Καλός ο Αρκαδικός, καλό και το Ρέθυμνο, αλλά (ελληνικόν) έτερον, (ευρωπαϊκόν) εκάτερον!

Οντως, για τον Παναθηναϊκό, είναι άλλο πράγμα οι Κρητικοί στο σπίτι του και άλλο πράγμα οι Κροάτες στο δικό τους, πολλώ δε μάλλον από τη στιγμή που οι εκτός έδρας αγώνες δεν αποτελούν ακριβώς το φόρτε του!

Και αντιστοίχως, για τον Ολυμπιακό, είναι άλλο πράγμα οι νεοφώτιστοι από την Τρίπολη και άλλο πράγμα οι Ρώσοι, που μπορεί να μην προέρχονται από το Στάλινγκραντ (νυν Βόλγκογκραντ) όπως ο Βασίλι Ζάιτσεφ, αλλά θα σκάσουν μύτη την Παρασκευή, στο Νέο Φάληρο, ως οι ανεπιθύμητοι «εχθροί προ των πυλών»!

Στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία («Enemy At The Gates») του 2001, τον διαβόητο Ρώσο ελεύθερο σκοπευτή υποδύθηκε ο Τζουντ Λο, ενώ στο μπάσκετ αυτόν τον ρόλο παίζει ο Αλεξέι Σβεντ, ο οποίος μετά από τρία χρόνια στο ΝΒΑ ξαναγύρισε στην πατρίδα του και μεθαύριο θα επιδιώξει να εξοφλήσει (μετά των νομίμων τόκων υπερημερίας) το... διαμαρτυρημένο γραμμάτιό του στον Ολυμπιακό!

Το εννοώ αυτό, διότι (προτού διαβεί τον Ατλαντικό και μετακομίσει στη Μινεσότα) ο δίμετρος Ρώσος γκαρντ είχε δεχθεί την ψυχρολουσία στον αλήστου μνήμης τελικό της Ευρωλίγκας στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Ολυμπιακός γύρισε από την κόλαση του -19 και καθάρισε στην εκπνοή την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, με το πεταχτάρι του Γιώργου Πρίντεζη.

Εμμέσως πλην σαφώς, ο πρώην παίκτης των Τίμπεργουλβς, των Σίξερς, των Ρόκετς (στους οποίους συστεγάστηκε με τον Κώστα Παπανικολάου) και των Νικς, πήρε μια ρεβάνς στις 6 Σεπτεμβρίου του 2013, στο Κόπερ της Σλοβενίας: μπορεί το κρεσέντο του με 17 πόντους, στα τελευταία οκτώ λεπτά του αγώνα Ελλάδα- Ρωσία στην πρώτη φάση του Ευρωμπάσκετ, να μην πλήγωσε την Εθνική, η οποία επικράτησε με 80-71, ωστόσο σε μια ανύποπτη φάση αυτού του ματς ο Βασίλης Σπανούλης έπεσε πάνω στον (συμπαίκτη του Σβεντ) Καράσεφ κι έγινε το κακό!

Αίφνης η Χίμκι, στην τέταρτη σεζόν της στην Ευρωλίγκα και με τον αέρα της κατάκτησης του περυσινού Εurocup, μεταμορφώθηκε σε ισχυρό εταίρο του Τop 16 και από εκεί που θεωρούνταν αουτσάιντερ για την πρόκριση στα πλέι οφ, έφτασε στο σημείο να οδηγεί την κούρσα του ομίλου, με τέσσερις νίκες και μία ήττα!

Εφτασε επίσης στο σημείο, στην πρεμιέρα της πρώτης φάσης, να προσγειώσει ανώμαλα την πρωταθλήτρια Ευρώπης Ρεάλ Μαδρίτης και στη συνέχεια να ρίξει στο καναβάτσο την ΤΣΣΚΑ Μόσχας (με το buzzer beater του Σβεντ) και τη Λαμποράλ Κούτσα και να ρίξει διαφορά 48 πόντων σε δυο από τους τρεις θύτες του Ολυμπιακού: 17 στην Μπάμπεργκ και 31 στη Ζαλγκίρις, στο ματς στο οποίο επιβεβαιώθηκε, στη λιθουανική εκδοχή της, η ελληνική παροιμία που λέει ότι ο νέος (Γιασικεβίτσιους) είναι ωραίος, αλλά ο παλιός (Κουρτινάιτις) είναι αλλιώς!

Και ενώ, λοιπόν, ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του έναν πρόωρο τελικό με τη Χίμκι, ο Παναθηναϊκός επιστρέφει μετά από εξήντα τέσσερις μήνες στο Ζάγκρεμπ, για να αντιμετωπίσει αύριο την απρόβλεπτη και ως εκ τούτου πολύ επικίνδυνη Τσεντεβίτα!

Ασφαλώς δεν είναι ώρα για νοσταλγία, αλλά επειδή πέρασαν χρόνια και ζαμάνια από την τελευταία φορά που οι «πράσινοι» έπαιξαν στην Κροατία, οι μόνοι (από την τωρινή ομάδα) που θυμούνται εκείνο το ταξίδι είναι ο Διαμαντίδης και ο Καλάθης...

Ο Δημήτρης, που είχε «γράψει» 2 πόντους και 8 ασίστ, το θυμάται και επί προσωπικού, διότι έτυχε ανήμερα της γιορτής του (26 Οκτωβρίου 2011), ενώ ο Νικ (12 πόντοι, 6 ριμπάουντ, 2 κλεψίματα) υπήρξε, μαζί με τον Ρομέιν Σάτο και τον Στίβεν Σμιθ, ο βασικός πυλώνας της άνετης επικράτησης του Παναθηναϊκού επί της ΚΚ Ζάγκρεμπ με 81-62.

Παρεμπιπτόντως, αυτός ήταν ο πρώτος αγώνας μπάσκετ που φιλοξενήθηκε στην τότε νεότευκτη αρένα του Ζάγκρεμπ και η κορδέλα κόπηκε όπως της άξιζε: από την ομάδα η οποία πριν από πέντε μήνες (Μάιο 2011) είχε στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης στη Βαρκελώνη για έκτη φορά στην ιστορία της και έμελλε να παίξει και στο Φάιναλ Φορ εκείνης της σεζόν στην Κωνσταντινούπολη, απ' όπου, όμως, σε πείσμα της συνήθειάς της, γύρισε με άδεια χέρια.

Τότε, στον πάγκο του Παναθηναϊκού βρισκόταν για 13η και τελευταία σεζόν ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο οποίος πέντε χρόνια αργότερα οδηγεί τη Φενέρμπαχτσε Ούλκερ σε άπταιστη διαδρομή στο Top 16 (5-0), ενώ ο συμπατριώτης του Σάσα Τζόρτζεβιτς βολεύεται μέχρι στιγμής με το 2-3 και ελπίζει να φύγει ατσαλάκωτος από το Ζάγκρεμπ.

Δεδομένου ότι στο Τop 16 ισχύει πάντοτε η συνθήκη του «Ν+1» (αλώβητη έδρα και ένα διπλό) και από τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε στο ΟΑΚΑ από τον Ερυθρό Αστέρα -τον οποίο μάλιστα έβαλε για τα καλά στο κόλπο και τον βλέπει από πάνω του-, αύριο έχει μια ευκαιρία να ρεφάρει αυτό το στραβοπάτημα...

Οσο για τον Ολυμπιακό, που επίσης κουβαλάει την εντός έδρας νίλα από την Μπάμπεργκ και βρίσκεται στο πιο άσχημο φεγγάρι της τελευταίας διετίας (με τρεις απανωτές ήττες), ελόγου του δεν έχει απλώς την ευκαιρία, αλλά την υποχρέωση και την αδήριτη ανάγκη να νικήσει τη Χίμκι και να πάρει (ρώσικο) αέρα για το ταξίδι της ερχόμενης εβδομάδας στη Μόσχα.

Είπαμε, έτερον το ελληνικό πρωτάθλημα, εκάτερον η Ευρωλίγκα...

Πηγή: Goal