Βαρέθηκε, φαίνεται, να πετυχαίνει τις απανωτές νίκες του ο Ολυμπιακός, έφτασε τις 14 στη σειρά μετά την ήττα της 23ης Οκτωβρίου στη Βιτόρια και χθες είπε να πάρει ένα ρεπό...

Δεν ξέρω εάν χρειαζόταν αυτό το ρεπό για να βάλει τις φωνές ο Σφαιρόπουλος (όχι λόγω της ήττας, αλλά εξαιτίας της άχρωμης, άοσμης, άγευστης εμφάνισης και της άνευ όρων παράδοσης στην Αναντολού Εφές), αλλά ασφαλώς δεν θα έχει την ίδια πολυτέλεια από τις 29 Δεκεμβρίου και πέρα...

Τότε είναι που, όπως έλεγε ο συγχωρεμένος ο Μάκης Δενδρινός, θα αρχίσουν να σφίγγουν τα γάλατα!

Περισσότερο λοιπόν από τη χθεσινή εκ προοιμίου αδιάφορη βραδιά, μετράει η επόμενη μέρα, που κανείς δεν ξέρει πού, πώς, πότε και για ποιους θα ξημερώσει: ο όμιλος ο οποίος σχηματίστηκε βάζει τον Ολυμπιακό στον λάκκο των λεόντων και τον αναγκάζει να φορέσει τη λεοντή του για να προκριθεί, πολλώ δε μάλλον με το πλεονέκτημα έδρας, που ωστόσο (όπως αποδείχθηκε πέρυσι στη σειρά με την Μπαρτσελόνα) δεν είναι το άπαν...

Πλάκα πλάκα, εάν δεν προλάβει να βρει μια λεοντή στα μέτρα του, μπορεί να φορέσει αυτήν του Θρυλέοντος!

Τα ισπανικά πέρυσι ο Ολυμπιακός τα ομίλησε φαρσί στη σειρά των πλέι οφς, τώρα οφείλει να κάνει πρόωρα και ταχύρρυθμα μαθήματα εκμάθησής της, καθώς θα βρει στον δρόμο του την πρωταθλήτρια Ευρώπης Ρεάλ Μαδρίτης (από την οποία, παρεμπιπτόντως, θα ήθελε να πάρει το αίμα του πίσω για την ήττα στον τελικό της Μαδρίτης), την Μπαρτσελόνα του Στράτου Περπέρογλου και του Αλέξανδρου Βεζένκοφ και τη Λαμποράλ Κούτσα του Γιάννη Μπουρούση!

Θα μπορούσε να του... κάτσει και η Ουνικάχα Μάλαγα, αλλά, αντί των Ανδαλουσιανών, θα αντιμετωπίσει την (πελάτισσά του σε τρία Φάιναλ Φορ) ΤΣΣΚΑ Μόσχας του Δημήτρη Ιτούδη, του Λεωνίδα Πιστιόλη, του Μίλος Τεόντοσιτς και του Κάιλ Χάινς, μαζί με τη νικήτρια του περυσινού Εurocup Xίμκι, τη Ζαλγκίρις Κάουνας του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους και του Ιαν Βουγιούκα και την Μπάμπεργκ του Νίκου Ζήση, του Αντρέα Τρινκιέρι και του Ηλία Κατζούρη.

Αυτό είναι που έλεγε και ο Καραγκιόζης, «ε, ρε γλέντια»!

Οντως πρόκειται για έναν λάκκο στον οποίο συνωστίζονται λιοντάρια και άλλα ανήμερα θηρία: προς επίρρωσιν τούτου, αξίζει να σημειωθεί ότι οι ομάδες αυτού του ομίλου έχουν να επιδείξουν αθροιστικά 21 τρόπαια, 47 τελικούς και 50 Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκας!

Στην αντίπερα όχθη, ο όμιλος στον οποίο έπεσε ο Παναθηναϊκός έχει λιγότερα θηρία και εάν ο Ολυμπιακός πρέπει να μιλήσει τη γλώσσα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, οι «πράσινοι» οφείλουν να εντρυφήσουν σε αυτήν του Ναζίμ Χικμέτ, ελέω της Φενέρμπαχτσε του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς και του Κώστα Σλούκα, της Αναντολού Εφές του Ντούσαν Ιβκοβιτς και του Βαγγέλη Αγγέλου και της (επιζήσασας της παρωδίας με τη Μακαμπί) Νταρουσάφακα του Ιμπραήμ Κουτλουάι. Στο ΟΑΚΑ θα επιστρέψουν ο Γιώργος Μπαρτζώκας και ο Χρήστος Παππάς με τη Λοκομοτίβ Κουμπάν (του Μάλκολμ Ντιλέινι και της καλύτερης άμυνας της Ευρωλίγκας), ενώ στο... παρεάκι του Παναθηναϊκού συμμετέχουν επίσης η ομόχρωμή του Ουνικάχα Μάλαγα, ο εχθρός (ως αδελφοποιημένος με τον Ολυμπιακό) Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου και η Τσεντεβίτα Ζάγκρεμπ.

Εκ πρώτης όψεως, στα χαρτιά και με βάση τα μεγέθη των ομάδων φαίνεται ότι ο Ολυμπιακός έχει πιο ζόρικη αποστολή από αυτήν του Παναθηναϊκού, αλλά επ' αυτού έχω και διατηρώ πάντοτε μια παγιωμένη άποψη: περισσότερο από τους καλούς και τους κακούς ομίλους, υπάρχουν οι καλές και οι κακές ομάδες, οι καλές και οι κακές φάσεις τους, ακόμη και τα καλά και τα κακά προγράμματα...

Σε κάθε περίπτωση, ιδού το Βερολίνο, ιδού και το πήδημα!

ΥΓ.: Σε ό,τι αφορά το χθεσινό ματς, συνέβη το στοιχειώδες και αυτονόητο, που απέβη κιόλας μοιραίο. Για πρώτη φορά στην εφετινή σεζόν, ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε σε κανένα σημείο να βρει ρυθμό, να αντλήσει ενέργεια και να κάνει ένα ξέσπασμα που θα του επέτρεπε να φανεί ανταγωνιστικός. Συν τοις άλλοις, παρουσιάσθηκε από την αρχή άστοχος (με 3/15 σουτ στην πρώτη περίοδο), φάνηκε ευάλωτος στα ριμπάουντ, επέτρεψε στους Τούρκους να γραπώσουν 13 επιθετικά και δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει τη δημιουργία τους, την εξαιρετική κυκλοφορία της μπάλας, τις εξαιρετικές αποστάσεις, τις έξτρα πάσες και το transition game τους.

Πηγή: Goal