Υπήρχαν τρία παιχνίδια με Νίζνι, Ολυμπιακό και Χάποελ όπου μια νίκη έφτανε για να δωθεί πίστωση χρόνου. Δεν ήρθε ούτε ένα. Υπήρχε και το χθεσινό όπου για έκτη φορά δεν έκατσε το αποτέλεσμα που περίμενε η ΑΕΚ σε άλλο ματς. Το αποτέλεσμα όμως είναι πως η ΑΕΚ έμεινε εκτός Ευρώπης. Με πέντε νίκες αλλά εκτός. Ενώ ο Αρης και ο ΠΑΟΚ με υπέρβαση πέρασαν. Δεν συγκρίνω την ΑΕΚ με αυτές τις ομάδες και θεωρώ δεδομένο πως θα δουν πλάτη στο τέλος της σεζόν. Ομως με αυτή την κατάσταση είναι δεδομένο πως ο Σάκοτα δεν μπορεί να συνεχίσει σαν πρώτος προπονητής. Μόνο ζημιά θα γίνεται από εδώ και πέρα και για την ομάδα αλλά και για τον ίδιο. Ζημιά για μια ομάδα με τεράστιες δυνατότητες και έναν προπονητή που μπορεί φέτος να έκανε λάθη που στοίχισαν αλλά δεν αξίζει τέτοια συμπεριφορά. Σε μια ΑΕΚ που έχει αγκαλιάσει ανθρώπους που δεν έδωσαν τίποτα μπροστά στον Σάκοτα και που έχει δώσει απεριόριστη πίστωση σε προπονητές που δεν ήταν καν… προπονητές. Δυστυχώς σε μια ονειρική, για μένα, περίοδο που η ΑΕΚ έχει τις διοικήσεις που πάντα ονειρευόμασταν σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ πάρα πολλοί ψάχνουν κάτι να πιαστούν για να βγάλουν την μιζέρια τους. Από τον φουκαρά Κρισάντους στο ποδόσφαιρο που σε κάθε επαφή με την μπάλα λοιδωρείται μέχρι τον Σάκοτα στο μπάσκετ, τον μοναδικό προπονητή με τον οποίο έχω πανηγυρίσει πρωτάθλημα στα 35 χρόνια που βλέπω μπάσκετ από την εποχή Βασίλη Γκούμα και Ραμπίδη, που έφταιγε και για την… βροχή και τον Ντούσαν Σάκοτα που πληρώνει το ότι είναι γιός του πατέρα του λες και είναι κανένα παιδάκι που ο πατέρας του τον βάζεινα παίξει για να πάει του χρόνου σε καλύτερη ομάδα… Η μπάλα πήρε και τον μικρό Σάκοτα λες και δεν ήταν ο παίκτης που ήρθε στην ΑΕΚ με μισθό πεντοχίλιαρο και πρόεδρο… Αλεξίου και στα παιχνίδια κυπέλλου στη Γλυφάδα ήταν κάτι σαν τον… Γκάλη της ομάδας του Ζιάγκου. Ενας αγωνιστής της ζωής, ένα ζωντανό παράδειγμα δύναμης που επέστρεψε στο υψηλό επίπεδο έχοντας φτάσει τόσο κοντά στο θάνατο. Ενα παιδί που με οποιοδήποτε άλλο προπονητή μια χαρά ρόλο θα είχε στην ΑΕΚ σαν παίκτης αλλά και σαν αρχηγός. Ο πιο αγαπητός συμπαίκτης για όλους όπως φάνηκε και χθες στο παλικαρίσιο γκολ - φαουλ που έβαλε και έτρεξαν και οι τέσσερις συμπαίκτες του που ήταν στο παρκέ και τον αγκάλιασαν στην φάση του αγώνα για μένα και για το όπως βλέπω τον αθλητισμό αλλά και την ΑΕΚ. Θα είναι μεγάλο κρίμα να χάσουμε τον Ντούσαν. Οσο αναπόφευκτη είναι η αλλαγή προπονητή τόσο κακή για την ομάδα θα είναι η αποχώρηση ενός παιδιού που μπορεί να προσφέρει, που αγαπάει την ομάδα, που έχει μικρό συμβόλαιο και που είναι τόσο αγαπητός στους συμπαίκτες του που όχι μόνο δεν τον βλέπουν ευνοημένο όπως πιστεύει η ανθρωποφάγα μερίδα του κόσμου αλλά το αντίθετο. Με οποιονδήποτε άλλο προπονητή ο Ντούσαν δεν θα είχε κανένα πρόβλημα και αυτό θα πρέπει να προβληματίσει όσους τον έχουν φέρει στην πόρτα της εξόδου πριν ακόμη τον Ντράγκαν που κι εγώ πιστεύω πως πρέπει να φύγει από πρώτος προπονητής επειδή έφτασε η ώρα. Κάποια πράγματα είναι ξεκάθαρα. Είμαι βέβαιος πως με Αγγελόπουλο και πολύ καλός προπονητής θα έρθει και η ομάδα θα πάει πολύ καλά. Αυτό που με ανησυχεί είναι πως αυτή η ανθρωποφαγία θα μείνει εδώ. Η ανυπαρξία 10 ετών στο μπάσκετ που έφτασε την ομάδα να παίξει τρία χρόνια εκτός Α1 έχει παρενέργειες. Η κριτική δεν είναι απλά θεμιτή αλλά αναγκαία. Ο Ντράγκαν Σάκοτα για παράδειγμα πράγματι έκανε λάθη και υπό αυτές τις συνθήκες η παραμονή του θα κάνει μόνο ζημιά. Ομως η ανθρωποφαγία και η μόνιμη αναζήτηση αιτιών για μιζέρια είναι βέβαιο πως θα κάνει μεγαλύτερη. Στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ, παντού… Κι αν κάτι έχει δείξει η ιστορία είναι πως δεν μπορεί να γίνει ποτέ κάτι μεγάλο στην ΑΕΚ αν δεν υπάρχει ΕΝΩΣΗ… Αντίθετα πολλές φορές έχουμε όλοι μας μετανιώσει γιατί πιστεύαμε πως βλέπαμε τα χειρότερα. Μέχρι που τα χειρότερα ήρθαν πραγματικά τον Απρίλιο του 11 και του 13. Σε μένα έγιναν μάθημα. Για πάντα. Μακάρι να έχουν γίνει σε όλους μας…

ΠΗΓΗ: aek365.com

ΑΕΚ Μπάσκετ SPORTS