνωρίζω ανθρώπους που έζησαν τους τελευταίους αγώνες σαν παρατεταμένο βασανιστήριο. Τέτοιο άγχος δεν αντέχεται εύκολα! Ακόμα και μετά από νίκες, αισθάνεται κανείς τις μπαταρίες ολόαδειες, σαν να έτρεξε ανηφορικό μαραθώνιο στις πλαγιές απόκρημνου βουνού.

Αυτό θα πει πλέι-οφ, φίλοι μου. Δεν είναι για ευαίσθητες καρδιές κάτι τέτοια δεκαήμερα. Απομένει να δούμε, αύριο, σε αυτή την εκτός προγράμματος μεγάλη Παρασκευή, ποιοι έχουν τα κότσια για να φτάσουν όρθιοι μέχρι το τέλος του δρόμου.

Είχα γράψει εξαρχής, ότι οι ομάδες μας μπήκαν στον χορό με ένα σημαντικό πλεονέκτημα: αντίθετα με τη Ρεάλ και με την ΤΣΣΚΑ, οι δικοί μα σκληραγωγήθηκαν δεόντως μέσα στη σεζόν, με δύσκολες αποστολές σε δύσβατες έδρες, με βαρύ πρόγραμμα, με σοβαρούς τραυματισμούς, με πολλές αναγκαστικές αλλαγές, ακόμα και με το μπαρούτι των δύο «εμφύλιων» αναμετρήσεων στο Top-16.

Ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε εξαρχής έτοιμος για πόλεμο και έφτασε μισό βήμα από το 0-1, στο εναρκτήριο παιχνίδι της σειράς, στη Μόσχα. Το έχασε, αλλά κράτησε την ψυχραιμία του και εφάρμοσε το πατροπαράδοτο σχέδιό του στην εντέλεια, λες και ο πρωτάρης Φραγκίσκος Αλβέρτης κρύβει μέσα του και λίγο Ομπράντοβιτς και λίγο Πεδουλάκη.

Ο Ολυμπιακός άργησε λίγο να συνηθίσει τα κατατόπια, ίσως επειδή βασικοί του παίκτες έπαιζαν για πρώτη φορά σε πλέι-οφ Ευρωλίγκας. Όταν ξεθάρρεψαν ο Ντάνστον, ο Λοτζέσκι και ο Κόλινς, ξεθάρρεψε μαζί τους όλη η ομάδα. Και βρήκε τον πραγματικό της εαυτό.

Η Ρεάλ είναι αυτή που στήνεται στην αφετηρία του 5ου αγώνα φοβισμένη, όχι ο πρωταθλητής Ευρώπης. Η ΤΣΣΚΑ είναι που νιώθει σύγκρυο, όχι ο «εξάστερος». Ο φόβος ταιριάζει στους σφετεριστές, όχι στους εστεμμένους.

Πηγή: novasports.gr
 

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός