Την ώρα που ακουγόταν ο (λυτρωτικός για τον Ολυμπιακό και απογοητευτικός για τη Βαλένθια) ήχος της κόρνας της λήξης και ο Γιάννης Σφαιρόπουλος έσπευσε να χαιρετήσει τον Βέλιμιρ Περάσοβιτς, κανονικά θα έπρεπε να του εκφράσει όχι απλώς τα συγχαρητήρια αλλά και τις θερμές ευχαριστίες του, ου μην αλλά και τη βαθιά ευγνωμοσύνη του!

Πράγματι, η Βαλένθια προσέφερε στους «ερυθρόλευκους» πολύτιμες υπηρεσίες, που ξεφεύγουν κατά πολύ από την έκτη νίκη και τη συνέχιση της αήττητης προέλασής τους στην Ευρωλίγκα, χώρια που (όπως έλεγε και ο Ρίκι Πιτίνο) «μερικές ήττες είναι σαν το λίπασμα, διότι ναι μεν βρομάνε, αλλά κάνουν καλό»!

Σε ένα ματς που μύριζε στην αρχή και... παραβρόμισε στη συνέχεια, η Βαλένθια εκπαίδευσε τον Ολυμπιακό πολλώ λογιώ...

Τον σκληραγώγησε, δεν του επέτρεψε σε κανένα σημείο του αγώνα (ούτε καν στο +12) να εφησυχάσει και τον κράτησε συνεχώς στην... τσίτα!

Τον ανάγκασε να προσαρμόζεται και να πρέπει να ανταποκριθεί πότε σε γρήγορο και πότε σε αργό ρυθμό, άλλοτε στο transition game και άλλοτε στο σετ παιχνίδι.

Τον προπόνησε για τα καλά στις επιθέσεις εναντίον μιας κλειστής ζώνης και τον υποχρέωσε να ψάξει λύσεις στο πέντε εναντίον πέντε και να διαχειριστεί την αστοχία του στα τρίποντα (6/24).

Του έδωσε τη δυνατότητα να δοκιμάσει διάφορα... απορρυπαντικά για να καθαρίσει έστω και in extremis μια μπουγάδα στην οποία είχε μπόλικα... άπλυτα ο Σπανούλης: όντας υποτονικός, ο αρχηγός του Ολυμπιακού δεν σκόραρε καθόλου στη δεύτερη και στην τρίτη περίοδο, ενώ έβαλε μόλις ένα (αλλά καλό και μάλιστα τριών πόντων) καλάθι στα 32 δευτερόλεπτα για το καίριο προβάδισμα του 76-75.

Του έβαλε δέκα παραπάνω πόντους (76 έναντι 65.8) από τον μέσο όρο του παθητικού του, που τον κατατάσσει Νο 1 στην Ευρωλίγκα, τον αιχμαλώτισε στη δική του επίθεση στο τρίτο δεκάλεπτο (9π.), του έριξε ένα 13-0, έφτασε στο +10 (54-64) και τον έκανε ν' ανασυνταχθεί και να εξορύξει από τα έγκατα του ΣΕΦ το παλιό, αλλά πάντοτε ανεκτίμητο, μέταλλο των μεγάλων ανατροπών...

Τον εξώθησε επίσης να αναζητήσει την υπέρβαση, να προκαλέσει και να παίξει (με) την τύχη του, να ενεργοποιήσει τα ανακλαστικά του, να ξεκουκουλώσει τον χαρακτήρα του και να φτάσει στη νίκη, παίρνοντας λύσεις όχι μονάχα από τους συνήθεις υπόπτους, αλλά και από παίκτες του supporting cast: αυτό, πάντως,το γράφω με επιφύλαξη, διότι θαρρώ πως ο Δημήτρης Αγραβάνης δεν είναι πια κομπάρσος ούτε συμπεριλαμβάνεται στις δεύτερες και επικουρικές επιλογές του Σφαιρόπουλου.

Και, κατόπιν όλων αυτών των δύσκολων ασκήσεων που του έβαλε η Βαλένθια, ο Ολυμπιακός πέρασε έστω και με τη βάση (του ενός πόντου) το ισπανικό διαγώνισμα και συνειδητοποίησε πως μπροστά σε τέτοια προπόνηση, τύφλα να ΄χει ο πραγματικός αγώνας!

Ο ΜΑΓΙΚΟΣ...ΖΩΜΟΣ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ!

Eάν ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς πήγαινε σε μια χαρτορίχτρα και μάθαινε ότι θα αναγκαζόταν να παίξει κόντρα στην Τουρόβ με απόντα τον Φώτση και με ωσεί παρόντες τον Μπατίστα (με -10 πόντους και -5 ριμπάουντ κάτω από τον μέσο όρο του) και τον (άποντο, ενώ έχει μέσο όρο 13,6 πόντους) Σλότερ, πιθανότατα θα έψαχνε τον μαγικό ζωμό για να ταΐσει τους υπόλοιπους!

Στο τέλος της ημέρας –και με καπαρωμένη μια άνετη, απολύτως επαγγελματική και πειστική νίκη- αποδείχτηκε ότι τα βρήκε. Δεν εμφανίστηκε ο Σλότερ; Ιδού ο Παππάς! Δεν μπήκε στο πετσί του ματς ο Μπατίστα; Να ο Γκιστ! Εμεινε στο σπίτι του ο Φώτσης; Εδώ είναι που τινάχτηκε η πολωνική μπάνκα στον αέρα: στη μακράν καλύτερη εμφάνιση της ζωής του στην Ευρωλίγκα, ο Μαυροκεφαλίδης έμοιαζε με παίκτη από άλλον πλανήτη!

Στα προηγούμενα δυο ματς ο Λουκάς είχε απολογισμό 12 πόντους και ένα ριμπάουντ, αλλά χθες εκτοξεύθηκε στη στρατόσφαιρα (21π. και 6ρ. σε 21 λεπτά) και σφράγισε το πέρασμα του Παναθηναϊκού από το Λούμπιν.

Ο «Λου» είχε προαναγγείλει την επιστροφή του, λέγοντας «είμαι καλά και θα το αποδείξω». Χθες αποδείχθηκε επιεικής με τον εαυτό του, διότι με το... black jack του απέδειξε ότι είναι πολύ καλά και αυτό αρέσει στον ίδιο κι ενθουσιάζει τον Ιβάνοβιτς!

Πλάκα πλάκα το «άιντε μπρε» που φώναζε σε κάθε τάιμ άουτ ο Μίοντραγκ Ράικοβιτς πολύ περισσότερο από τους δικούς του παίκτες (και δη τον πληθωρικό Μάρντι Κόλινς που σκόραρε για πρώτη φορά στο 22ο λεπτό) το άκουγε και του έδωσε σάρκα και οστά ο Λουκάς!

Ο ΑΓΙΟΣ, Η ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ... ΘΕΟΥ!

Δεν ξέρω εάν στο Κλίβελαντ έβαλε το χέρι του και ο... Αγιος (Αντώνιος) σίγουρα πάντως δεν το έβαλε ο «βασιλιάς» και -μολονότι επρόκειτο απλώς για ένα ματς της κανονικής περιόδου και μάλιστα σε πρώιμη φάση- οι Σπερς εξακολουθούν να αποτελούν τη Νέμεση του Λεμπρόν Τζέιμς.

Στην ακροτελεύτια φάση ενός αγώνα τον οποίο πολλοί θεώρησαν ως trailer των τελικών, ο «King James» τα `κανε θάλασσα! Με το σκορ στο 92-90 και προτού ο Πόποβιτς αντιμετωπίσει το δίλημμα «to foul or not to foul», ο Λεμπρόν μπερδεύτηκε και αντί να εκτελέσει ή να πασάρει, είδε την μπάλα να γλιστράει από τα χέρια του, μαζί με την ελπίδα της νίκης...

Στο αμέσως επόμενο κλικ, ο δις πρωταθλητής και πεντάκις φιναλίστ του ΝΒΑ είχε σηκώσει το χέρι του αναγνωρίζοντας την ευθύνη στην ήττα και ζητώντας συγγνώμη για το μοιραίο λάθος του. Συχωρεμένος...

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός