Το να αρχίσουμε να λέμε τώρα για ξεφτίλες και καταστροφές δεν έχει νόημα. Ολοι ξέρουμε, άλλωστε, τι σημαίνει ο χθεσινός αποκλεισμός-ντροπή. Μεγάλη οικονομική ζημιά και τεράστιο πλήγμα στο ευρωπαϊκό πρεστίζ της ομάδας. Ακόμα κι έτσι, όμως, ο Ολυμπιακός πρέπει να κοιτάξει μπροστά, καθώς η σεζόν είναι ακόμα στην αρχή της. Πριν κοιτάξει μπροστά, όμως, θα πρέπει να κοιτάξει πρώτα στον καθρέφτη, διότι στα δύο παιχνίδια με τη Χάποελ Μπερ Σεβά, ο Ολυμπιακός είχε εικόνα ομάδας βετεράνων. Κάτι κουρασμένα παλικάρια είδαμε και στα δύο ματς με τους Ισραηλινούς, που δεν μπορούσαν να πάρουν τα πόδια τους…

Ποιος φταίει γι’ αυτό δεν το ξέρω. Μπορεί να φταίει ο Βίκτορ (που σίγουρα φταίει για πολλά…), ο οποίος δεν κατέβασε ρυθμούς στις προπονήσεις της ομάδας, ώστε να την παρουσιάσει πιο φρέσκια σε αυτά τα δύο ματς, μπορεί να φταίμε όλοι εμείς που καλλιεργήσαμε ένα κλίμα ότι ο Ολυμπιακός θα τους περάσει εύκολα τους Ισραηλινούς, μπορεί να φταίνε οι παίκτες (που σίγουρα φταίνε κι αυτοί), μπορεί να φταίει η διοίκηση που δεν έκανε πιο έγκαιρα κάποιες μεταγραφές… Σε αυτές τις περιπτώσεις όλοι φταίνε. Οποιος και να φταίει, όμως… ο γέγονε, γέγονε, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.

Το μόνο που έχει σημασία πλέον είναι να αντιληφθεί ο Ολυμπιακός (σε ολόκληρο τον οργανισμό αναφέρομαι) ότι δεν γίνεται να παρουσιάζει εικόνα ομάδας βετεράνων. Σε 188 λεπτά με αντίπαλο τη Χάποελ Μπερ Σεβά, ο Θρύλος έκανε μόλις μία κλασική ευκαιρία (αυτή του Μιλιβόγεβιτς στο 89’ του πρώτου αγώνα) και ο βασικός του επιθετικός είχε μηδέν τελικές! Ειδικά αυτό το γεγονός είναι για το βιβλίο Γκίνες. Να παίζεις δύο ματς με μια παντελώς άγνωστη ομάδα στην Ευρώπη και ο Ιντέγε να μην κάνει ούτε μία τελική! Και γι’ αυτό δεν έχει ευθύνες μόνο ο Νιγηριανός βέβαια. Το μεγάλο αστέρι της ομάδας (Φορτούνης) ήταν σκιά του εαυτού του και στα δύο ματς, στην άμυνα μόνο ο Καπίνο στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, στη μεσαία γραμμή ό,τι κι αν δοκίμασε ο Βίκτορ η ομάδα δεν μπορούσε να δημιουργήσει, και πάει λέγοντας…

Δυστυχώς ένα σκορποχώρι ήταν ο Ολυμπιακός και στα δύο ματς με τους Ισραηλινούς και δικαίως αποκλείστηκε. Ο,τι και να έγινε, βέβαια, ο Ολυμπιακός πρέπει να κοιτάξει μπροστά, όπως τονίσαμε και νωρίτερα, αλλά απαραιτήτως πρέπει να περάσει πρώτα από τον καθρέφτη. Μόνο αν αντιληφθεί τα προβλήματά του, θα μπορέσει να παρουσιαστεί καλύτερος στη συνέχεια. Αν είναι να τα κρύψουμε κάτω από το χαλάκι, δεν κάνουμε τίποτα...

ΥΓ.: Το Europa League είναι μια διοργάνωση που οι Πειραιώτες μπορούν να τα καταφέρουν. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα πλέι οφ, αλλά και στη συνέχεια της διοργάνωσης. Αρκεί, βέβαια, να δούμε τον κανονικό Ολυμπιακό στη συνέχεια και όχι αυτό το σκορποχώρι…

ΥΓ.2: Από μικρό παιδί έχω νιώσει μεγάλες χαρές, αλλά και μεγάλες λύπες, βέβαια, παρακολουθώντας τον Ολυμπιακό. Στις λύπες ένιωθα πάντα ακόμα πιο κοντά στην ομάδα. Αυτό θεωρώ ότι πρέπει να κάνουμε όλοι μας και τώρα. Στήριξη στον Εφηβο και τίποτα άλλο…

ΥΓ.3: Περιττό είναι να αναφέρω ότι οι αλλαγές που θα γίνουν θα είναι μεγάλες. Κι έτσι πρέπει, εξάλλου…

ΥΓ.4: Τα λέμε…

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 04/08/2016)

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός