Δεν γίνεται να κερδίζεις κάθε φορά την ύστατη ώρα, ανατρέποντας μια πολύ κακή αγωνιστική εικόνα 35 (και βάλε) λεπτών. Ο Ερυθρός Αστέρας δε νίκησε απλώς τον Παναθηναϊκό, αλλά αποκάλυψε όλες τις αδυναμίες στον τρόπο που αγωνίζεται η ομάδα του Τζόρτζεβιτς. Οι περισσότεροι θα συζητήσουν για υλικό που φωνάζει εδώ και καιρό για ενίσχυση. Παρ’ όλα αυτά δεν χρειαζόταν απόψε τον Κάρι για να νικήσει το ματς. Ένα στοιχειώδη προσανατολισμό χρειαζόταν, σωστό διάβασμα του αγώνα, συγκέντρωση στην άμυνα και πλάνο στην επίθεση. Δεν είδαμε κάτι από όλα αυτά. Και δεν ήταν η πρώτη φορά. Απλώς έφτασε (νομοτελιακά) η ώρα της κακής ήττας. Για ποιο πλεονέκτημα έδρας να μιλήσει κανείς πλέον, για ποιο καλό σταύρωμα στην οκτάδα και για ποιο Βερολίνο; Ο «εξάστερος» φλερτάρει υπερβολικά συχνά με την ήττα σε δικό του ματς εντός και εκτός συνόρων. Έφτασε η ώρα να χάσει. Και θα ξαναχάσει αν εξακολουθήσει άνευ σχεδίου πλεύσης. Όποιον παίκτη κι αν είχε, σε οποιαδήποτε θέση, αν δεν αποκτήσει σαφή ταυτότητα, δεν θα πάει πουθενά. Εκτός, αλλά και εντός συνόρων.

 

O Παναθηναϊκός επιτέθηκε σχεδόν άνευ συστήματος, με το ατομικό ταλέντο των παικτών του, που όμως δεν αρκεί όταν η άμυνα του αντιπάλου είναι υποψιασμένη. Στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα ο Ερυθρός Αστέρας φρόντισε να απενεργοποιήσει τα βασικά όπλα και άφησε το παιχνίδι να πάει στο ζωγραφιστό. Αδύνατον να έχανε το ματς από τον Ραντούλιτσα. Στην δημιουργία πήρε (όπως συχνά παίρνει) ένα μεγάλο μηδέν.

 

Αντιστοίχως έπραξαν οι Σέρβοι και στην επίθεση, εκμεταλλευόμενοι την αμυντική αδυναμία του Ραντούλιτσα (γιατί άραγε έβγαινε ψηλά, την ώρα που δεν προλαβαίνει ποτέ να γυρίσει;), αλλά και την τρικυμία στις περιστροφές εκ της αδυναμίας του σέντερ των πράσινων. Ο μοναδικός ψηλός που ανταποκρίθηκε κάπως αμυντικά ήταν ο Παπαγιάννης, αλλά δεν πήρε και τόσο χρόνο όσο θα έπρεπε. Ο Τσίρμπες και ο Στίματς έκαναν ό,τι ήθελαν δημιουργώντας ανισορροπία στις περιστροφές. Έτσι, ο Ερυθρός Αστέρας εκτελούσε είτε κάτω από το καλάθι, είτε από την περιφέρεια. Ξαφνικά, ο Γιόβιτς και ο Σιμόνοβιτς εμφανίστηκαν ως επιθετικά υπερόπλα.

 

Πολλοί θα μιλήσουν επίσης για την έλλειψη λύσεων στην περιφέρεια. Μόνο που απόψε το ματς δεν χάθηκε εκεί. Και 10 γκαρντ να είχε, πάλι σε μπούκες θα πήγαινε, απέναντι στη δυνατή άμυνα του αντιπάλου.

 

Η προπονητική επιρροή μοιάζει ελλιπής, όχι μόνο στις επιλογές στο ροτέισον, αλλά και στο πόσο έχει δουλέψει τις αδυναμίες των παικτών στη διάρκεια των τεσσάρων μηνών που δουλεύουν μαζί. Κάπως έτσι δημιουργείται η εντύπωση ενός ελλιπούς ρόστερ, που κατά την άποψή μου δεν είναι ορθή. Ακόμα και με την απουσία του Παππά, η ομάδα (θα μπορούσε να) έχει πολλές λύσεις για όλες τις θέσεις. Αυτό όμως προϋποθέτει σύστημα στην επίθεση, ταυτότητα στην άμυνα και παρέμβαση κατά τη διάρκεια του ματς. Υποτίθεται ότι υπάρχουν παίκτες που μπορούν να ανέβουν και να κατέβουν θέσεις, να γίνει κάτι να εκπλήξει τον αντίπαλο βρε αδελφέ. Αντ’ αυτού, τα ίδια και τα ίδια με μηδενική δημιουργία, γιουρούσια και μεγάλα σουτ. Δεν θα μπαίνουν όμως κάθε βράδυ.   

 

Ο Τζόρτζεβιτς πρέπει να το πάρει κάπως διαφορετικά, διότι έτσι τα προβλήματα θα είναι τεράστια. Πώς θα κοντράρει –λόγου χάριν- την άλλη Δευτέρα τον Ολυμπιακό του απόλυτου αγωνιστικού προσανατολισμού, της πειθαρχίας, της πνιγηρής άμυνας και των παικτών κομάντο, από τους οποίους ο προπονητής παίρνει το 200%.

Πολύ φοβάμαι ότι με αυτή την εικόνα θα ψάχνει πάλι για δικαιολογίες τύπου ‘’στοχοποιείται ο Ραντούλιτσα’’, ‘’δίνουν εύκολα τεχνικές ποινές’’ και διάφορα αναλόγως λαθεμένα και αποπροσανατολιστικά από το πραγματικό πρόβλημα.

 

Υ.Γ: Ίσως είναι η κακή ήττα που θα λειτουργήσει ως ένα ισχυρό σοκ αφύπνησης. Ίσως όμως δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα. Είναι θέμα διαχείρισης. 

Υ.Γ (2): Μεγάλο πράγμα η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ!

Πηγή: pamesports.gr

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS