Στο τέλος της ημέρας, που εδώ και 28 χρόνια ισοδυναμεί με εθνική εορτή για την Ελλάδα και έτυχε εφέτος να... γιορταστεί στο ίδιο γήπεδο, δικαιώθηκε και καταξιώθηκε η καλύτερη ομάδα όχι μονάχα της σειράς, αλλά ολόκληρης της σεζόν: αυτήν την υπεροχή τους σήκωσαν δίκην λαβάρου και συγκριτικού πλεονεκτήματος οι φρέσκοι πρωταθλητές, αλλά την αναγνώρισαν και οι «πράσινοι», που είδαν το ιερό δισκοπότηρο στα χέρια των αιωνίων αντιπάλων τους για δεύτερη φορά στο δεκάχρονο αλισβερίσι τους στους τελικούς.

Ο Παναθηναϊκός επανέφερε στη δράση τον Μπατίστα, ωστόσο ο Ολυμπιακός δεν έδωσε το παραμικρό δικαίωμα να αμφισβητηθεί η ανωτερότητά του: οικοδόμησε πολύ νωρίς μια διψήφια διαφορά που τον έκανε να πατήσει γερά στα πόδια του, να διαχειριστεί την πίεση του «πρέπει» και να ξεπεράσει αναίμακτα το comeback των «πρασίνων». Η υπεροπλία, ο ισχυρός χαρακτήρας, ο πλουραλισμός και η ικανότητα των «ερυθρολεύκων» να ενεργοποιούν τα καίρια ανακλαστικά τους επιβεβαιώθηκαν όταν ο Παναθηναϊκός (κινούμενος από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης) μείωσε τη διαφορά στους επτά πόντους, ωστόσο το δικό του 7-0 είχε ως συνεπαγωγή το 9-0 του Ολυμπιακού και εκεί μπήκαν οι τίτλοι τέλους του ούτως ή άλλως βραχύβιου έργου.

Ο Ολυμπιακός πρόλαβε να βάλει 51 πόντους στο πρώτο ημίχρονο, ενώ διαχειρίστηκε με επιτυχία όλες τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν στο ματς: εκπαιδευμένος πια στις άμυνες ζώνης, χρησιμοποίησε ως πολιορκητικό κριό το παιχνίδι με το «triple drive» και το «give and go», ενώ περιόρισε και πάλι τα λάθη του και έβγαλε τη συνηθισμένη ένταση στην άμυνα.

Ως συνήθως οι προβολείς πέφτουν πάνω στους παίκτες, άλλωστε αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές και οι σούπερ σταρ. Χθες το βράδυ ο Βασίλης Σπανούλης «έγραψε» την καλύτερη εμφάνισή του σε ντέρμπι «αιωνίων» από τότε που αποφάσισε να διαβεί τον Ρουβίκωνα και μετά από δυο ισχνές παρουσίες βγήκε μπροστά (έστω και καθυστερημένα, αφού σε ολόκληρο το πρώτο ημίχρονο σκόραρε μονάχα με βολές) και σφράγισε τον θρίαμβο του Ολυμπιακού...

Επιλέγοντας συνειδητά να μένει σε δεύτερο πλάνο, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος (θαρρώ πως) είναι ο αφανής, αλλά αληθινός MVP του πρωταθλητή: πήρε τη σκυτάλη σε μια περίεργη φάση, οδήγησε τον Ολυμπιακό στον τελικό της Ευρωλίγκας και χθες το βράδυ είδε τον μόχθο, τη σκληρή προσπάθεια, την ηρεμία, τη μεθοδολογία και κυρίως το προπονητικό δόγμα του να δικαιώνονται με εμφατικό τρόπο και με πανηγυρικό τόνο.

Για τον απελθόντα πρωταθλητή τα είπε όλα με μια κουβέντα ο δικός του καλύτερος παίκτης στον χθεσινό αγώνα, ο Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς: «Ο Παναθηναϊκός έχει παρελθόν, έχει παρόν και θα έχει και μέλλον».

ΥΓ: Μερικές φορές οι ήττες και οι αποτυχίες είναι χρησιμότερες και πιο διδακτικές από τις νίκες και τους θριάμβους: τούτο το γνωρίζει πολύ καλά ο Ολυμπιακός, που σφυρηλάτησε τον χαρακτήρα του μέσα από δαύτες και κατάφερε να σταθεί όρθιος και να δρέπει τίτλους..

Πηγή: sentragoal.gr

Ελλάδα Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός