Ή μάλλον τον διέψευσαν... επιβεβαιώνοντάς τον διότι οι 93 πόντοι (που θα μπορούσαν κιόλας να `ναι κατά τι παραπάνω, εάν ο Ολυμπιακός δεν τηρούσε το fair play στην τελευταία κατοχή του) είναι μεν προϊόν της επιθετικής ικανότητας, της ισορροπίας και του πλουραλισμού, αλλά οφείλονται σε αυτή τη... ρουφιάνα την άμυνα: την καλύτερη μέχρι στιγμής άμυνα της Ευρωλίγκας, με κριτήρια το παθητικό των πόντων, τα χαμηλά ποσοστά των αντιπάλων και τον γενικότερο αποπροσανατολισμό από τα plays τους!

Ούτως ειπείν, το επιθετικόν τερπνόν μετά του αμυντικού ωφελίμου!

Ο Ολυμπιακός έφτασε στο 5-0 και μάλιστα με διαφορά 27 πόντων, χωρίς να ζοριστεί, απέναντι σε μια ομάδα η οποία αλλού πατούσε κι αλλού βρισκόταν! Οχι σαράντα (όπως χθες), αλλά χίλια σαράντα λεπτά να κρατούσε αυτός ο αγώνας, η Γαλατάσαραϊ δεν θα μπορούσε να απειλήσει ουσιαστικά τους «ερυθρόλευκους», που μόνο ένα πράγμα δεν πέτυχαν χθες: να καλύψουν το -31 (72-41) της ήττας τους στον παρθενικό αγώνα τους στην Ευρώπη, στις 23 Νοεμβρίου του 1960 στην Πόλη!

Αυτή τη φορά ο Σπανούλης δεν χρειάστηκε να παίξει 42 λεπτά ούτε να βάλει 34 πόντους: από τη στιγμή που ο Mάντζαρης και οι συν αυτώ υποστήριξαν επιμελώς το σχέδιο εξουδετέρωσης του Αρόγιο (ο οποίος αξιώθηκε να σκοράρει για πρώτη φορά στο 16ο λεπτό κι ενώ μέχρι τότε είχε κάνει μονάχα ένα σουτ!) τα πράγματα έγιναν προδήλως εύκολα και απλά!

Η πίεση πάνω στην μπάλα και στην πάσα εισαγωγής (στην οποία ο Σφαιρόπουλος επέμεινε μανιωδώς από την πρώτη στιγμή), ο αλτρουισμός (με τεκμήριο τις 26 ασίστ), τα υψηλά ποσοστά ευστοχίας, οι αιφνιδιασμοί, ο περιορισμός των λαθών (6) και οι υπό... ανεύρεση αυτοματισμοί, επέτρεψαν στον Ολυμπιακό να περάσει ένα εύκολο βράδυ ή μάλλον να κάνει πανεύκολο ένα αναμενόμενο ως δύσκολο βράδυ...

Ακόμη κι όταν η Γαλατάσαραϊ, βγάζοντας τον επιθανάτιο ρόγχο της, μείωσε σε 75-65, ο Ολυμπιακός δεν της έδωσε κανένα δικαίωμα: της έριξε ένα 18-0 και την έστειλε σούμπιτη στο (τουρκικό) χαμάμ μπας και συνέλθει από την αφασία που υπέστη!

Πηγή: sentragoal.gr