Eγώ, για να πω την αμαρτία μου, δεν είμαι προληπτικός, αλλά χθες σκέφτηκα να πάρω μια σκελίδα από σκόρδα και να τα ρίξω από δω και από κει για να μη μας πιάσει το κακό το μάτι!

Να μη ματιάσει κανείς το ελληνικό μπάσκετ, εννοώ, το οποίο τις τελευταίες ώρες μπορεί να κάνει λάβαρό του τον τίτλο ενός τραγουδιού του Νίκου Κουρκούλη, που μας ταιριάζει απολύτως...

Δεν ξέρω εάν το προσέξατε, αλλά όντως ζούμε μεγάλες στιγμές!

Αυτές οι μεγάλες στιγμές εκτείνονται εντός και επί τα αυτά και μιας και μπήκα από την αρχή στο κινηματογραφικό τριπάκι (με την ατάκα του Ντίνου Ηλιόπουλου στον «Ατσίδα), εδώ κολλάει και εκείνη του Λάμπρου Κωνσταντάρα στον «Στρίγγλο που έγινε αρνάκι»...

Τον νου σας, ρεμάλια!

Ναι, πρέπει να έχουμε τον νου μας για να μη χαλάσουμε αλλά ούτε και να ξεπουλήσουμε όσο όσο αυτές τις μεγάλες στιγμές που μας ήρθαν μαζεμένες και μέσα σε λίγες ώρες από το Μαρούσι, από τη Βιτόρια και από το Μιλγουόκι!

Την ώρα, λοιπόν, που Δημήτρης Διαμαντίδης σουλάτσαρε στην κινηματογραφική σκηνή, ο Γιάννης Μπουρούσης άφηνε με το στόμα ανοικτό όλη την Ευρώπη και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έκανε τον ελληνισμό να φουσκώσει από υπερηφάνεια!

Στην περίπτωση του ντοκιμαντέρ που είναι αφιερωμένο στον βίο και στην πολιτεία του Διαμαντίδη τα ανακλαστικά του Παναθηναϊκού υπήρξαν τόσο ακαριαία, που θα έκαναν ακόμη και τους Λέικερς να ζηλέψουν: η σπουδή των «πρασίνων» αποτελεί ένα παράδειγμα προς μίμηση για κάθε σύλλογο και μια απόδειξη ότι δεν είναι ανάγκη να γεράσουν και να περπατάνε με μπαστούνια οι θρύλοι για να απολαμβάνουν τις προσήκουσες τιμές...

Ο Διαμαντίδης βγήκε στη σύνταξη, αλλά ο Μπουρούσης με τα όργια που διαπράττει στην εφετινή σεζόν μοιάζει με... λυκόπουλο και σε κάθε περίπτωση αναγκάζει όλο τον μπασκετικό ντουνιά να τρίβει τα μάτια του και να υποκλίνεται στο ασύγκριτο μεγαλείο του!

Τι έκανε πάλι ο μπαγάσας και έκλεψε την παράσταση; Τα πάντα όλα, στον συναρπαστικό τρίτο ημιτελικό του ισπανικού πρωταθλήματος ανάμεσα στη Λαμποράλ Κούτσα και στην Μπαρτσελόνα!

Ο μακράν καλύτερος ψηλός στην Ευρώπη, πολυτιμότερος παίκτης της κανονικής περιόδου στην ισπανική λίγκα και μέλος της καλύτερης πεντάδας της Ευρωλίγκας πέτυχε 32 πόντους με 7/12 δίποντα και 6/9 τρίποντα, κατέβασε 10 ριμπάουντ, μοίρασε 4 ασίστ και το σπουδαιότερο: στην εκπνοή, μετά την πάσα του Χάνγκα από τη μια ρακέτα στην άλλη, γήτεψε την μπάλα και την έστειλε με μαγικό τρόπο στο καλάθι ισοφαρίζοντας σε 76-76 και στέλνοντας το ματς στην παράταση, στην οποία οι Βάσκοι επικράτησαν με 89-83 και μείωσαν σε 2-1.

Για πολλοστή φορά εφέτος ο εκ Καρδίτσης ορμώμενος σέντερ έγινε το πρόσωπο της πρώτης σελίδας στην Ισπανία και με το βιολί που τραβάει τον βλέπω να γίνεται και άγαλμα στη Βιτόρια!

Μερικές ώρες αργότερα ο εκ Σεπολίων ορμώμενος συνονόματός του έκανε όλη την Ελλάδα να ριγήσει από υπερηφάνεια και συγκίνηση για τον τρόπο με τον οποίον επιδίωξε και εν τέλει κατάφερε να άρει τις επιφυλάξεις των Μπακς και να εξασφαλίσει την άδειά τους για να αγωνισθεί στο Προολυμπιακό Τουρνουά.

Δεν υπερβάλλω όταν αναφέρομαι στο ρίγος που προκάλεσε η επιμονή του Γιάννη Αντετοκούνμπο να δώσει το «παρών» για τρίτη χρονιά στη σειρά στην Εθνική, η οποία τον έχει περισσότερο ανάγκη αυτό το καλοκαίρι λόγω των απουσιών του Σπανούλη, του Ζήση, του Πρίντεζη και του Παπανικολάου.

Ισα ίσα που αυτό το ρίγος έγινε μεγαλύτερο από τη δική του λιτή αλλά τόσο εκφραστική ανακοίνωση της ευχάριστης είδησης: «Η απόφαση ελήφθη. Δεν μπορώ να λείψω από το πλευρό σου, θα είμαι εκεί για σένα»!

Ας αναλογισθούμε ποιος είναι αυτός που κάνει τέτοια κατάθεση ψυχής και μάλιστα δηλώνει συνεπαρμένος από την εξέλιξη της υπόθεσης: ένας γιος μεταναστών ο οποίος από την πρώτη στιγμή ξεχώρισε σαν τη μύγα μέσα στο γάλα και ενώ οι περισσότεροι γράφουμε την πατρίδα μας εκεί όπου δεν πιάνει μελάνι, ελόγου του «σκοτώνεται» για να την υπηρετήσει από το μετερίζι του.

Ποιος είναι αυτός που δείχνει τέτοια αφοσίωση και τόση αγάπη; Ενα παιδί 22 ετών που, μολονότι γνωρίζει καλά ότι το μέλλον του είναι συνυφασμένο με το ΝΒΑ, δεν διανοήθηκε να πουλήσει την Εθνική και να κάνει τον... Κινέζο!

Στις 20 Ιανουαρίου του 1961, που ο Τζον Κένεντι ορκίσθηκε πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, εκφώνησε έναν ιστορικό λόγο στο Καπιτώλιο, ζητώντας από τους Αμερικανούς «να μη ρωτάτε τι μπορεί να κάνει η πατρίδα σας για εσάς, αλλά να ρωτάτε τι μπορείτε να κάνετε εσείς για την πατρίδα σας»...

Ε, αυτήν ακριβώς τη στάση τηρεί με θρησκευτική ευλάβεια έως τώρα και ο Γιάννης και μάλιστα δεν χρειάζεται καν να ρωτήσει τον εαυτό του: ό,τι είναι να κάνει το κάνει από μόνος του και με το παραπάνω μάλιστα!

Ε, κατόπιν όλων αυτών που συμβαίνουν αυτές τις μέρες, είμαι σίγουρος πως χρειάζεται να βάλουμε μερικά σκόρδα για να διώξουμε το κακό μάτι!

Πηγή: Goal