Η νύχτα των ρεκόρ, των θαυμάτων και των ηρώων, όπου άλλοι ήταν προφανείς και άλλοι αφανείς!

Στα υπόλοιπα νέα της ημέρας, ο Ολυμπιακός άλωσε τη Βιτόρια, που αποδεικνύεται όνομα και πράμα: εκεί στις 7 του περασμένου Ιανουαρίου είχε πετύχει την τελευταία εκτός έδρας νίκη του, εκεί επέστρεψε χθες, για να ξανανιώσει τη γλυκιά γεύση η οποία του έλειψε στα επτά ματς που μεσολάβησαν μακριά από το σπίτι του...

Ασχετο αλλά σχετικό: δεδομένου ότι ου παντός πλειν στην πόλη της Βασκονίας, ο Ολυμπιακός χθες κατήγαγε μια νίκη που μοιάζει με κατάθεση στην τράπεζα και φιλοδοξεί να την εισπράξει μετά των νομίμων τόκων υπερημερίας εν καιρώ τω δέοντι. Πλησιάζουν κιόλας οι αμερικανικές προεδρικές εκλογές και μένει να αποδειχθεί εάν η Βιτόρια θα προσομοιωθεί με το... Νιου Χαμσάιρ, το αποτέλεσμα του οποίου θεωρείται παραδοσιακά ως ένα πολύ αξιόπιστο πρόκριμα για το ποιος (ή ποια πλέον) θα διαφεντεύει τον Λευκό Οίκο και τον πλανήτη ολόκληρο.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν εννοώ ότι στις 27 Οκτωβρίου κρίθηκε τι θα συμβεί στις 21 Μαΐου στην Πόλη, μια τέτοια αναγωγή θα ήταν όχι απλώς πρόωρη αλλά εντελώς αβάσιμη. Απλώς, με την τρίτη απανωτή νίκη τους, και μάλιστα σε μια ζόρικη έδρα και κόντρα σε μια ομάδα που κανείς αντίπαλος και ποτέ δεν την είχε του χεριού του -και με όλα τα συμπαρομαρτούντα αυτής-, οι «ερυθρόλευκοι» έκαναν μια σημαντική επένδυση.

Τα υπόλοιπα θα φανούν στο μέλλον...

Ο Σπανούλης έδωσε 15 ασίστ, ξεπέρασε τον Θοδωρή Παπαλουκά και αναρριχήθηκε στη δεύτερη θέση της λίστας των καλύτερων πασέρ στα χρονικά της διοργάνωσης, με 984 έναντι 977 του πρώην συμπαίκτη και κουμπάρου του, ενώ στο Νο 1 βρίσκεται ο Δημήτρης Διαμαντίδης (1.255).

Αυτές οι 15 ασίστ συνιστούν ατομικό ρεκόρ του αρχηγού του Ολυμπιακού, ο οποίος ισοφάρισε κιόλας την τρίτη καλύτερη επίδοση στην ιστορία της διοργάνωσης, μετά τις 19 του Στέφαν Γιόβιτς και τις 17 του Μάρκους Γουίλιαμς. Είναι που είναι μανιώδης σερβιτόρος ο Σπανούλης, χθες θα μπορούσε να καταρρίψει κιόλας το ρεκόρ του Σέρβου πόιντ γκαρντ, αλλά ας όψεται ο Γκριν!

Οχι, ο Αμερικανός δεν αποδείχθηκε ατζαμής στις πάσες του Βασίλη, απλώς το δικό του κρεσέντο στην τέταρτη περίοδο επέτρεψε στον Γιάννη Σφαιρόπουλο να κρατήσει τον σεληνιασμένο ηγέτη του Ολυμπιακού στον πάγκο, ώστε να εξοικονομήσει κιόλας δυνάμεις εν όψει του μεθαυριανού αγώνα με τον... Κολοσσό Ρόδου!

Ο Γκριν ήταν ωσεί παρών μέχρι τη στιγμή όπου ένιωσε πως σφίγγουν τα γάλατα, όπως έλεγε ο συγχωρεμένος ο Μάκης Δενδρινός! Ο Σφαιρόπουλος τον επανέφερε στην αρένα στην τελευταία περίοδο και τον είδε, προς μεγάλη τέρψιν του, πρώτα να σώζει και ύστερα να κερδίζει την παρτίδα: έβαλε μαζεμένους 13 πόντους και μάλιστα σκόραρε τους τελευταίους τέσσερις και απεγκλώβισε τον Ολυμπιακό από τους 90 στους οποίους είχε κολλήσει, την ώρα όπου οι οικοδεσπότες αντεπιτέθηκαν για να κλέψουν τη νίκη.

Μια σταυρωτή ντρίμπλα στον Σενγκέλια, που μπορεί να χρειάστηκε δραμαμίνες για να συνέλθει, ένα τρίποντο και μια βολή έγιναν η σφραγίδα του Γκριν στο θρίλερ. Αλλά, με το συμπάθιο, δεν ήταν αυτός ο πολυτιμότερος παίκτης του Ολυμπιακού στο συγκλονιστικό ψυχόδραμα...

Με το συμπάθιο πάλι, αλλά αυτός ο τίτλος δεν πιστώνεται ούτε καν στον Μπίλη, ο οποίος, ελέω του αλτρουισμού του, αβίαστα θα τον χάριζε σε κάποιον άλλον, όπως χαρίζει καλάθια με τις τηλεκατευθυνόμενες ασίστ του, βάζοντας κιόλας βουλοκέρι στ’ αυτά του για να μην ακούει εκείνη την... καρακάξα που καθόταν δίπλα στον Χρήστο Καούρη (της NOVA) και επί σαράντα λεπτά φώναζε «Σπανούλη, μαλάκα»!

Δεν ήταν MVP ούτε ο πολύ καθοριστικός Παπανικολάου, στη μακράν καλύτερη εμφάνισή του από τότε που παλιννόστησε στον Ολυμπιακό...

Δεν ήταν ούτε ο Μάντζαρης, ο οποίος βρίσκεται σε δαιμονιώδη φόρμα τον τελευταίο καιρό, ούτε ο Μπιρτς, που παίζει κάθε βράδυ στα όρια του double double

Για να μην το κουράζω, για να λύσω τον γρίφο και για να εξηγήσω τι εννοούσα στον πρόλογό μου περί προφανών και αφανών ηρώων, θαρρώ πως εκείνος που έβαλε όχι απλώς το χεράκι του αλλά τη χερούκλα του, για να πέσει το κάστρο, ήταν ο Παπαπέτρου: ερήμην του Πρίντεζη, που έμεινε στο μηδέν, ο Ιωάννης όρθωσε το ανάστημά του, έκανε όλες τις δουλειές, που δεν αποτυπώνονται κιόλας στη στατιστική, και έβαλε την υπογραφή του με την εκκωφαντική τάπα στον Βόιτμαν εβδομήντα δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη και με το σκορ στο 87-90.

ΥΓ.: Ο Σφαιρόπουλος. ως αμυντικογενής προπονητής (που όπως έχει πει ο ίδιος «τιμή μου και καμάρι μου να με λένε έτσι»), πιθανότατα θα προτιμούσε, αντί για το 90-95, ένα σκορ τύπου 60-65 ή βαριά βαριά ένα 70-75! Αλλά, διάβολε, μέσα σε μια εβδομάδα ο Ολυμπιακός άλλαξε το αίμα του και σκόραρε 90 πόντους με την Αναντολού Εφές, 105 με τη Δόξα Λευκάδας, 91 με την Αρμάνι Μιλάνο και 95 με την Μπασκόνια, για να αποδείξει ότι τελικά τη σήμερον ημέραν η καλύτερη άμυνα είναι η καλή επίθεση!

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός