ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣOΤΕΡΕΣ φορές, μεσολαβεί ένα διάστημα 10-15 ημερών μέχρι το εναρκτήριο τζάμπολ, για να προλάβουμε κι εμείς οι δυσπροσάρμοστοι να το πάρουμε απόφαση. Φέτος, πέσαμε στην περίπτωση. Το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας έγινε αργά, τα ημιτελικά των ελληνικών πλέι οφ τελείωσαν στο άψε-σβήσε και πηδήξαμε από το ξέγνοιαστο Μιλάνο απευθείας στη ζούγκλα των πιθήκων. Το φινάλε των ημιτελικών (Πανιώνιος-Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός) με βρήκε στο αεροπλάνο της επιστροφής από την Ιταλία.

ΤΑ ΡΕΠΟΡΤAΖ των ημερών είναι ολόιδια με τα περσινά, με τα προπέρσινα, με της προηγούμενης δεκαετίας, με της εποχής Σαλονίκη-Μπαλτάκου, είκοσι χρόνια τώρα τα ίδια και τα ίδια. Καταγγελίες για την επιλογή των διαιτητών, αιτήματα εξαίρεσης, αποχωρήσεις από την κλήρωση, ψυχροπολεμικό κλίμα, ελεεινά υπονοούμενα ένθεν κακείθεν, υποβολιμαία δημοσιεύματα σαν το περσινό του Χίου, αστυνομικές συσκέψεις, δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, συλλογή πολεμοφοδίων, απειλές και ραντεβού για «πεσίματα», δύο στρατοί στα χαρακώματα, το σκηνικό του αβυσσαλέου μίσους.

ΚΑΙ ΣΤΗ ΜEΣΗ της αρένας, βορά στα δίποδα θηρία των κερκίδων, τρεις ντουζίνες από τους καλύτερους αθλητές, προπονητές, διαιτητές ολόκληρης της Ευρώπης, απρόθυμοι κομπάρσοι μίας παράστασης στην οποία θα έπρεπε να είναι πρωταγωνιστές. Σταυροκοπιούνται με τρόμο όταν ξεκινούν από το σπίτι τους, ασπάζονται σύζυγο και παιδιά που δεν ξέρουν με απόλυτη σιγουριά αν θα ξαναδούν ποτέ, τάζουν και μια λαμπάδα στη Μεγαλόχαρη και φεύγουν για δουλειά. Εκόντες άκοντες, στο μεροκάματο του τρόμου.

ΤΟΥΣ ΡΩΤHΣΑΜΕ, και χθες, αυτό που ρωτάμε κάθε χρόνο: «Μήπως πρέπει να πάρετε και εσείς χέρι-χέρι μία πρωτοβουλία για να φρενάρετε τον χουλιγκανισμό;». Μας έδωσαν, και χθες, την ίδια στερεότυπη απάντηση: «Η δουλειά μας δεν είναι να κατευνάσουμε την εξέδρα, αλλά να παίξουμε μπάσκετ».

ΣΩΣΤO και ταυτόχρονα λάθος. Σωστό, επειδή η αρμοδιότητα για την τήρηση της τάξης ανήκει στην πολιτεία, τη διοργανώτρια αρχή και τις διαγωνιζόμενες ομάδες. Λανθασμένο, επειδή η πολιτεία είναι τελείως ανίκανη, η διοργανώτρια αρχή κυκλοφορεί με τα χέρια δεμένα, ενώ οι διοικήσεις των δύο συλλόγων ενθαρρύνουν ξεδιάντροπα τους κακοποιούς των κερκίδων.

ΕAΝ ο Φραγκίσκος Αλβέρτης πάρει την ομάδα του και φύγει από το ΟΑΚΑ, προκαλώντας μηδενισμό του Παναθηναϊκού, πρώτα θα απολυθεί και μετά θα φάει ξύλο από τους δικούς του «πιστούς». Ο Γιώργος Μπαρτζώκας, ωσαύτως. Οποιος μπασκετμπολίστας προσπάθησε δειλά να διαχωρίσει τη θέση του από τους αγρίους, με τρανό παράδειγμα τον Θοδωρή Παπαλουκά, θεωρήθηκε εχθρός του λαού και βρήκε τον μπελά του μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Ας βγάλουν, λοιπόν, άλλοι το φίδι από την τρύπα.

ΠΟΙΟΙ, OΜΩΣ; Από ποιον θα ζητήσει τα ρέστα ο Πρίντεζης ή ο Φώτσης, όταν -ο μη γένοιτο- κάποιο ιπτάμενο αντικείμενο τον αφήσει τυφλό; Από τον Γιαννακόπουλο, από τους Αγγελόπουλους, από τον Χαλβατζάκη ή από τον... Ανδριανό;

Ο ΘΕOΣ βοηθός, λοιπόν, και φέτος. Είναι ο μοναδικός που μπορεί να βάλει το χέρι του και να μας σώσει.

Πηγή: sday.gr

Ελλάδα Μπάσκετ SPORTS