Η Επιτροπή Επαγγελματικού αθλητισμού κοινοποίησε το σκεπτικό της απόφασης που στέλνει τον Βαγγέλη Λιόλιο στην δικαιοσύνη, δίνοντας απαντήσεις και για την μετοχική σύνθεση του Προμηθέα.

Μεταξύ άλλων, το σκεπτικό της απόφαση αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Τα ανταλλαγέντα μηνύματα μεταξύ των Ευάγγελου Λιόλιου και Ηλία Παπαθεοδώρου αποτελούν παραδεκτό και αξιοποιήσιμο αποδεικτικό υλικό».

Σε άλλη σημεία του σκεπτικού της απόφασης, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά: «Όταν μετά τη χορήγηση της άδειας απόκτησης μετοχών ανακύπτουν πραγματικά στοιχεία από το οποία προκύπτει ότι, παρά την εμφανιζόμενη μεταβολή της μετοχικής σύνθεσης και την ανάδειξη από τους νέους μετόχους των καταστατικών οργάνων διοίκησης, η πραγματική και ουσιαστικά διοίκηση εξακολουθεί να ασκείται από τον μεταβιβάσαντα μέτοχο, το γεγονός αυτό δεν αποτελεί απλώς αυτοτελές ζήτημα νομιμότητα της διοίκησης της ΑΑΕ, αλλά ουσιώδες στοιχεία που κλονίζει την ίδια την πραγματική βάση επί της οποίας χορηγήθηκε η άδεια απόκτησης των μετοχών».

Μάλιστα, αναφέρεται πως: «ο Ευάγγελος Λιόλιος εξακολούθησε να ασκεί ουσιώδεις αρμοδιότητες που ανάγονται στη διαχείριση, εκπροσώπηση και εν γένει διοίκηση της ΚΑΕ, κατόπιν άτυπης ανάθεσης και με την ανοχή της τυπικής καταστατικής Διοίκησής της που αναδείχθηκε από τους αποκτώντες μετόχους, αλλά σαφέστατα ανάγονται και στην ιδιότητα του πραγματικού ιδιοκτήτη».

Ο ίδιος ο εγκαλούμενος αυτοαποκαλείται “Είμαι το αφεντικό” (…) Χαρακτηριστική περίπτωση είναι εκείνη του αθλητή Λούντζη, ως προς τον οποίο ο Λιόλιος απευθύνεται στον προπονητή με την προστακτική διατύπωση «κλείσε τον Λούντζη χτες» και «Όταν υπογράψουμε πες μου. Αν χρειαστεί κάτι να κάνω εγώ πες μου θα τον έχω Εθνική τόσες μέρες».

Από τις υπόψη επικοινωνίες προκύπτει ότι η συμμετοχή του Λιόλιου δεν περιοριζόταν στην επιλογή συγκεκριμένων αθλητών, αλλά εκτεινόταν στον συνολικό αγωνιστικό και οικονομικό σχεδιασμό της ΚΑΕ (…) Ακόμη κι αν συνεπώς ήθελε να γίνε δεκτός ο ισχυρισμός του εγκαλούμενου ότι πράγματι λόγω της πολυετούς εμπειρίας του στο χώρο του μπάσκετ συμβουλεύει δεκάδες ομάδες, δεν απέδειξε εν τούτοις ενώπιον της Επιτροπής ότι στις άλλες ομάδες ασκούσε -και δη σε βάθος χρονικής διάρκειας δύο ετών- αντίστοιχης συστηματικότητας και συχνότητας όπως στην ΚΑΕ ΠΡΟΜΗΘΕΑ στρατηγική, μεταγραφική, οικονομική και διαπραγματευτική εξουσία, μαζί με αυτοποθέτηση του ιδίου ως «κυρίως» υπευθύνου της Διοίκησης των συγκεκριμένων ΚΑΕ.

Δεν περιγράφεται περιστασιακή προσφυγή του προπονητή στον ελεγχόμενο προς λήψη συμβουλής, αλλά σχεδόν καθημερινή επικοινωνία επί δύο αγωνιστικές περιόδους, κατά την οποία ο Βαγγέλης Λιόλιος παρείχε, κατά τη ρητή κατάθεση του μάρτυρα, «εντολές και κατευθυντήριες γραμμές» για ζητήματα επιλογής αθλητών, αμοιβών και λειτουργίας της ΚΑΕ.

Ο Ευάγγελος Λιόλιος δεν λειτουργούσε απλώς ως πρόσωπο επιρροής ή άτυπος σύμβουλος, αλλά ασκούσε στην πράξη λειτουργίες που ανήκουν στον πυρήνα της ανώτερης διοίκησης της ΚΑΕ. Δηλαδή λειτουργούσε ως μεγαλομέτοχος (πραγματικός ιδιοκτήτης) και Διοικητικός ηγέτης της ΚΑΕ.

Διαπιστώθηκε σοβαρή και διαρκής παραβίαση των διατάξεων της αθλητικής νομοθεσίας που διέπουν τη διοίκηση, διαχείριση, εκπροσώπηση και τον έλεγχο της πραγματικής εταιτικής κατάστασης της ΚΑΕ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ».