Περιμένοντας να αρχίσει η μονομαχία Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού για τον μπασκετικό τίτλο, όλη η πιάτσα ασχολείται με την επόμενη μέρα του Θρύλου. Διότι ο Σπανούλης το ανανέωσε το ραντεβού για τον επόμενο τελικό της Ευρωλίγκας, διότι ο επόμενος τελικός της Ευρωλίγκας θα γίνει εδώ δίπλα στο Βελιγράδι, διότι καλόμαθαν τόσα χρόνια στο λιμάνι με τις διεθνείς πορείες και επιτυχίες και δεν θέλουν να μείνουν έξω απ' τον χορό.

Πρωτεύει η προετοιμασία για τον Παναθηναϊκό, αλλά και το μέλλον απασχολεί σφόδρα τη διοίκηση της ομάδας. Ως εκ τούτου προκύπτουν μια σειρά από ζητήματα, όσον αφορά τις ανανεώσεις συμβολαίων στην ομάδα.

Ξεκινάμε απ' τα εύκολα. Αντίο Γιανγκ, πολλά λεφτά πήρε λίγα πράγματα έδωσε. Δεν μπορεί να τον περιμένει άλλο η ομάδα, ιδίως από τη στιγμή που ο Μπιρτς αναδείχθηκε σε αξιόπιστη λύση. Αντίο Γουώτερς επίσης, τον ρόλο του τον έπαιξε σωστά αλλά είναι παίκτης του σωρού.

Ο Μιλουτίνωφ είναι για να παίρνει μια αυξησούλα και να μένει. Δεν θα βρει πουθενά καλύτερα με το πολύ συγκεκριμένο ταλέντο που διαθέτει και μια εξτρά χρονιά στον Ολυμπιακό θα αυξήσει τις πιθανότητες του να αποκτήσει μελλοντικά ρόλο στο ΝΒΑ και να αποκομίσει κάνα ταληράκι μύρια.

Ο Χάκετ είναι πιο δύσκολη ιστορία, μιας και αποτελεί πιστό στρατιώτη αλλά προέρχεται από δύσκολο τραυματισμό. Το καλό είναι δεν βασιζόταν ποτέ στην ταχύτητά του, το κακό είναι ότι θα παίξει καλό μπάσκετ γύρω στα Χριστούγεννα. Με μικρή μείωση, λογικά μένει.

Και πάμε στα παλούκια. Στα συμβόλαια δηλαδή του Λοτζέσκι, του Μάντζαρη και του Πρίντεζη.

Ο Λοτζέσκι είναι μια χαρά σουτέρ και κατά τη διάρκεια της θητείας του στον Ολυμπιακό έμαθε και πέντε πραγματάκια που δεν τα ήξερε. Χώρια η εμπειρία να παίζεις με αντιπάλους κορυφαίους και ζόρικους. Κάτω από εκατομμύριο δύσκολα να δεχθεί, οπότε αν συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι τραυματίζεται σχετικά εύκολα μάλλον θα πει αντίο. Εκτός κι αν Τούρκοι, Ρώσοι και Ισπανοί φοβηθούν τους τραυματισμούς και κάνουν πίσω.

Αυτοί ακριβώς οι Τούρκοι, Ρώσοι και ισπανοί που θα στρώσουν χαλιά και θα ανοίξουν τα σεντούκια για τον Πρίντεζη. Κανονικά στη φάση που είναι μπορεί να ζητήσει ακατέβατα δύο μύρια και να τα πάρει με κλειστά τα μάτια. Θα έλεγα ότι είναι για φευγιό, αν δεν συνηγορούσαν πολυάριθμοι λόγοι υπέρ του Ολυμπιακού. Πρώτον, ο Γιώργος είναι χορτασμένος από λεφτά. Δεύτερον, η πρώτη του θητεία στο εξωτερικό ήταν απολύτως καταστροφική και κόντεψε να του κόψει το μπάσκετ. Τρίτον, θα γίνει μπαμπάς συντόμως και πού να τρέχεις τώρα με το μωρό στην ξενιτιά. Τέταρτον, αγαπάει πολύ τόσο την ομάδα όσο και τους συμπαίκτες του και περνάει υπέροχα στον Πειραιά. Πέμπτον, παίζοντας σε λίγκες σκληρές και απαιτητικές θα κόψει χρόνια από την καριέρα του. Και δεν του μένουν πολλά. Σκέφτομαι λοιπόν ότι αν η διοίκηση του Ολυμπιακού τον πάει εκεί γύρω στο ένα τετρακόσια το χρόνο, μάλλον θα υπογράψει με χαμόγελο.

Και μας μένει ο Μάντζαρης. Κανονικά είναι για να παίρνει μια εξακοσάρα και να μένει, αλλά πάντα υπάρχει κίνδυνος να υπερτιμηθεί η αξία του από το εξωτερικό. Βλέπε Τουρκία, Ρωσία, Ισπανία που έχουν τη δυνατότητα να του δώσουν για πλάκα το μύριο και να του υποσχεθούν πολυετές συμβόλαιο. Άσε που μπορεί να πάρει ανάποδες ο Γιαννακόπουλος και να θέλει σώνει και καλά να τον ντύσει στα πράσινα. Αν κρίνει κανείς από την τακτική των Αγγελόπουλων να μην πληρώνουν κανέναν παίκτη παραπάνω απ' την λογική αξία του, οι πιθανότητες αποχώρησής του δεν είναι και τόσο λίγες.