Οκτώ (δεν υπολογίζω τον εκπρόσωπο της Α2, δηλαδή της ΕΟΚ) σωματεία αποφάσισαν ότι θέλουν να αλλάξει σελίδα στον ΕΣΑΚΕ. Από τη στιγμή που οι παράγοντες των ομάδων διάλεξαν αυτόν που θα διοικεί τη λίγκα, ο Μιχάλης Μελής δικαιωματικά είναι ο νέος πρόεδρος. Ας επιχειρήσουμε να αποκωδικοποιήσουμε αυτό το αποτέλεσμα, να το ερμηνεύσουμε.

Ο Γιώργος Χαλβατζάκης ηττήθηκε, παρότι φέτος είχαμε το καλύτερο (κατά γενική ομολογία) πρωτάθλημα των τελευταίων 20 χρόνων (τουλάχιστον), σε όλα τα επίπεδα (θέαμα, εισιτήρια, τηλεθέαση, απουσία βίας κτλ.). Ηττήθηκε από τον Μελή; Όχι, βέβαια. Μήπως έτυχε να ακούσετε κάποια "προεκλογική δέσμευση" του εκ Ρόδου προερχόμενου παράγοντα; Μήπως έτυχε να ακούσετε κάποια ατάκα από τα χείλη του;

Η αλήθεια είναι πως νίκησε το… φάντασμα του Γιώργου Βασιλακόπουλου. Ο Μελής ήταν ο εκλεκτός της ΕΟΚ (και του Παναθηναϊκού), ο οποίος επιλέχθηκε στο τέλος, όταν είδαν ότι δεν "τραβάει" ο Σωκράτης Λαμπρόπουλος, που αρχικά είχε βγει μπροστά. Ήταν μια λύση ικανοποιητική ως προς το ότι δεν προκαλούσε αρνητικά συναισθήματα. Γιατί απλά κανείς δεν είχε βιωματική εμπειρία από την παραγοντική του δραστηριότητα (την ποια;).

Οι παράγοντες οκτώ (τον εκπρόσωπο της ΕΟΚ δεν τον υπολογίζω) σωματείων αποφάσισαν ότι θέλουν να δώσουν τα ηνία της λίγκας σε έναν πρωτόπειρο παράγοντα, ο οποίος φέρεται να ψέλλισε ότι θα χαρίσει τον μισθό του στα σωματεία. Λες κι είναι φιλανθρωπικός οργανισμός ο ΕΣΑΚΕ. Λες και ο μισθός του προέδρου αλλάζει τα δεδομένα κι όχι οι χορηγικές συμφωνίες.

Η άποψή μου είναι ότι πρέπει να διπλασιαστεί ο μισθός του προέδρου, για να δουλεύει 24 ώρες για τον ΕΣΑΚΕ και να φέρει συμφωνίες (όπως αυτή με το συνδρομητικό κανάλι, ή αυτή με τον ΟΠΑΠ). Όχι ότι δεν είναι καλό να ελέγχονται τα έξοδα -κι όπου είναι εφικτό να μειώνονται- αλλά η άρνηση να μισθοδοτείται αγγίζει τα όρια του άκρατου λαϊκισμού.

Είτε δεν θα ασχολείται με τον ΕΣΑΚΕ (άρα βγήκε μπροστά, κέρδισε τις εκλογές και παραδίδει τα κλειδιά σε άλλους κι αυτός θα εμφανίζεται μόνο σε… γιορτές και κοπές πίτας), είτε θα ασχολείται και θα τον έχει ως "full time job", οπότε κάπως πρέπει να ζει. Ας μας πει τις επόμενες μέρες πώς το έχει στο μυαλό του.

Σημειώστε πως αυτά τα γράφω αφότου έχει κριθεί το αποτέλεσμα, πόσο μάλλον αφότου έχει κερδίσει, για να μην με κατηγορήσει κανείς ότι επιχείρησα να τον μειώσω πριν αποφασίσουν οι ομάδες τι θα ψηφίσουν.

Επιστρέφω στον μεγάλο νικητή των εκλογών, που φυσικά δεν είναι ο Μελής. Το φάντασμα του Γιώργου Βασιλακόπουλου κέρδισε. Κι αφού μπορεί και κερδίζει μαγκιά του. Ας το αναλογιστούν όσοι εκ των εννέα "σύρθηκαν" και δεν ψήφισαν με την… καρδιά τους.

Αντί επιλόγου: Εξαιρετική η δήλωση του Μάνου Παπαδόπουλου. "Ως Παναθηναϊκός χαιρετίζουμε την εκλογή του Μιχάλη Μελή, διότι πιστεύουμε ότι είναι ένας νέος άνθρωπος, που φέρνει νέες ιδέες κι επιτέλους θα σταματήσει ο παλαιοπαραγοντισμός και τα μικρομάγαζα. Αυτό θα είναι κέρδος για όλους". Θαρρώ ότι την ίδια άποψη έχει και για την ΕΟΚ. Άλλωστε όσο χρονών (43) είναι ο Μελής, τόσα χρόνια παράγοντας είναι ο Γιώργος Βασιλακόπουλος και η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας. "Νέοι άνθρωποι", που λέει κι ο Μάνος...