Λένε ότι τους πολέμους τους κερδίζουν οι στρατηγοί και οι συνταγματάρχες. Σύμφωνοι, μόνο που αν δεν διαθέτεις στρατιώτες αποφασισμένους να προτάξουν τα στήθη τους στην πρώτη γραμμή της μάχης, τότε είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποφύγεις το δικό σου… Βατερλό.

Ως καλός στρατιώτης αποκτήθηκε το περασμένο καλοκαίρι από τον Ολυμπιακό ο Μπρεντ Πέτγουεϊ. Ουδείς πίστευε ότι θα μπορούσε να φορέσει από την πρώτη του χρονιά τα παπούτσια του Πέρο Άντιτς, ωστόσο οι… πτήσεις του στο Ρέθυμνο αν μη τι άλλο παρέπεμπαν σε ένα ιδιαίτερα ελκυστικό στοίχημα για τους «ερυθρόλευκους».

Το ταλέντο του αναμφισβήτητο, τα σπάνια αλτικά του προσόντα σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό. Το ερώτημα που συνόδευε την έως τώρα παρουσία του στον Πειραιά αφορούσε τα ψυχικά του αποθέματα. Είχε δώσει και ο ίδιος δικαιώματα, είναι αλήθεια, κυρίως με την απόδοσή του στα μεγάλα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Γατάκι τον ανέβαζαν ακόμη και οι φίλοι του Ολυμπιακού στο διαδίκτυο, γατάκι τον κατέβαζαν…

Έλα όμως που το… γατάκι έδειξε να ωριμάζει απότομα πριν καν ολοκληρωθεί η πρώτη του σεζόν στο λιμάνι. Η χθεσινή του εμφάνιση στο κλειστό των ολυμπιακών εγκαταστάσεων έχω την αίσθηση ότι αποτελεί μια τεράστια δικαίωση πρώτα για τον ίδιο και εν συνεχεία για τους ανθρώπους που τον έντυσαν στα ερυθρόλευκα.

Καταλαβαίνω ότι πολλοί θα σταθούν περισσότερο στην εμφάνιση του Γιώργου Πρίντεζη, ή το καθοριστικό καλάθι του Σπανούλη που ουσιαστικά έκρινε οριστικά και αμετάκλητα την αναμέτρηση. Προσωπικά επιτρέψτε μου να χαρακτηρίσω παίκτη – κλειδί του πρώτου διπλού – τίτλου του Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ τον «ιπτάμενο» Αμερικανό.

Δώδεκα πόντοι, με 3/3 δίποντα, 2/4 τρίποντα μα πάνω απ' όλα 8 ριμπάουντ και απίστευτη ενέργεια και στις δύο ρακέτες του παρκέ, αποτέλεσαν το συνολικό άθροισμα της πιο ώριμης και μεστής εμφάνισης του Μπρεντ Πέτγουεϊ σε τόσο σημαντικό αγώνα.

Δεν ξέρω αν το… γατάκι δικαιούται πλέον τον τίτλο του… κόκκινου πάνθηρα, είναι σίγουρο όμως ότι ο συμπαθέστατος Αμερικάνος με το απολαυστικό χιούμορ θα μας κάνει να τον θυμόμαστε για πολλά περισσότερα πράγματα και όχι μόνο για την… αδυναμία του στον Πάνο Κιάμο. Αν και εδώ που τα λέμε ακόμη και ο δημοφιλής τραγουδιστής θα ένιωσε χθες περήφανος για το… πουλέν του!

Υ.Γ. Υπάρχει κι άλλος ένας παίκτης που θεωρώ ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επικράτηση των «ερυθρόλευκων»: Ο Ματ Λοτζέσκι. Για άλλη μια φορά αποδείχτηκε και χθες βράδυ – παρά το τελικό αποτέλεσμα – ότι οι παίκτες του Ολυμπιακού αντιμετωπίζουν ψυχολογικό πρόβλημα κάθε φορά που συνειδητοποιούν ότι κρατούν στα χέρια τους την ευκαιρία να αποδράσουν με ένα μεγάλο διπλό από το ΟΑΚΑ. Κανείς λοιπόν δεν μπορεί να γνωρίζει ποιο θα ήταν το σενάριο του αγώνα, αν στο ξεκίνημα της τρίτης περιόδου κατάφερναν οι «πράσινοι» να μειώσουν τη διαφορά κάτω από τους έξι πόντους. Ήταν το σημείο στο οποίο ο Αμερικάνος με ένα τρίποντο και ένα διαδοχικό κλέψιμο επανέφερε τη διαφορά σε διψήφια επίπεδα και έθεσε τα θεμέλια για το +16. Χωρίς αυτή την παρακαταθήκη, ίσως να μην αρκούσε η λάθος πάσα του Διαμαντίδη και τα απανωτά άστοχα τρίποντα του Παναθηναϊκού για να μην γίνουμε μάρτυρες μιας ακόμη… ερυθρόλευκης αυτοχειρίας.

Υ.Γ. 2: Μπορεί να ανατραπεί το 2-1 υπέρ των «ερυθρόλευκων» και να κατακτήσει το πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός; Θα σας παραπέμψω στη χθεσινή κουβέντα που είχαμε στον αέρα του Sentra 103,3 με τον Γιάννη Τρουμούση και τον Στέφανο Σύριγγα: Ο πρωταθλητής Ελλάδας αναδείχτηκε χθες βράδυ στο ΟΑΚΑ. Αυτό πίστευα και πριν τον αγώνα – χωρίς να γνωρίζω την ταυτότητα του νικητή – αυτό πιστεύω και μετά το «διπλό» του Ολυμπιακού.

Υ.Γ. 3: Όχι, για τις δηλώσεις του Δημήτρη Γιαννακόπουλου δεν έχω να κάνω το παραμικρό σχόλιο. Νομίζω ότι πιο αρμόδιοι να τις σχολιάσουν είναι οι χιλιάδες φίλοι του Παναθηναϊκού στο ΟΑΚΑ που χειροκρότησαν την ομάδα τους μετά το τέλος του αγώνα, χωρίς να προκαλέσουν το παραμικρό έκτροπο σε βάρος του Ολυμπιακού. Φαίνεται όμως ότι στιγμές υγείας σαν τη χθεσινή… αρρωσταίνουν περισσότερο τους παράγοντες.

Υ.Γ. Χαίρομαι που σας ξαναβρίσκω μετά από ενάμιση περίπου μήνα. Καλό αθλητικό καλοκαίρι να έχουμε...

Πηγή: Goal