Δεν θα σχολιάσω τις απόψεις περί “αλαζονείας” και “διασπαστικής πρακτικής“, καθώς δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω από το να κοιταχτεί στον καθρέπτη, για να δει με μια ματιά και τα δύο. Ούτε τα περί “Σουλτάνου“, τα οποία δεκαετίες του προσάπτουμε, όσοι δεν ανήκουμε (ευτυχώς) στην αυλή του. Γιατί, είπαμε, δύσκολες εποχές, αλλά η ντροπή δεν είναι δουλειά

Η συνέχεια στο ebasket.gr